มาระโก /10
1ตางพระเยซูได้ลุกขึ้นไป่จากตี้หั้น เข้าในเขตแดนแคว้นยูเดีย และได้ไปแม่น้ำจอร์แดนผากตะวันออก และประชาชนปากันมาหาพระองค์แหม พระองค์เลยอู้สั่งสอนเขาตามตี้พระองค์ได่เคยสอนหั้น2หมู่ฟาริสี มาทดลองพระองค์อู้ถามว่า “ป้อจายจะห้างเมียของโต๋เก่า เป่นการถูกต้องตามธรรมบัญญัติหรือก่อ”3พระองค์อู้ถามเขาว่า “โมเสสได้บัญญัติว่าจะใด”4เขาอู้ตอบว่า “โมเสสอนุญาตหือเยะหนังสือหย่าหือเมีย แล้วก่หย่าหือ”5พระเยซูเลยอู้ตอบเขาว่า “โมเสสได้เขียนบัญญัติข้อหั้นเพราะเหตุใจหมู่เจ้าดื้อดึง6แต่ตั้งแต่เดิมสร้างโลก พระเจ้าได้ทรงสร้างมนุษย์หือเป่นชายและหญิง7เพราะจะอั้นป่อจายเลยต้องละป้อแม่ของโต๋เก่า ไปผูกพันอยู่กับเมีย8และเขาตึงสองจะเป็นเนื้ออันเดียวกัน เขาเลยบะเป่นสองต่อไป แต่เป่นเนื้ออันเดียวกัน9เพราะจะอั้นพระเจ้าได้ผูกพันกันแล้ว ไป่หือมนุษย์เยะหือพรากจากกันเลย”10เมื่อเข้าไปในเรือนแล้ว หมู่ลูกศิษย์อู้ถามพระองค์แหม่ถึงเรื่องหั้น11พระองค์เลยอู้กับเขาว่า “ถ้าคนใดหย่าเมียของตน แล้วไป่มีเมียใหม่ คนหันก่ได้ผิดประเวณีต่อเมียเก่า12และถ้าแมยิงเองจะหย่าผัวของตน แล้วไปมีผัวใหม่ หญิงหันก่ผิดประเวณีเหมือนกัน”13ตอนหันเขาปาละอ่อนน้อยๆมาหาพระองค์ เพื่อจะหือพระองค์จิตัวละอ่อนหั้น แต่หมู่ลูกศิษย์ก่ห้ามไว้14เมื่อพระเยซูได่หันจะอั้นก่บะปอใจ เลยอู้แก่หมู่ลูกศิษย์ว่า “หื่อยอมหื่อละอ่อนน้อยๆเข้ามาหาเฮา จะไป่ไปห้ามเขาเลย เพราะว่าแผ่นดินของพระเจ้าเป่นของคนเหมือนละอ่อนจะอั้น15เฮาอู้เรื่องแต้แก่ท่านตึงหลายว่า คนนึงคนใดบะได้รับแผ่นดินของพระเจ้าเหมือนละอ่อนน้อยๆ คนหั้นจะเข้าในแผ่นดินหั้นบะได้”16แล้วพระองค์อุ้มละอ่อนน้อยๆหมู่หั้น เอามือตำบนเขา แล้วอวยพรหือ17เมื่อพระองค์กำลังจะออกไปตามตาง มีคนนึงโล่นมาหาพระองค์ คุกเข่าลงอู้ถามพระองค์ว่า “ท่านอาจารย์คนประเสริฐ ข้าพเจ้าจะเยะหยั่งใด ถึงจะได้จีวิตนิรันดร์”18พระเยซูอู้ถามคนนั้นว่า “ท่านฮ้องเฮาว่าประเสริฐยะหือ บะมีใครประเสริฐเว้นแต่พระเจ้าองค์เดียว19ท่านหู้จักพระบัญญัติแล้วตี้ว่า ‘จะไปฆ่าคน จะไปล่วงประเวณีผัวเมียเขา จะไปลักทรัพย์ จะไปเป็นพยานเท็จ จะไปฉ้อเขา จงหื้อเกียรติแก่ป้อแม่ของตน’ ”20คนหั้นเลยอู้พระองค์ว่า “อาจารย์เจ้าข้า ข้อหมู่หั้นข้าพเจ้าได้ถือรักษาไว้ตั้งแต่เป่นละอ่อนมา”21พระเยซูผ่อคนหั้น ก่ฮักเขาแล้วอู้ว่า “ท่านยังขาดอยู่สิ่งหนึ่ง หื้อไปขายสิ่งของซึ่งท่านมีอยู่แจกจ่ายหือคนตุกคนยาก แล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ แล้วหื้อตวยเฮามาแล้วเป่นลูกศิษย์ของเฮา”22เมื่อเขาได้ยินคำหั้น หน้าของเขาก่เส้าขนาด แล้วคนหั้นออกไปเป่นตุก เพราะเขามีทรัพย์สิ่งของนักขนาด23พระเยซูเลยผ่อแวดหั้น แล้วอู้กับหมู่ลูกศิษย์ว่า “คนรวยจะเข้าในแผ่นดินของพระเจ้าก่ยากแต้กะ”24หมู่ลูกศิษย์ก่แปลกใจด้วยพระวจนะของพระองค์ แต่พระเยซูอู้แก่เขาอีกว่า “ลูกเอ๋ย คนตี้วางใจในทรัพย์สมบัติ จะเข้าในแผ่นดินของพระเจ้าก่ยากแต้กะ25ตัวอูฐจะลอดฮูขิมก่ง่ายเหลือคนรวยจะเข้าในแผ่นดินของพระเจ้า”26หมู่ลูกศิษย์ก่ประหลาดใจขนาด เลยอู้ว่า “ถ้าจะอั้นไผจะรอดได้”27พระเยซูผ่อหมู่ลูกศิษย์แล้วอู้ว่า “ฝ่ายมนุษย์ก่เหลือกำลังตี้จะเยะได่ แต่บะเหลือแฮงของพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าได่เยะหื่อสำเร็จได้กุสิ่ง”28ตางเปโตรเลยอู้พระองค์ว่า “นี่แหละ ข้าพระองค์ตึงหลายได้สละสิ่งตึงหมด และได้ติดตามพระองค์มา”29พระเยซูอู้ตอบเขาว่า “เฮาบอกเรืองแต้แก่ท่านว่า ถ้าคนใดได้สละบ้าน หรือพี่น้องชายหญิง หรือปอแม่ หรือลูก หรือไฮ่นา เพราะหันแก่เฮาและข่าวประเสริฐของเฮา30ในยุคนี้ คนหั้นจะได้รับตอบแทนร้อยเต้าคือ บ้าน พี่น้องจายหญิง แม่ ลูกและไร่นา ตึงจะถูกการข่มเหงด้วยและในยุคหน้าจะได้ชีวิตนิรันดร์31แต่มีหลายคนตี้เป่นคนเก๊าจะต้องปิกไปเป่นคนสุดท้าย และตี้เป่นคนสุดท้ายจะปิกเป็นคนเก๊า”32เมื่อกำลังเตวตางจะขึ้นไปตี้กรุงเยรูซาเล็ม พระเยซูก่ไปนำหน้าเขา ตางหมู่ลูกศิษย์ก่ปากันกึดประหลาดใจ และคนตี้เตวมาตางหลังก่กั๋ว พระองค์เลยฮ้องลูกศิษย์สิบสองคนแหม แล้วอู้สำแดงหือเขาหู้ถึงเหตุการณ์ตี่จะเกิดกับพระองค์หั้น33ว่า “นี่แน่ะ เฮาตึงหลายจะขึ้นไปตี้กรุงเยรูซาเล็ม และเขาจะมอบบุตรมนุษย์ไว้กับหมู่มหาปุโรหิตและหมู่ธรรมาจารย์ และเขาหมู่หั้นจะปรับโทษท่านถึงตาย และจะมอบท่านไว้กับคนต่างชาติ34คนต่างชาติหั้นจะเยาะเย้ยท่าน ถุ่มน้ำลายใส่ท่าน จะเฆี่ยนตีท่านและจะฆ่าท่านเห และวันตี้สามท่านจึงอิปิ๋นขึ้นมาใหม่”
กำขอร้องของยากอบกับยอห์น (มธ 20:20-28)
35ตางยากอบกับยอห์นลูกของเศเบดีเข้ามาอู้พระองค์ว่า “พระอาจารย์เจ้าข้า ข้าพระองค์ตึงสองไค่ขอหือพระองค์ กระเยะตามกำขอของข้าพระองค์”36พระองค์เลยอู้ถามเขาว่า “ท่านทั้งสองไค่หือเฮาเยะอะหยังหือท่าน”37เขาเลยอู้ตอบว่า “เมื่อพระองค์จะมีพระสิริหั้น ขอหือข้าพระองค์นั่งตี้เผิกขวามือคนหนึ่ง เผิกซ้ายคนหนึ่ง”38พระเยซูเลยอู้แก่เขาว่า “ตี้ท่านขอหั้นท่านบะเข้าใจ ถ้วยตี้เฮาอิดื่มหั้นท่านอิดื่มได้กาแล้วบัพติศมาหั้นซึ่งเฮาจะฮับ ท่านจะฮับได้ก่า”39เขาตึงสองอู้ตอบว่า “ได้พระเจ้าข้า” พระเยซูเลยอู้กับเขาว่า “ถ้วยซึ่งเฮาดื่มท่านจะดื่มเป่นแน่ และบัพติศมาตี้เฮาฮับท่านจะฮับก่แต้40แต่ตี้จะนั่งข้างขวาและข้างซ้ายของเฮานั้น บะใช่พนักงานของเฮาตี้จะจัดหือ แต่พระเจ้าได้เตมไว้สำหรับคนใดก่จะหือแก่คนนั้น”41เมื่อลูกศิษย์สิบคนได้ยินแล้วก่มีความอิ๊กขะลิกใจ๋ยากอบและยอห์น42พระเยซูเลยได้ฮ้องเขาตึงหลายมาอู้ว่า “ท่านทั้งหลายหู้อยู่ว่า คนตี้นับว่าเป็นผู้ครองของคนต่างชาติ ย่อมเป่นเจ้าเหนือเขา และคนใหญ่ตึงหลายก่ใช้อำนาจบังคับ43แต่ในหมู่ท่านบะเป็นจะอั้น ถ้าไผไข่อยากจะได้ปิ๋นใหญ่ในหมู่ท่าน คนหั้นจะต้องปิ๋นคนฮับใจ้ท่านทั้งหลาย44และถ้าผู้ใดไคเป่นเอกเป็นต้น คนนั้นจะต้องเป็นทาสสมัครของคนตึงหลาย45เพราะว่าบุตรมนุษย์บะได้มาเพื่อรับการปรนนิบัติ แต่ท่านมาเพื่อจะปรนนิบัติเขา และหือชีวิตของท่านหือเป็นค่าไถ่คนเป็นอันมาก”46ตางพระเยซูกับหมู่ลูกศิษย์มาตี้เมืองเยรีโค และเมื่อพระองค์จะออกจากเมืองเยรีโคกับหมู่ลูกศิษย์และประชาชนนักขนาด มีคนตาบอดคนนึงชื่อ บารทิเมอัส ซึ่งเป็นลูกของทิเมอัส นั่งขอทานอยู่ตี้ข้างหนตาง47เมื่อคนหั้นได้ยินว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธมา จึงฮ้องเสียงดังว่า “ท่านเยซู บุตรดาวิดเจ้าข้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค์เตอะ”48มีหลายคนห้ามหือเขาดักไว้ก่อน แต่เขาซ่ำฮ้องเสียงดังขึ้นว่า “บุตรดาวิดเจ้าข้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค์เตอะ”49พระเยซูได่หยุดประทับจุกอยู่ แล้วอู้สั่งหือฮ้องคนหั้นมา เขาจึงฮ้องคนตาบอดหั้น อู้กับเขาว่า “จงชื่นใจและลุกขึ้นเตอะ พระองค์ได่ฮ้องเจ้า”50คนหั้นก่ละผ้าห่มเหีย ลุกขึ้นมาหาพระเยซู51พระเยซูเลยอู้ถามเขาว่า “เจ้าไคจะหือเฮาเยะอะไรหือเจ้า” คนตาบอดหั้นอู้พระองค์ว่า “พระอาจารย์ ขอโปรดหือตาข้าพระองค์หันได้”52พระเยซูอุ้แก่เขาว่า “จงไปเตอะ ความเชื่อของเจ้าได้เยะหือเจ้าหายปกติแล้ว” ในทันใดหั้นคนตาบอดหั้นก่ได้หัน และได้เดินตางตามพระองค์ไปEmpower Asia Bible Translation Movement