Mark4

1พะอ๋ง​ตั๋น​อยู่​ฮิม​ตะเลสาบ​แฮ๋ม มี​คน​จะนัก​มา​ห้อมล้อม​พะอ๋ง พะอ๋ง​จึง​ลง​ไป๋​นั่ง​อยู่​ใน​เฮอ​แล้ว​ลอย​อยู่​ข้างๆ​เพิ่ง ส่วน​ปะชาชน​ยืน​ฟัง​อยู่​ฮิม​เพิ่ง2พะเยซู​ใจ๋​เรื่อง​เปรียบเทียบ​สอน​หมู่​เปิ้น​หลาย​อย่าง พะอ๋ง​เล่า​ฮื๊อ​ฟัง​ว่า3“ฟัง​ฮื๊อ​ดีๆ​มี​จาว​นา​คน​นึ่ง​ออก​ไป๋​หว่าน​ข้าว4ขณะ​ตี้​หว่าน​อยู่​อั่น บาง​เมล็ด​ก็​ต๋ก​บน​ตาง​เตียว นก​ก็​มา​จิก​กิ๋นเมิ๊อด5บาง​เมล็ด​ก็​ต๋ก​บน​ดิน​ตี้​ชั้น​ล่าง​เป๋น​หิน มี​ดิน​บะ​นัก เมล็ด​อั่น​ก็​งอก​ขึ้น​อย่าง​รวดเร็ว​แต่​เฮื่อง​จาก​มี​ดิน​บะ​ลึก6ตอน​ดวง​อาติ๊ด​ขึ้น​พืช​อั่น​ถูก​แดด​เผา​และ​เฮื่อง​จาก​มี​ราก​ตื้นๆ​พืช​อั่น​ก็​แห้ง​ต๋าย​ไป๋7บาง​เมล็ด​ต๋ก​ใน​พง​หนาม หนาม​ก็​งอก​ขึ้น​มา​ปกกุม​พืช​อั่น​ฮื็อ​จึง​บะ​ออก​ดอก​ออก​ผล8และ​บาง​เมล็ด​ต๋ก​ลง​ใน​ดิน​ดี​ก็​เจริญ​งอก​งาม​ขึ้น​มา​เกิด​ดอก​ออก​ผล​สามซิบ​เท่า​บ้าง ห๋กซิบ​เท่า​บ้าง และ​นึ่งร้อย​เท่า​บ้าง”9แล้ว​พะอ๋ง​ก็​อู้​ว่า “ไผ​มี​หู​ก็​ฟัง​ฮื็อ​ฮื๊อ​ดี”10ต่อมา​ตอนพะเยซู​อยู่​คน​เดียว ลูกซิด​ทั้ง​ซิบสอง​คน​กับ​คน​ตี้​ติ๊ดต๋าม​ก็​มา​ซอย​ตึ๋ง​ความหมาย​ของ​เรื่อง​เปรียบเทียบ​หมู่​อั่น11พะอ๋ง​อู้​ว่า “มี​แต่​โบ๋สูเท่า​อั่น​ตี้​เฮา​จะ​อู้​ฮื๊อ​ฮู๊เรื่อง​ความฮับ​ของ​เมิง​ของ​พะเจ๊านี้ ส่วน​หมู่​คน​นอก​อั่น​เฮา​จะ​ใจ๋​แต่​เรื่อง​เปรียบเทียบ​สอน12ฮื๊อ​ว่า‘หมู่​เปิ้น​จะ​พ้อ​แล้ว​พ้อ​แฮ๋ม แต่​ก็​จะ​บะ​หันฟัง​แล้ว​ฟัง​แฮ๋ม แต่​ก็​จะ​บะ​เข้าใจ๋ เพาะว่าถ้า​เปิ้น​หัน​และ​เข้าใจ๋เปิ้น​จะ​ปิ๊ก​มา​หา​พะเจ๊าและ​ได้ฮับ​การยกโต้ด’”13แล้ว​พะอ๋ง​ซอย​หมู่​เปิ้น​ว่า “สู​ยัง​บะ​เข้าใจ๋​เรื่อง​เปรียบเทียบ​เรื่องนี้​แฮ๋ม​หรือ แล้ว​สู​จะ​ไป๋​เข้าใจ๋​เรื่อง​เปรียบเทียบ​อื่นๆ​ได้​จะได๋14จาวนา​คนนี้​หว่าน​ถ้อยคำ​ของ​พะจ้าว15เมล็ด​ตี้​ต๋กลง​บน​ตาง​หนตาง​ก็​อย่างเดียว​กับ​คน​ตี้​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พะจ้าว แต่​ซาตาน​มา​แย่ง​เอา​ถ้อยคำ​ตี้​ได้​หว่าน​ฮื็อ​ใน​หมู่​เปิ้น​อั่น​ไป๋​ท้นเต้า16ส่วน​เมล็ด​ตี้​ต๋ก​ลง​บน​ดิน​ตื้นๆ​ตี้​มี​หิน​อยู่​ข้างล่าง ก็​อย่างเดียว​กับ​คน​ตี้​ฟัง​ถ้อยคำ​อั่น แล้ว​รีบ​ฮับ​ฮื็อ​ตวย​ความ​ดีอ๊กดีใจ๋17แต่​ราก​บะ​ลึก​จึง​บะ​ทนทาน ตอน​เจอ​กับ​ความตุ๊กข์​เดือด​ฮ้อน​หรือ​ถูก​ข่มเหง​เพาะว่าเจื้อ​ใน​ถ้อยคำ​อั่น เปิ้น​ก็​เลิก​เจื้อ​ท้นเต้า18เมล็ด​ตี้​ต๋กลง​ใน​พง​หนาม​ก็​อย่างเดียว​กับ​คน​ตี้​ฟัง​ถ้อยคำ​แล้ว19แต่​ยัง​เป๋น​ห่วง​กังวล​เกี่ยวกับ​จีวิด​ใน​โลกนี้ หลง​ไหล​อยู่​กับ​ทรัพย์​สมบัติ​และ​ความโลภ​ตี้​บะ​สิ้นซุ๊ด สิ่ง​จะหนี้​มา​กุม​ถ้อยคำ​ฮื็อ​ลุ​บะ​เกิด​ผล20เมล็ด​ตี้​ต๋กใน​ดิน​ดี ก็​อย่างเดียว​กับ​คน​ตี้​ฟัง​ถ้อยคำ​แล้ว​ฮับ​ฮื็อ และ​ออกดอก​ออกผล สามซิบ​เท่า​บ้าง ห๋กซิบ​เท่า​บ้าง และ​นึ่งร้อย​เท่า​บ้าง”21แล้ว​พะอ๋ง​อู้​กับ​หมู่​เปิ้น​ว่า “มี​ไผ​บ้าง​ตี้​จุด​โกม​แล้ว​เอา​ไป๋​ฮื็อ​ใต้​ถัง​หรือ​ใต้​เตียง เปิ้น​จุด​โกม​เอา​ฮื็อ​บน​เชิง​โกม​บะ​ใช่​หรือ22สิง​ใด​ตี้​แอบ​ซ่อน​อยู่​จะ​ถูก​เปิดโปง และ​ความฮับกุ๊กอย่าง​จะ​ถูก​เปิดเผยเมิ๊อด23ไผ​มี​หู​ก็​ฟัง​ฮื็อฮื๊อ​ดี”24พะอ๋ง​อู้​กับ​หมู่​เปิ้น​แฮ๋ม​ว่า “คึด​ฮื๊อ​ดีๆ​ใน​สิ่ง​ตี้​สู​ได้​ฟัง ยิ่ง​เยี๊ยะ​จะอี้​นัก​เท่าได๋ ก็​จะ​ยิ่ง​เข้าใจ๋​นัก​ขึ้น​เต้าอั่น และ​จะ​ได้​นัก​กว่า​อั่นจะนัก25คน​ตี้​เข้าใจ๋​อยู่​แล้ว​ก็​จะ​เข้าใจ๋​นัก​ยิ่ง​ขึ้น ส่วน​คน​ตี้​บะ​เข้าใจ๋​แล้ว​ยัง​บะ​สนใจ๋​ฟัง​แฮ๋ม แม้​สิ่ง​ตี้​เปิ้นเข้า​ใจ๋​ก็​จะ​หาย​ไป๋​ตวย”26พะอ๋ง​อู้​ต่อว่า “เมิง​ของ​พะเจ๊าเปรียบ​อย่างเดียว​กับ​ป้อจาย​คน​นึ่ง​ตี้​หว่านข้าวลง​บน​ดิน27บะว่า​ป้อจาย​คน​อั่น​จะ​ลับ​หรือ​ตื่น พืช​อั่น​ก็​แต๋ก​หน่อ​และ​เจริญ​งอก​งาม​ขึ้น​เรื่อยๆ​ตุ๊ก​วัน​ตุ๊ก​คืน โดย​ตี้​ป้อจาย​คนนี้​บะ​ฮู๊​ว่า​มัน​งอก​ขึ้น​มา​ได้​จะได๋28เพาะว่าดิน​เป๋น​ตั๋ว​ตี้​เยี๊ยะ​ฮื๊อ​เมล็ด​พืช​อั่น​งอก​ขึ้น​เป๋น​ลำต้น เริ่ม​จากเก๊า​อ่อน​ก่อน​แล้ว​ต่อมา​ก็​เป๋น​รวง และ​มี​เมล็ด​เต็ม​รวง29ตอน​เมล็ด​สุก​เหลือง​อร่าม​จาวนา​ก็​รีบ​เอา​เคียว​มา​เกี่ยว​พืช​ท้นเต้า เพาะว่าตึ๋ง​ฤดู​เก็บเกี่ยว​แล้ว”30แล้ว​พะอ๋ง​ก็​ซอย​ว่า “จะ​เปรียบเทียบ​เมิง​ของ​พะเจ๊าอย่างเดียว​กับ​ไอยั๋ง​ดี เปรียบเทียบ​กับ​เรื่อง​บะไอยั๋ง​ฮื๊อ​ฟัง​ดี31เปรียบ​กับ​เมล็ด​มัสตาร์ด​ก็​แล้ว​กั๋น เมล็ด​ชนิดนี้​ตอน​ตี้​ปลูก​ลง​ใน​ดิน​อั่น​เม็ดมันน้อยจะนัก32แต่​พอ​โต​ขึ้น​มา​กลาย​เป๋นเก๊า​ตี้​ใหญ่​ตี้ซุ๊ด​ใน​หมู่​เก๊าไม้ตึงมด และ​ได้​แผ่​กิ่งก้าน​สาขา​จน​นก​มา​เยี๊ยะ​รัง​ใต้​ร่ม​มันได้”33พะอ๋ง​ใจ๋​เรื่อง​จะหนี้​แฮ๋ม​หลาย​เรื่อง​ตั๋น​หมู่คนหลาย เกี่ยว​กับ​ถ้อยคำ​ของ​พะเจ๊าเท่า​ตี้​หมู่​เปิ้น​จะ​ฮับ​ไหว34พะอ๋ง​เล่า​ตุ๊ก​เรื่อง​โดย​ใจ๋​เรื่อง​เปรียบเทียบเมิ๊อด และ​ตอน​อยู่​กั๋น​ตาม​ลำพัง​กับ​ลูกซิด​พะอ๋ง​ก็​จะ​อธิบาย​ฮื๊อ​หมู่​เปิ้น​เข้าใจ๋กุ๊กอย่าง35ในแฮงวัน​อั่น​พะอ๋ง​อู้​กับ​หมู่​ลูกซิด​ว่า “ข้าม​ไป๋​เพิ่ง​โน้น​กั๋น​เถอะ”36หมู่​เปิ้น​ก็​ขว้าง​ฝ​ูงชนมา​ขึ้น​เฮอ​ตี้พะเยซู​นั่ง​อยู่​ก่อน​แล้ว มี​เฮอ​ลำ​อื่นๆ​ตาม​ไป๋​ตวย37มี​พายุ​ใหญ่จะนัก เยี๊ยะ​ฮื๊อ​คื่น​ซัด​น้ำ​เข้า​มา​จน​เกือบ​เต็ม​ลำ​เฮอ38แต่พะเยซู​ยัง​นอน​ลับ​อยู่​ท้าย​เฮอ หมู่​ลูกซิด​จึง​มา​ปุ๋ก​พะอ๋ง​และ​อู้​ว่า “อาจ๋าน บะ​ห่วง​กั๋น​บ้าง​หรือ หมู่​เฮา​กำลัง​จะ​จมน้ำ​ต๋าย​กั๋นเม็อด”39พะอ๋ง​จึง​ฮุก​ขึ้น​สั่ง​ห้าม​ลม​และ​คื่น​ว่า “ดั๊ก​ซะ” และ​ทันใดอั่น​เอง ลม​ก็​ยู๋ด​พัด​และ​คื่น​ก็​สงบ40แล้ว​พะอ๋ง​อู้​กับ​หมู่​เปิ้น​ว่า “โก๊ว​ไอยั๋ง​กั๋น ยัง​บะ​ฮื็อ​วางใจ๋​เฮา​แฮ๋ม​”41แต่​หมู่​เปิ้น​โก๊ว​จะนัก​และ​อู้​กั๋น​ว่า “คนนี้​เป๋น​ไผ​กั๋น​แต๊ ขนาด​ลม​และ​คื่น​ยัง​ฟัง​เปิ้น​ลุ”

Empower Asia Bible Translation Movement

https://app.library.bible/content/a7da0d8879364373