มาระโก /11
1ครั้นพระองค์กับหมู่ลูกศิษย์มาใกล้กรุงเยรูซาเล็ม ถึงหมู่บ้านเบธฟายี และหมู่บ้านเบธานีตี๋นเขามะกอกเทศ พระองค์ได่ใจ้ลูกศิษย์สองคน2สั่งเขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านตี้อยู่ตรงหน้าท่าน ครั้นเข้าไปแล้วในทันใดหั้นจะปะลูกลาตัวหนึ่งมัดอยู่ ตี้ยังไม่มีใครขึ้นขี่เลย จงแก้มันจูงมาเตอะ3ถ้ามีคนใดถามว่า ‘ท่านเยะจะอี้ยะหือ’ หื้อบอกเขาว่า ‘พระองค์ต้องไคได่ลูกลานี้ และสักกำพระองค์จะส่งปิกคืนมาหือตี้นี่’ ”4ลูกศิษย์สองคนหั้นเลยไป แล้วปะลูกลาตัวนึงมัดอยู่นอกประตูตี้ถนน เขาจึงแก้มัน5บางคนตี้ยืนอยู่ตี้หั้นถามเขาว่า “แก้ลูกลาหั้นยะหือ”6ลูกศิษย์ก่ตอบตามกำสั่งของพระเยซู แล้วเขาก่ยอมหือเอาไป7ลูกศิษย์เลยจูงลูกลามาถึงพระเยซู แล้วเอาเสื้อผ้าของโต๋เก่าปูลงบนหลังลา แล้วพระองค์จึงขี่ลาหั้น8มีคนจาดนักเอาเสื้อผ้าของโต๋เก่าปูลงตามถนนหนทาง และบางคนก่ตัดใบไม้จากก๋างนามาปู9หมู่คนตี้เตวไปตางหน้า กับคนตี้ตวยมาตางหลัง ก่ฮ้องว่า“โฮซันนา ขอหือท่านคนตี้เสด็จมาในนามขององค์พระผู้เป่นเจ้าทรงพระเจริญ10ความสุขสวัสดิมงคล จงมีแก่แผ่นดินของดาวิด บรรพบุรุษของเฮา ตี้จะมาตั้งอยู่ โฮซันนา ในตี้สูงสุด”11พระเยซูก่เข้ากรุงเยรูซาเล็ม และเข้าไปในต๋ามหมู่พระวิหาร เมื่อผ่อสิ่งตึงหลายแล้ว เวลาก่เริ่มมืด เลยออกไปตี้หมู่บ้านเบธานีกับหมู่ลูกศิษย์สิบสองคนหั้น12ปอเจ้าแล้ว เมื่อพระองค์กับลูกศิษย์ออกมาจากหมู่บ้านเบธานีแล้ว พระองค์ก่ได่หิว13พอผ่อหันเก้ามะเดื่อเก้าหนึ่งแต่ไกลมีใบ เลยเข้าไปผ่อว่าจะมีโหน่ยก่อ เม่อมาถึงเก้าหั้นแล้ว บะหันมีโหน่ย มีก้าใบตะอั้น เพราะยังบะถึงฤดูโหน่ยมะเดื่อ14พระองค์เลยอู้กับเก้าหั้นว่า “ตั้งแต่นี้ไปจะบะมีไผได้กินโหน่ยจากเจ้าเลย” หมู่ลูกศิษย์ก่ได้ยินกำตี้พระองค์อู้หั้น15เมื่อมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ก่เข้าไปในบริเวณพระวิหาร แล้วลงมือขับไล่หมู่คนซื้อขายในบริเวณพระวิหารหั้น และคว่ำโต๊ะคนฮับแลกตังกับทั้งคว่ำตั่งคนขายนกพิราบเหีย16และทรงห้ามบะหือไผขนสิ่งใดๆเตวแลดต๋ามหมู่พระวิหาร17พระองค์อู้สอนเขาว่า “มีพระวจนะเขียนไว้บะใช่ก่าว่านิเวศของเฮาเขาจะฮ้องว่าเป็นนิเวศอธิษฐานสำหรับหมู่คนทั้งหลาย แต่เจ้าตึงหลายได้เยะหือเป็นถ้ำของหมู่โจร”18เมื่อหมู่มหาปุโรหิตและหมู่ธรรมาจารย์หู้จะอั้น จึงหาจ้องตี้จะฆ่าพระองค์เหีย เพราะเขากลัวพระองค์ ด้วยว่าประชาชนแปลกใจด้วยกำสั่งสอนของพระองค์19และเมื่อถึงยามแลง พระองค์ได้ออกไปจากกรุง20ตอนถึงยามเช้า เมื่อพระองค์กับหมู่ลูกศิษย์ได้ก๋ายตี้หั้นไป ก่ได้หันมะเดื่อเก้าหั้นเหี่ยวแห้งไปจนถึงฮาก21ตางเปโตรกึดขึ้นได้เลยอู้พระองค์ว่า “พระอาจารย์เจ้าข้า ขอผ่อเก้ามะเดื่อตี้พระองค์ได้สาปไว้หั้นก่เหี่ยวแห้งไปแล้ว”22พระเยซูเลยอู้ตอบหมู่ลูกศิษย์ว่า “หื้อเชื่อในพระเจ้าเตอะ23เฮาบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าคนใดๆจะสั่งภูเขานี้ว่า ‘หื้อลอยไปลงทะเล’ แล้วบะได้สงสัยในใจแต่เชื่อว่าจะปิ๋นไปตามตี้สั่งหั้น ก่จะปิ๋นตามหั้นแต้24เพราะจะอั้นเฮาบอกท่านตึงหลายว่า เมื่อท่านจะอธิษฐานพระเจ้าขอบะหยัง หื้อเจื่อว่าได้ฮับ และท่านจะได้ฮับสิ่งหั้น25เมื่อท่านจุกอธิษฐานอยู่ ถ้าท่านมีเหตุกับคนนึงคนใดหื้อยกโต๊ดหือคนหั้นเหีย เพื่อพระบิดาของท่านผู้ตี้อยู่ในสวรรค์ จะยกความผิดของท่านตวย26[แต่ถ้าท่านตึงหลายบะยกความผิด พระบิดาของท่านผู้ตี้อยู่ในสวรรค์ จะบะยกความผิดของท่านเหมือนกัน”]27ตางพระองค์กับหมู่ลูกศิษย์มายังกรุงเยรูซาเล็มแหม เมื่อพระองค์ได้เตวอยู่ต๋ามหมู่ในพระวิหาร หมู่มหาปุโรหิต หมู่ธรรมาจารย์ และหมู่ผู้ใหญ่มาหาพระองค์28อู้พระองค์ว่า “ท่านมีสิทธิอะหยังถึงได่เยะจะอี้ ไผหื้อสิทธิแก่ท่าน”29พระเยซูเลยอู้ตอบเขาว่า “เฮาจะถามท่านตึงหลายสักข้อหนึ่งเหมือนกัน หื้อตอบเฮา แล้วเฮาจะบอกท่านว่า เฮาเยะการนี้โดยสิทธิอะหยัง30คือบัพติศมาของยอห์นหั้นมาจากสวรรค์หรือมาจากมนุษย์ หื้อตอบเฮาเตอะ”31เขาเลยปรึกษากันว่า “ถ้าเฮาจะว่า ‘มาจากสวรรค์’ ท่านจะถามเราว่า ‘จะใดถึงบะเชื่อยอห์นละ’32แต่ถ้าเฮาจะว่า ‘มาจากมนุษย์’ ” เขากลัวประชาชน เพราะประชาชนถือว่ายอห์นเป่นคนอู้กำของพระเจ้าแต้ๆ33เขาเลยอู้ตอบพระเยซูว่า “หมู่ข้าพเจ้าบะหู้” พระเยซูเลยอู้กับเขาว่า “เฮาจะบะบอกท่านตึงหลายเหมือนกันว่า เฮาเยะการนี้โดยสิทธิอะหยัง”
Empower Asia Bible Translation Movement