Luke6
1ในวันสะบาโตมื้อหนึ่งพระเยซูกำลังย่างไปตามทุ่งนาซุมลูกศิษย์ของพระองค์กะเด็ดฮวงเขาแล้วกะเอามือย้องกิน2ซุมฟาริสีบางคนจั่งว่าวว่าเป็นหยังซุมเจ้าเฮ็ดสิ่งที่ต้องห้ามในวันสะบาโต3พระเยซูจั่งตอบซุมเขาว่าซุมท่านบ่ได้อ่านเรื่องที่ดาวิดได็เฮ็ดบัดยามหิวบ่ทั้งโตเพิ่นและซุมหมู่พวก4เพิ่นเข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้ากินขนมปังที่วางไว้เถิงฮิ้งของพระเจ้าแล้วกะให้หมู่พวกนำซึ่งฮีดคองได้ห้ามไว้บ่ให้ผู้ไดกินนอกจากพวกปุโรหิตท่อนั้น5แล้วพระเยซูกะว่าวกับซุมเขาว่าบุตรมนุษย์เป็นเจ้าเป็นนายเหนือวันสะบาโต6ในวันสะบาโตอีกมื้อหนึ่งบัดยามพระเยซูย่างเข้าไปในธรรมศาลาและสั่งสอนบ่อนนั้นมีผู้ซายคนหนึ่งมือขวาลีบ7ซุมธรรมาจารย์และซุมฟาริสีกะถ่าเบิ่งอยู่ว่าพระองค์สิปั๋วเขาในวันสะบาโตอยู่บ่ย้อนว่าสิหาแนวฟ้องพระองค์8แต่พีะเยซูฮู้จักความคึดของซุมเขาจั่งว่าวกับคนมือลีบนั้นว่าจั่งลุกขึ้นออกมายืนข้างหน้าเฮาดู เขากะลุกขึ้นยืน9แล้วพระเยซูว่าวกับซุมเขาว่าเฮาสิถามซุมเจ้าทั้งหลายว่าในวันสะบาโตควรสิเฮ็ดแนวดีหรือแนวซั่วควรสิซอยซีวิตรหรือทำลายชีวิต10พระเยซูจั่งแนมเบิ่งซุคนโดยรอบแล้วว่าวกับชายมือลีบคนนั้นว่า จงเหยียดมือออก แล้วเขาก็เฮ็ดตาม แล้วมือของเขากะเซาเป็นคือเก่า11ซุมหมู่นั้นกะพากันเคียดกันสูนซุมกันว่าเฮาสิเฮ็ดจั่งไดกับพระเยซู12มื้อลุนพระเยซูกะย่างไปเถิ่งภูเขาเพื่อสิอธิษฐาน พระเยซูอธิษฐานกับพระเจ้าหมดคืนจนซอดแจ้ง13ยามตอนเช้าพระเยซูกะเอิ้นซุมลูกศิษย์มาแล้วกะเลือกลูกศิษย์สิบสองคนและเอิ้นพวกเขาว่าอัครทูต14กะมีซีโมนที่พระเยซูตั้งชื่อให้ใหม่ว่าเปโตรอันดรูว์น้องชายของเปโตร ยากอบและยอห์น ฟีลิปและบารโธโลมิว15มัทธิวและโธมัส ยากอบลูกอัลเฟอัส ซีโมนที่เอิ้นกันว่าเศโลเท16ยูดาสลูกของยากอบ และยูดาสอิสคาริโอท ผู้ซึ่งต่อมาทรยศพระองค์17แล้วพระเยซูกับอัครทูตสิบสองคนกะลงมายืนอยู่บ่อนแปนๆกับซุมลูกศิษย์คนอื่นๆซุมหมู่คนที่มาจากทั่วแคว้นยูเดีย กรุงเยรูซาเล็ม ฮวมทั่งเมืองไทระและเมืองไซดอนซี่งเป็นเมืองอยู่ฮิมตาฝั่งทะเล ซุมเขาพากันมาเพื่อที่สิฟังพระองค์และให้พระองค์ทรงปั๋วซุมหมู่เขา18ซุมคนที่ทุกข์ทรมานย้อนว่าผีโสโครกกะเซาย้อนพระเยซูปั๋ว19หมู่คนทั้งเมิ่ด กะพยายามสิได้ซุนพระเยซูย้อนว่ามีพลังออกมาจากพระองค์เฮ็ดให้ซุมพวกเขาเซาเมิ่ดสุคน20พระเยซูแนมเบิ่งซุมลูกศิษย์ของพระองค์แล้วกะว่า ซุมเจ้าที่เป้นคนทุกข์ยากกะเป็นสุขย้อนว่าแผ่นดินของพระเจ้าเป็นของหมู่เจ้า21ซุมหมู่เจ้าที่อึดอยากปากหมองกะเป็นสุขย้อนว่าหมู่เจ่าสิได้กินอิ่ม ซุมหมุ่เจ่าที่ฮ้องไห่ยามนี้กะเป็นสุขย้อนว่าซุมเจ่าสิได้หัว22ซุมหมู่เจ่าสิมีความสุขแม้มีคนซังซุมเจ่า ไล่ซุมเจ่าด่าป้อยดูถูกซุมเจ้าว่าเป็นคนซั่วซาย้อนว่าซุมเจ้าเห็นแก่บุตรมนุษย์23ในมื้อนั้นซุมหมู่เจ้าจั่งม่วนซื่นโฮแซวเต้นโลดซักขะโยงย้อนว่าบำเหน็จของหมู่เจ้าสิมีหลายในสวรรค์ ย้อนว่าบรรพบุรุษของซุมเขากะเฮ็ดจั่งซั่นกับซุมผู้เผยพระวจนะคือกัน24แต่วิบัติแก่ซุมหมู่เจ้าที่ฮั่งมีย้อนว่าซุมเจ่าสุขสบายแล้ว25วิบัติแก่ซุมเจ่าที่อิ่มท้องในยามนี้ย้อนว่าซุมเจ้าสิอึดยากวิบัติแก่ซุมที่หัวขวัญในย้อนว่าเจ้าซิได้เป็นทุกข์และฮ้องไห้26วิบัติแก่ซุมหมู่เจ้าย้อนคนทั้งหลายสิย้องว่าเจ้าดีเพราะบรรพบุรุษของเขากะได้เฮ็ดจั่งสั้นกับผู้เผยพระวจนะขี้ตั๋วคือกัน27แต่เฮาบอกซุมหมู่เจ้าที่กำลังฟังอยู่ว่าให้ฮักศัตรูของซุมเจ้าให้เฮ็ดดีกับผู้ที่เขาซังเจ้า28ให้อวยพรคนที่แช่งด่าเจ้าให้อธิษฐานเผื่อคนที่เฮ็ดบ่ดีกับซุมเจ้า29ผู้ไดตบแก้มของสุเจ้าข้างหนึ่งกะหันอีกข้างหนึ่งให้เขานำผู้ไดเอาเสื้อคลุมของหมู่เจ้าไปถ้าเขาสิเอาเสื้อนำกะบ่ต้องหวง30จงให้แก่ซุคนที่ขอจากซุมเจ้าและถ้าผู้ไดเอาสิ่งของของซุเจ้าไป กะอย่าทวงคืน31ให้ปฏิบัติต่อผู้อื่นคือสุเจ้าปรารถนาอยากให้เขาปฏิบัติต่อสุเจ้า32ถ้าในซุมหมู่เจ้าฮักแต่คนที่ฮักสุเจ้าสินับว่าเป็นคุณความดีของสุเจ้าบ่ ย้อนว่าพวกคยบ่ดีกะยังฮักเฉพาะคนที่ฮักเขาคือกัน33คั้นซุมหมู่เจ้าเฮ็ดดีเฉพาะกับคนที่เฮ็ดดีต่อสุเจ้าควรนับว่าเป็นคุณความดีของหมู่เจ้าบ่ย้อนว่าแม้แต่พวกคนบาปกะเฮ็ดจั่งส้นคือกัน34ถ้าซุมเจ้าทั้งหลายให้ยืมเฉพาะคนที่ซุมเจ้าหวังสิได้คืนสินับว่าเป็นคุณความดีของสุเจ้าบ่ย้อนว่าแม้แต่พวกคนบาปกะยังให้คนบาปยืมโดยหวังสิได้คืนคือกัน35ให้ฮักศัตรูของหมู่เจ้าและเฮ็ดดีต่อเขาจั่งให้เขายืมโดยบ่หวังว่าสิได้คืนแล้วบำเหน็จของหมู่เจ้าสิมีเต็มจูนพูนและเจ้าสิได้เป็นลูกของพระเจ้าสูงสุดย้อนว่าพระองค์ผู้ทรงลิโตนสงสารทั้งต่อคนอกตัญญูและคนชั่ว36ซุมหมู่เจ้าจงมีใจลิโตนสงสารคือกันกับพระบิดาของท่านผู้มีใจลิโตนสงสาร37อย่าคาดโทษเขาแล้วสุเจ้าสิบ่ถืกคาดโทษอย่าตัดสินลงโทษเขาแล้วพวกท่านสิบ่ได้ถืกตัดสินลงโทษจงยกโทษให้เขาแล้วพวกท่านจั่งสิได้รับการยกโทษ38จั่งให้เขา แล้วซุมหมู่เจ้าสิได้ฮับจนสวดจูนพูนเต็มหน้าตักของหมู่เจ้าย้อนว่าเมื่อซุมเจ้าตักให้เขาส่ำไดซุมเจ้ากะสิได้ตักกับคืนไปส่ำนั้นคือกัน39พระเยซูว่าวกับซุมหมู่เขาเป็นคำผญาว่าคนตาบอดสินำทางคนตาบอดได้บ่ทั้งสองคนสิบ่ตกส้างบ่40ศิษย์บ่ใหญ่กว่าครูแต่ศิษย์สุคนที่ได้ฮับการฝึกสอนมาจนครบแล้วกะสิเป็นคือครูของเจ้าของ41เป็นหยังซุมเจ้าแนมเห็นขี้ดินที่อยู่ในตาพี่น้องของซุมหมู่เจ้าแต่คือแนมบ่เห็นไม้เบิ่ดท่อนที่อยู่ในตาของเจ้าของ42เป็นหยังซุมเจ้าจั่งว่าวกับพี่น้องของซุมเจ้าว่า พี่น้องเอ้ยให้ข่อยเขี่ยขี้ดินออกจากตาของเจ้าแต่ที่จริงซุมเจ้าแนมบ่เห็นไม้ทั้งท่อนที่อยู่ในตาของสุเจ้าโอ้คนจิกหลิกจอกหลอกดึงไม้ทั้งท่อนออกจากตาของสุเจ้าก่อนบ่แล้วสุเจ้าสิได้แนมเห็นแล้วจั่งเขี่ยขี้ดินจากตาพี่น้องของซุมเจ้า43ต้นไม้ดีกะคือสิบ่เกิดผลเลวหรือต้นไม้เลวกะคือสิบ่เกิดผลดี44ย้อนว่าสิฮู้จักต้นไม้แต่ละต้นได้กะยอนหน่วยของมันซุมหมู่เขาคือสิบ่เก็บหน่วยมักเดื่อจากต้นไม้มีหนามหรือเก็บหน่วยมักองุ่นจากต้นระกำ45คนดีกะสิเอาสิ่งดีออกมาจากบ่อนดีๆในจิตใจของเจ้าของและคนชั่วกะสิเอาสิ่งชั่วออกมาจากบ่อนชั่วๆในจิตใจของเจ้าของย้อนว่าปากกะสิว่าวสิ่งที่เต็มอยู่ในจิตใจของเจ้าของ46เป็นหยังซุมหมู่เจ้าจังเอิ้นเฮาว่าพระองค์เจ้าข้า พระองค์เจ้าข้าแต่บ่เฮ็ดตามสิ่งที่เฮาบอกนั้น47สุผู้สุคนที่มาหาเฮาและฟังคำของเฮาแล้วกะเฮ็ดตามเฮาสิสำแดงให้ซุมหมู่เจ้าฮู้ว่าเฮาเป็นคือผู้ได48เขากะเป็นคือกับคนหนึ่งที่สร้างเฮือนเขาขุดลึกลงไปแล้วกะตั้งรากฐานอยู่เทิงหินบัดยามน้ำมาท่วมกระแสน้ำไหลแฮงมาซัดเฮือนนั้นมันก็บ่ตีงย้อนว่าถืกสร้างไว้อย่างแน่นหนา49ส่วนผู้ไดที่ได้งินแล้วกะเฮ็ดนำกะคือกันกับคนผู้หนึ่งที่สร้างเฮือนอยู่บ่อนดินโดยบ่ได้ก่อรากบัดยามกระแสน้ำไหลแฮงมาซัดเฮือนนั้นมันกะพังลงทันทีและความซิบหายของเฮือนนั้นก็หลายเติบ
Son Light Foundation