Luke20
1วันนึง ตอนพระองค์กำลังสอนประชาชนในแถวพระวิหารและกำลังประกาศข่าวดี หมู่หัวหน้าปุโรหิต หมู่ธรรมาจารย์ และหมู่ผู้ใหญ่มาพบพระองค์2และขอพระองค์ว่า “จงบอกเฮาเตอะ ท่านมีสิทธิอำนาจอะหยังถึงได้เยะจ่ะอี้? ไผหื้อสิทธิแก่ท่าน?”3พระองค์ตอบหมู่เขาว่า “เฮาอิถามหมู่ท่านสักข้อนึงตวยเหมือนกัน จงตอบเฮาเตอะ4คือสินจุมของยอห์นนั้นมาจากสวรรค์หรือมาจากมนุษย์?”5หมู่เขาเลยกึดกันว่า “ถ้าเฮาบอกว่า ‘มาจากสวรรค์’ เขาจะถามว่า ‘เยะหือถึงไม่เชื่อยอห์น?’6แต่ถ้าบอกว่า ‘มาจากมนุษย์’ คนตึงหลายก่จะเอาหินขว้างเฮา เพราะถือกันว่ายอห์นเป๋นคนอู้พระคัมภีร์”7หมู่เขาจึงอู้ตอบว่า “เฮาบ่าหู้ว่ามาจากไหน”8พระเยซูเลยอู้กับเขาตึงหลายว่า “เฮาก่จะบ่าอุ้ท่านเหมือนกันว่า เฮาเยะสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอะไร”9พระองค์อู้หือคุนตึงหลายฟังต่อไป่ว่า “มีชายคุนนึงเยะสวนองุ่นและหื้อชาวสวนบางคุนเช่า แล้วก่ไปอยู่ต่างประเทศเป็นเวลาเมิน10เมื่อถึงเวลาแล้วจึงใช้ทาสคุนหนึ่งไปหาคุนเช่าสวนเหล่านั้น เพื่อหมู่เขาจะได้แบ่งองุ่นตี่เป่นผลผลิตนั้นแก่เจ้าของ แต่ชาวสวนเหล่านั้นกลับเฆี่ยนตีเขาและไล่เขากลับไป่มือเปล่า11เจ้าของสวนจึงใจ้ลูกจ้างอีกคุนหนึ่งไป่ แต่พวกนั้นเฆี่ยนตีและทำการน่าอับอายต่างๆ ต่อลูกจ้างคุนนั้นตวย แล้วไล่หื้อกลับไปมือเปล่า12เจ้าของสวนจึงใช้คุนตี่สามไป่ แต่คุนเช่าสวนหมู่นั้นก็ทำหื้อเขาบาดเจ็บ แล้วขับไล่เขาออกไป่13เจ้าของสวนองุ่นจึงบอกว่า ‘ข้าจะเยะอย่างฮือดี? ข้าจะส่งลูกรักของข้าไป่ เขาคงจะนับถือลูกคนนิ’14แต่เมื่อหมู่ชาวสวนเห็นลูกคุนนั้นก็อูถามกันว่า ‘คุนนิแหละเป่นลูก หื้อเฮาฆ่ามัน สมบัติจะได่ตกเป่นของเฮา’15อย่างนั้นหมู่เขาจึงขับไล่ลูกคุนนั้นออกไป่นอกสวน แล้วฆ่าเสีย เมื่อเป็นอย่างนิ เจ้าของสวนจะเยะอย่างใดกับหมู่เขา?16ท่านก็จะมาทำลายชาวสวนเหล่านี้ แล้วเอาสวนองุ่นนั้นหื้อคุนอื่น” คุนตึงหลายเมื่อได้ยินจึงอูว่า “อย่าหือเป๋นอย่างนั้นเลย”17พระองค์ผ่อหมู่เขาแล้วอู้ว่า “ถ้าอย่างนั้นพระวจนะตี้เขียนไว้หมายความว่าอย่างไรกัน?‘ศิลาตี้หมู่ช่างก่อทิ้งแล้วกลับกลายเป็นศิลามุมเอก’18ทุกคนตี้ล้มทับศิลานั้น จะต้องแตกหักไป และถ้ามันตกทับใคร คนนั้นจะแหลกละเอียดไป”19เมื่อหมู่ธรรมาจารย์และหมู่หัวหน้าปุโรหิตรู้ว่าพระองค์อู้นั้นกระทบหมู่เขาเอง ก่อยากจะจับพระองค์ทันที แต่พวกเขากลัวคนตึงหลาย20หมู่เขาเลยผ่อพระองค์ และใช้หือบางคนปลอมเยะตัวเป๋นคนชอบธรรมตามไปลักผ่อ ไคจะจับผิดในคำสอนของพระองค์ เพื่อจะมอบพระองค์ไว้ใต้สิทธิอำนาจของเจ้าเมือง21พวกเขาเลยถามถามพระองค์ว่า “ท่านอาจารย์ เราทราบอยู่ว่าท่านอู้และสอนแต่ความจริง บ่าเคยหั้นแก่หน้าใคร แต่สั่งสอนทางของพระเจ้าจริงๆ22การส่งส่วยหือแก่ซีซาร์นั้นควรหรือไม่?”23พระองค์หู้อุบายของหมุ่เขา เลยอู้กับเขาว่า24“จงเอาสะตังเดนาริอันเหรียญนึงมาหือเฮาผ่อ รูปและคำจารึกนี้เป็นของไผ?” เขาอู้ตอบว่า “ของซีซาร์”25แล้วพระองค์อู้กับหมู่เขาว่า “ของของซีซาร์จงถวายแก่ซีซาร์ และของของพระเจ้าจงถวายแด่พระเจ้า”26หมู่เขาจึงจับผิดในคำสอนของพระองค์ต่อหน้าคนตึงหลายบ่าได้ และเขาก่แปลกใจในคำตอบของพระองค์เลยดักแซบ27มีหมู่สะดูสีบางคนมาหาพระองค์ คนหมู่นี้บอกว่าการเป็นขึ้นจากตายนั้นไม่มี28พวกเขาอู้ถามพระองค์ว่า “ท่านอาจารย์ โมเสสเขียนสั่งเฮาไว้ว่า ‘ถ้าผู้ชายคนไหนตาย และมีเมียแต่บ่ามีลูก ก่หือน้องชายรับเมียอ้ายนั้นไว้เป๋นเมียของตน เพื่อมีลูกสืบตระกูลหืออ้ายชาย29เป็นว่ามีพี่น้องผู้ชายอยู่เจ็ดคน พี่คนโตมีเมียแล้วก่ตายบ่ามีลูก30น้องคนที่สอง31และคนตี้สามก่รับแม่ยิงคนหั้นมาเป็นเมีย ตึงเจ็ดคนเหมือนกันหมดคือบ่ามีลูกแล้วก่ตาย32ในตี้สุดแม่ยิงคนหั้นก่ตายตวย33เมื่อเป็นจะอั้น ในวันตี้เป๋นขึ้นจากตาย แม่ยิงคนหั้นจะเป๋นเมียของไผ? เพราะนางตกเป๋นเมียของชายตึงเจ็ดคนแล้ว”34พระเยซูอู้กับหมู่เขาว่า “คนยุคนี้มีการแต่งงานกันและยกหือเป๋นผัเมียกัน35แต่คนตี้นับว่าสมควรกับการอยู่ในยุคหน้า และการเป๋นขึ้นจากความตาย จะบ่ามีการแต่งงานกันหรือยกให้เป๋นผัวเมียกันอีก36อันตี้จริงหมู่เขาจะตายแหม่บ่าได้ เพราะเขาเป๋นเหมือนทูตสวรรค์ และเป๋นลูกของพระเจ้า คือลูกของการเป๋นขึ้นจากตาย37เรื่องตี้พระเจ้าเยะหือคนตี้ตายแล้วเป็นขึ้นมาใหม่นั้น โมเสสก่สำแดงไว้ในเรื่องพุ่มไม้ ตี้เป๋นตี้ตี้ท่านฮ้ององค์พระผู้เป๋นเจ้าว่า ‘พระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ’38พระองค์บ่าได้เป๋นพระเจ้าของคนตาย แต่เป๋นพระเจ้าของคน เป๋น เพราะว่าสำหรับพระเจ้าทุกคนยังเป๋นอยู่”39ธรรมาจารย์บางคนเลยอู้พระองค์ว่า “ท่านอาจารย์ ท่านอู้ได้ดีทีเดียว”40เนื่องจากหมู่เขาบ่ากล้าอู้ถามพระองค์ต่อไปแหม่41พระองค์เลยอู้ถามหมู่เขาว่า “ตี้มีคนว่า พระคริสต์เป่นเชื้อสายของดาวิดนั้นเป็นไปได้จะใด?42เนื่องจากดาวิดเองก่อู้ไว้ในพระธรรมสดุดีว่า‘พระเจ้า อู้กับองค์พระผู้เป๋นเจ้าของข้าพเจ้าว่า“จงนั่งด้านขวามือของเฮา43จนกว่าเฮาจะทำหือศัตรูของท่าน เป๋นตี้รองเท้าของท่าน” ’44ในเมื่อดาวิดยังเรียกท่านว่าองค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วท่านจะเป็นเพียงเชื้อสายของดาวิดได้อย่างไร?”45ขณะคนตึงหมดกำลังฟังอยู่ พระองค์อู้กับหมู่ลูกศิษย์ของพระองค์ว่า46“หือระวังหมู่ธรรมาจารย์หือดี หมู่ตี้ชอบสวมเสื้อคลุมยาวเดินไปเดินมา ชอบหือคนคำนับกลางตลาด ชอบตี้นั่งสำคัญในธรรมศาลาและตี้มีเกียรติในงานเลี้ยง47หมู่เขายึดบ้านของหญิงม่ายและแสร้งอธิษฐานเสียยืดยาว คนหมู่นี้จะต้องถูกลงโทษหนักยิ่งขึ้น”
Son Light Foundation