Mark5

1หมู่​เปิ้น​มา​ตึ๋ง​แฮ๋ม​เพิ่ง​นึ่ง​ของ​ตะเลสาบ ซึ่ง​เป๋น​ตี้​อยู่​ของ​จาว​เมิง​เกราซา2ตอนพะเยซู​ลง​จาก​เฮอ​ก็​มี​ป้อจาย​คน​นึ่ง​ตี้​ถูก​ผี​จั๋ว​สิง​อยู่​ล่น​จาก​อุโมงค์ฝังซบ​ต๋ง​เข้า​มาหา​พะอ๋ง​ท้นเต้า3ป้อจาย​คนนี้​อาศัย​อยู่​ตาม​อุโมงค์ฝังซบ บะ​มี​ไผ​ยั๊บ​เปิ้น​ฮื็อ​ได้ แม้แต่​โซ่​ก็​ล่าม​บะ​อยู่4เพาะว่าเปิ้น​ถูก​ล่าม​โซ่​ตี้​มือ​และ​ตี๋น​อยู่​บ่อยๆ​แต่​เปิ้น​ก็​กระชาก​มัน​ขาด​ตุ๊ก​เตื้อ จน​บะ​มี​ไผ​ควบคุม​เปิ้น​ได้​แฮ๋ม5เปิ้น​จะ​เตียว​ไป๋​เตียว​มา​ตาม​อุโมงค์ฝังซบ​และ​ตาม​ดอย​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน ฮ๊อง​เฮ็กซะ​อย่าง​บ้าคลั่ง​และ​เอา​หิน​เฉือนตาม​เนื้อตั๋ว6ตอน​เปิ้น​หันพะเยซู​แต่​ไกล​ก็​ล่น​เข้า​มา​ก้มกราบ​พะอ๋ง7แล้ว​ฮ๊อง​เฮ็กซะ​ซุ๊ด​เสียง​ว่า “เยซู ลูก​ของ​พะเจ๊าสูงซุ๊ด มา​ยุ่ง​กับ​ข้าจะได๋ จ้วย​สัญญา​ต่อ​พะเจ๊าหน่อย​ว่า​จะ​บะ​ทรมาน​ข้า”8ผี​อู้​จะอี้เพาะพะเยซู​อู้กับ​มัน​ว่า “ไอ้​ผี​จั๋ว ออก​จาก​คน​อั่น​ซะ”9พะเยซู​ซอย​มัน​ว่า “เอ็ง​จื้อ​ไอยั๋ง” มัน​อู้​ว่า “จื้อ​กอง เพาะว่าเฮา​มี​กั๋น​หลาย​ตน​อยู่​ใน​ห้างนี้”10มัน​ได้​อ้อนวอน​พะอ๋ง​เตื้อแล้ว​เตื้อเล่า บะ​ฮื๊อ​พะอ๋ง​ไล่​มัน​ไป๋​จาก​บริเวณ​อั่น11มี​หมู​ฝูง​ใหญ่​ถูก​ปล่อย​ฮื๊อ​หา​กิ๋น​อยู่​ตาม​ไหล่​ดอยแถวๆ​อั่น12หมู่​ผี​จั๋ว​ขอฮ๊องพะเยซู​ว่า “จ้วย​ส่ง​เฮา​เข้า​ไป๋​ใน​หมู​ฝูง​อั่น​เถอะ ขอ​ฮื๊อ​เฮา​ไป๋​สิง​หมู่​มัน​แตน”13พะอ๋ง​ก็​ยอม​ฮื๊อ​หมู่​มัน​เยี๊ยะ​จะอั่น หมู่​ผี​จั๋ว​จึง​ออก​จาก​ห้าง​ป้อจาย​คนนี้​ไป๋​เข้า​สิง​ฝูง​หมู​แตน หมู​ทั้ง​ฝูง​ซึ่ง​มี​ปะมาณ​สองพัน​ตั๋ว​ก็​ล่น​กรู​กั๋น​จาก​ไหล่ดอย​สูงชัน​ลง​สู่​ตะเลสาบ​และ​จมน้ำ​ต๋ายเมิ๊อด14หมู่​คน​เล่ง​หมู​ล่น​เข้า​ไป๋​เล่า​เรื่องนี้​ฮื๊อ​คน​ใน​เมิง​และ​ใน​ชนบท​ฟัง หมู่​เปิ้น​ออก​มา​พ้อ​ว่า​เกิด​ไอยั๋ง​ขึ้น15เปิ้น​พา​กั๋น​มา​หาพะเยซู และ​หัน​ป้อจาย​คน​ตี้​เคย​ถูก​ผี​จั๋ว​สิง​นั่ง​อยู่​ตี้​ฮั่น ใส่​เสื้อเตี่ยว​เรียบร้อย​และ​สงบ​สติ​ดี หมู่​เปิ้น​ก็​โก๊ว​จะนัก16คน​ตี้​หัน​เหตุการณ์​ได้​เล่า​ฮื๊อ​หมู่​อั่น​ฟัง​ว่า​เกิด​ไอยั๋ง​ขึ้น​กับ​คน​ตี้​ถูก​ผี​จั๋ว​สิง​และ​กับ​ฝูง​หมู17หมู่​อั่น​จึง​ขอฮ๊อง​ฮื๊อ​พะอ๋ง​ไป๋​จาก​เขต​เมิง​ของ​เปิ้น18ใน​ขณะ​ตี้​พะอ๋ง​ลง​เฮอ ป้อจาย​คน​ตี้​เคย​ถูก​ผี​จั๋ว​สิง​ก็​ขอ​ตาม​พะอ๋ง​ไป๋​ตวย19พะอ๋ง​บะ​ยอม​ฮื๊อ​เปิ้น​ไป๋​ตวย แต่​อู้กับ​เปิ้น​ว่า “ปิ๊ก​เฮือน​ไป๋หาปี้น้องสู แล้ว​เล่า​ฮื๊อ​หมู่​เปิ้น​ฟัง​ว่า​องค์​เจ้า​จีวิด​เยี๊ยะ​ไอยั๋ง​ฮื๊อ​สู​บ้าง และ​พะอ๋ง​ดี​กับ​สู​จะ​ได”20ป้อจาย​คน​อั่น​จาก​ไป๋ และ​เริ่ม​เล่า​ฮื๊อ​ไผ​ต่อ​ไผ​ใน​แคว้น​เดคาโปลิศ ฟัง​ว่า พะเยซู​ได้​เยี๊ยะ​ไอหยัง​ฮื๊อ​กับ​เปิ้น​บ้าง และ​คน​เหล่า​อั่น​ก็แปกใจ๋​จะนัก21พะเยซู​ลง​เฮอ​ข้าม​ปิ๊ก​ไป๋​แฮ๋ม​เพิ่ง​ของ​ตะเลสาบ หมู่คนจะนัก​มา​ห้อมล้อม​พะอ๋ง​ตี้​ฮิม​เพิ่ง​ตะเลสาบ​อั่น22มี​ตัวป้อ​ของ​ตี้​ปะชุม​จาว​ยิว​คน​นึ่ง​จื้อ ไยรัส เข้า​มา​กราบ​ตี้​ตี๋น​ของพะเยซู23อ้อนวอน​พะอ๋ง​อย่าง​หนัก​ว่า “ลูกหญิงน้อยๆ​ของ​ผม​กำลัง​จะ​ต๋าย จ้วย​ไป๋​วางมือ​บน​เปิ้น​ตวย​เต๊อะ เปิ้น​จะ​ได้​หาย​และ​มี​จีวิด​อยู่​ต่อ​ไป๋”24พะอ๋ง​จึง​ตาม​ไยรัส​ไป๋ แล้ว​ผู้คน​ก็​เตียว​เบียดเสียด​ตามพะเยซู25ใน​หมู่คนหลาย​อั่น​มี​แม่ยิ๋ง​คน​นึ่ง​ตี้​ตุ๊ก​เพาะว่าต๋ก​เลือด​มา​ซิบสอง​ปี​แล้ว26เปิ้น​ทน​ตุ๊กข์ทรมาน​จะนัก​จาก​การไป๋ฮักษา​กับ​หมอ​หลาย​ตี้ และ​จ่าย​ก้า​ฮักษา​จนเมิ๊อดตั๋ว แต่​ก็​ยัง​บะ​ดี​ขึ้น ซ้ำ​ฮ๊าย​ปิ๊ก​แย่​ลง​ไป๋​แฮ๋ม27ตอน​เปิ้น​ได้ยิน​เรื่อง​ของพะเยซู เปิ้น​ก็​เบียด​คน​เข้า​มา​อยู่​หลัง​พะอ๋ง และ​แตะ​เสื้อกุม​ของ​พะอ๋ง28เพาะว่าเปิ้น​คึด​ใน​ใจ๋​ว่า “ถ้า​เฮา​แค่​แตะ​เสื้อเตี่ยว​ของ​เปิ้น​เต้าอั่น ก็​จะ​หาย​จาก​โรค”29เลือด​ตี้​ไหล​อยู่​ก็​ยู๋ด​ท้นเต้า และ​เปิ้น​ก็​ฮู๊ตั๋ว​ว่า​หาย​แล้ว30พะเยซู​ฮู๊​ท้นเต้า​ว่า​ฤทธิ์​ใน​ตั๋ว​ของ​พะอ๋ง​ได้ไหล​ออก​ไป๋ จึง​หัน​ไป๋​ซอย​หมู่คนหลาย​ว่า “ไผ​แตะ​เสื้อ​เฮา”31หมู่​ลูกซิด​ก็​อู้​ว่า “อาจ๋าน พ้อ​สิ มี​คน​จะนัก​ตี้​เบียดเสียด​อาจ๋าน​อยู่ แล้ว​อาจ๋าน​ยัง​จะ​มา​ซอย​แฮ๋ม​ว่า ‘ไผ​แตะ​ตั๋ว​เฮา’”32แต่​พะอ๋ง​ยัง​คง​พ้อ​ไป๋​รอบๆ​ฮื๊อ​จะ​หา​คน​เยี๊ยะ33ฝ่าย​หญิง​อั่น​ก็​โก๊ว​จน​ตั๋ว​สั่น เพาะว่าเปิ้น​ฮู๊​ว่า​เกิด​ไอยั๋ง​ขึ้น​กับ​เปิ้น เปิ้น​จึง​ออก​มา​ก้มลง​กราบ​พะอ๋ง​และ​เล่า​ความ​แต๊​ตี้​เกิด​ขึ้น​ตึงมดฮื๊อ​พะอ๋ง​ฟัง34พะเยซู​จึง​อู้​กับ​เปิ้น​ว่า “ลูก​เอ๋ย ความ​เจื้อ​ของ​เจ้า​เยี๊ยะ​ฮื๊อ​เจ้า​หาย​แล้ว ไป๋​เป๋น​ซุก​เต๊อะ บะ​ต้อง​ทรมาน​แฮ๋ม​อีก”35ขณะ​ตี้​พะอ๋ง​ยัง​อู้​อยู่​อั่น​มี​คน​จาก​เฮือน​ของ​ไยรัส​มา​อู้​เปิ้น​ว่า “ลูกหญิงของ​ตั้น​ต๋าย​แล้ว บะต้อง​รบกวน​อาจ๋าน​แฮ๋มอีก”36พะเยซู​ได้ยิน​ตี้​หมู่​เปิ้น​อู้​กั๋น​จึง​อู้​ไยรัส​ว่า “บะ​ต้อง​โก๊ว ขอ​ฮื๊อ​เจื้อ​เต้าอั่น”37พะอ๋ง​บะ​ฮื๊อ​คน​ตาม​พะอ๋ง​ไป๋​นอกจาก​เปโตร ยากอบ และ​ยอห์น​น้อง​ป้อจาย​ของ​ยากอบ38ตอน​หมู่​เปิ้น​มา​ตึ๋ง​เฮือน​ของ​ไยรัส พะอ๋ง​ก็​หัน​ความ​วุ่นวาย​และ​ผู้คน​ฮ๊องไห้​คร่ำครวญ​ดังลั่น​ไป๋เมิ๊อด39พะอ๋ง​เข้า​ไป๋​ใน​เฮือน​และ​อู้​กับ​หมู่​เปิ้น​ว่า “อะหยังโบ๋สูตึ๋ง​ฮ๊องห่ม​ฮ๊องไห้​เสียงดัง​วุ่นวาย​กั๋น​ไป๋เมิ๊อด ละอ่อน​คน​อั่น​ยัง​บะ​ต๋าย​แต่​กำลัง​นอนลับ​อยู่”40แต่​หมู่​เปิ้นก็ขำพะอ๋ง พะอ๋ง​จึง​สั่ง​ฮื๊อ​ตุ๊ก​คน​ออก​ไป๋ แล้ว​พา​ป้อแม่​ของ​ละอ่อน​กับ​ลูกซิด​ตาม​พะอ๋ง​เข้า​ไป๋​ใน​ห้อง​ตี้​ละอ่อน​คน​อั่น​อยู่41พะอ๋ง​ยั๊บ​มือ​ของ​ละอ่อน​แล้ว​อู้​ว่า “ทาลิธา คูม” (เป๋​ว่า “หนู​จ๋า เฮา​อู้​ฮื๊อ​หนู​ฮุก​ขึ้น”)42ละอ่อน​หญิง​ก็​ฮุก​ขึ้น​มา​ท้นเต้า และ​เตียว​ไป๋​รอบๆ​ห้อง (ละอ่อน​หญิง​คนนี้​อายุ​ซิบสอง​ปี) ตุ๊ก​คน​ต่าง​ต๋กตะลึง43พะเยซู​สั่ง​หมู่​เปิ้น​บะ​ฮื๊อ​เล่า​เรื่องนี้​ฮื๊อ​ไผ​ฟัง และ​อู้​ฮื๊อ​หาข้าวมา​ฮื๊อ​ละอ่อน​กิ๋น​ตวย

Empower Asia Bible Translation Movement

https://app.library.bible/content/a7da0d8879364373