Luke21
1พระองค์เงยหน้าผ่อหั้นคนมั่งมีตึงหลายนำสะตังมาใส่ในตู้เก็บเงินถวาย2และพระองค์ผ่อหันแมยิงม่ายคุนนึงซึ่งปิ่นคนขัดสน นำเหรียญทองแดงสองอันมาใส่ตวย3พระองค์อู้ว่า “เฮาบอกท่านตึงหลายแต้ๆ ว่า แมยิงม่ายยากจุ๋นคนนิปิ่นคุนตีใส่ไว้นนักกว่าเปื่อน4เพราะว่ากุคุนเอาตังเหลือใจ้มาใส่เพื่อถวาย แต่แมยิงคุนนิขาดแคลนตีสุด ยังเอาตังตีมีอยู่สำหรับเลี้ยงชีวิตมาใส่จุ๋นหมด”5เมื่อบางคุนอู้ชมพระวิหารว่าตกแต่งไว้ตวยศิลางามและตวยของถวายต่างๆ พระองค์จึงอู้ว่า6“สิ่งตึงหมดนิตีหมู่ท่านหันอิมีสักวันนึงตีอิบะมีก้อนหินซ้อนทับกันแม้แต่ก้อนเดียว แต่จะถูกทำลายลงหมด”7หมู่เขาถามพระองค์ว่า “พระอาจารย์ เหตุการณ์หมู่นิตีอิเกิดขึ้นตอนใด? อะหยังปิ่นหมายสำคัญว่าใกล้อิเกิดขึ้นแล้ว?”8พระองค์จึงอู้ว่า “ระวังหื้อดี อย่าหื้อไผล่อลวงท่านให้หลง เพราะว่าอิมีหลายคุนมาต่างอ้างนามของเฮาบอกว่า ‘เฮาปิ่นคุนหั้น’ และอู้ว่า ‘ตอนหั้นใกล้เข้ามาแล้ว’ อิไปตวยหมู่เขาไปเลย9ตอนหมู่ท่านได้ยินเรื่องสงครามและการจลาจล อิไปตื่นตกใจ เพราะว่าสิ่งหั้นจำปิ่นต้องเกิดขึ้นก่อน แต่วันสิ้นยุคอิยังบ่ามาถึงทันที”10แล้วพระองค์อู้ตวยหมู่เขาว่า “ประชาชาติกับประชาชาติและอาณาจักรกับอาณาจักรอิสู้กัน11ทั้งอิเกิดแผ่นดินไหวใหญ่ การกันดารอาหาร และโรคระบาดในตีต่างๆ และอิเกิดความน่าสะพรึงกลัวและหมายสำคัญใหญ่ๆ จากฟ้าสวรรค์12แต่ก่อนเหตุการณ์หั้นเขาอิจับท่านไว้และอิข่มเหงท่าน และอายัดท่านไว้แก่ธรรมศาลาและแก่คุก และปาท่านไปต่อหน้ากษัตริย์และเจ้าเมืองเพราะท่านหันแก่นามของเฮา13สิ่งนิอิเกิดกับหมู่ท่านเพื่อตีท่านอิได้ปิ่นพยาน14เพราะแบบอั้นท่านอิต้องจดจำไว้ว่า บ่าต้องเตรียมก่อนว่าจะแก้คดีจะใด15แม้แต่ปอแมญาติปีน้องและมิตรสหายอิอายัดท่านไว้ และหมู่เขาอิฆ่าบางคนในพวกท่านเสีย16คุนตึงหมดอิเกลียดจังท่านเพราะความภักดีตีท่านมีต่อเฮา17กุคุนอิเกลียดจังหมู่ท่านเพราะนามของเฮา18แต่ผมสักเส้นนึงของท่านก่อิบ่าเสียไป19หมู่ท่านอิได้ชีวิตรอดโดยความทรหดอดทนของท่าน20“เมื่อพวกท่านเห็นกองทัพมาโอบล้อมกรุงเยรูซาเล็ม จงรู้ว่าวิบัติของเมืองนั้นใกล้เข้ามาแล้ว21ตอนหั้นหื้อคุนตีอยู่ในแคว้นยูเดียหนีไปบนดอย และคุนตีอยู่ในเมืองหื้อออกจากตีหั้น และคุนตีอยู่นอกเมืองห้ามหื้อเข้ามาในเมือง22เพราะว่าตอนหั้นปิ่นวันลงโทษ เพื่ออิหื้อสิ่งหลายอย่างตีจดไว้หั้นนสำเร็จ23ในวันเหล่าหั้น วิบัติแก่แมยิงตีต่องหรือมีลูกอ่อนกินนมอยู่ เพราะว่าอิมีความทุกข์ร้อนใหญ่หลวงบนแผ่นดิน และพระพิโรธจะตกแก่ชนชาตินิ24หมู่เขาอิล้มลงโดยคุมดาบและอิถูกกวาดต้อนไปปิ่นเชลยของกุหมู่คุนตึงหมด และคุนต่างชาติอิย่ำกรุงเยรูซาเล็ม จุ๋นกว่าเวลากำหนดของคุนต่างชาตินั้นอิครบหมด25อิมีหมายสำคัญตีดวงอาทิตย์ ตีดวงจันทร์ และตีดวงดาวตึงหลาย และบนแผ่นดินหั้น ชาติต่างๆ ก่อิมีความทุกข์ร้อนและความฉงนสนเท่ห์ เพราะเสียงกึกก้องของทะเลและคลื่น26มนุษย์อิสลบไปเพราะความกลัว เนื่องจากสังหรณ์ถึงเหตุการณ์ตีอิเกิดขึ้นในโลก เพราะว่าบรรดาสิ่งที่มีฤทธานุภาพในท้องฟ้าอิสะเทือนสะท้าน27และตอนหั้นหมู่เขาอิหันลูกมนุษย์มาในเมฆ ด้วยฤทธานุภาพและพระรัศมีอันยิ่งใหญ่28ตอนเหตุการณ์หมู่นิเริ่มอิเกิดขึ้นหั้น จงลุกขึ้นยืนและยกหัวขึ้น เพราะว่าการไถ่ตัวหมู่ท่านใกล้อิมาถึงแล้ว”29พระองค์อู้อุปมาแก่หมู่เขาว่า “จงผ่อตุ้นมะเดื่อและตุ้นไม้ตึงหลายเถิด30เมื่อผลิใบหมู่ท่านก่หันโดยตัวเก่าและหู้อยู่ว่า ฤดูร้อนใกล้อิมาถึงแล้ว31ปิ่นอั้นเนาะ ตอนท่านตึงหลายหันเหตุการณ์หมู่นิเกิดขึ้น ก่หื้อหู้ว่าแผ่นดินของพระเจ้าใกล้อิมาถึงแล้ว32เฮาอู้ความจริงตวยหมู่ท่านว่า คุนในยุคนิอิบ่าล่วงลับไปจุ๋นกว่ากุสิ่งอิเกิดขึ้น33ฟ้าและดินอิล่วงไป แต่บรรดากำอู้ของเฮาอิบ่าสูญหายเลย34“จงระวังตัวหื้อดี เกรงว่าใจของท่านอิเต็มล้นไปตวยการเสเพล การเมาเหล้า และการห่วงกังวลถึงชีวิตนิ แล้วเวลาหั้นอิมาถึงท่านโดยบ่าคาดฝัน35เพราะว่าวันหั้นอิมาถึงคุนตึงหมดตีอยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก36แต่จงเฝ้าระวังอยู่ตลอด จงอธิษฐานเพื่อหมู่ท่านอิมีกำลังรอดพ้นเหตุการณ์กุอย่างตีอิเกิดขึ้นหั้น และอิยืนอยู่ตางหน้าลูกมนุษย์ได้”37กลางวันพระองค์สั่งสอนในบริเวณพระวิหารกุวัน และกลางคืนก่ออกไปอยู่ตีดอย จื่อบะกอกเทศ38คุนตีงหมดก่มาหาพระองค์ในบริเวณพระวิหารแต่เช้าตรู่เพื่ออิฟังพระองค์
Son Light Foundation