มาระโก /9
1พระองค์ได่อู้กับเขาว่า “เฮาอู้เรื่องแต้กับท่านตึงหลายว่า ในหมู่ท่านตี้จุกอยู่ตี้นี่ มีบางคนตี้ยังจะบะหู้รสความตาย จนกว่าจะได้หันแผ่นดินของพระเจ้ามาด้วยฤทธานุภาพ”2ครั้นล้ำไปได้หกวันแล้ว พระเยซูได่ปาเปโตร ยากอบ และยอห์นขึ้นภูเขาสูงตะอั้น แล้วตัวของพระองค์ก็เปลี่ยนไปต่อหน้าเขา3และเสื้อก่ขาวเป็นมันวาบๆแวมๆ จะหาช่างฟอกผ้าทั่วแผ่นดินโลกฟอกให้ขาวจะอั้นก่บะได้4แล้วเอลียาห์กับโมเสสก่ปรากฏแก่หมู่ลูกศิษย์นั้น และเฝ้าอู้กับพระเยซู5ตางเปโตรอู้พระเยซูว่า “พระอาจารย์เจ้าข้า ตี้เฮาอยู่ตี้นี่ก่ดี หือหมู่ข้าพระองค์แป๋งเพิงสามหลัง สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง สำหรับเอลียาห์หลังหนึ่ง”6ตี้เปโตรอู้จะนั้นก่เพราะบะหู้จะว่าจะใด ด้วยเขาทั้งหลายกำลังโก๋ขนาด7แล้วมีเมฆมาปกคลุมเขาไว้และมีเสียงออกมาจากเมฆนั้นว่า “ท่านคนนี้เป็นบุตรตี้รักของเฮา หื้อเจื่อฟังท่านเต๊อะ”8ทันใดหั้น เมื่อลูกศิษย์ผ่อไปแวดหั้นก่บะหันไผ หันแต่พระเยซูได่อยู่กับเขา9เมื่อลงมาจากภูเขา พระองค์อูัห้ามหมู่ลูกศิษย์ บะหือนำสิ่งตี้ได้หั้นนั้นไปบอกหือคนใดเลย จนกว่าบุตรมนุษย์จะปิ๋นขึ้นมาจากความตาย10เหตุการณ์หั้นหมู่ลูกศิษย์ก่เก็บดักไว้ แต่ได่ถามกันว่า ตี้อู้ว่าจะปิ๋นขึ้นมาจากความตายหั้น จะหมายความว่าจะใด11เขาเลยอู้ถามพระองค์ว่า “ยะหือพวกธรรมาจารย์ ได่ว่าเอลียาห์จะต้องมาก่อน”12พระองค์อู้ตอบเขาว่า “เอลียาห์ต้องมาก่อนแต้และเยะหือสิ่งตึงหลายปิกไปเหมือนเก่า มีกำเขียนไว้จะใดถึงบุตรมนุษย์ว่า พระองค์จะต้องอดตุกหลายอย่าง และคนจะดูหมิ่นละทิ้งพระองค์เห13แต่เฮาบอกแก่ท่านตึงหลายว่า เอลียาห์นั้นได้มาแล้ว และตี้เขาใคร่ทำแก่ท่านจะใด เขาก่ได้เยะแล้วตามตี้มีกำเขียนไว้ถึงท่าน”14เมื่อพระองค์ได้มาตี้หมู่ลูกศิษย์ ก่หั้นคนนักขนาดอยู่แวดเขา และหมู่ธรรมาจารย์กำลังถามเขาอยู่ย่อยขนาด15ในตอนหั้น เมื่อประชาชนหั้นพระองค์ก่แปลกใจขนาด เลยโล่นเข้ามาเคารพพระองค์16พระองค์จึงอู้ถามเขาทั้งหลายว่า “ท่านถามย่อยกับเขาด้วยข้อความบ่าหยัง”่17มีคนหนึ่งในหมู่ประชาชนอู้ตอบพระองค์ว่า “อาจารย์เจ้าข้า ข้าพเจ้าได้ปาลูกจายของข้าพเจ้ามาหาท่านเพราะผีใบ้เข้าสิง18ละอ่อนจะอยู่ตี้ไหนๆ พอผีสำแดงมันก่เยะหือล้มชักไป มีอาการน้ำลายฟูมปากและขบเข้วเก้วฟันแล้วตั๋วแข็ง ข้าพเจ้าได้ขอหมู่ลูกศิษย์ของท่านหือขับผีนั้นออกเสีย แต่เขาขับหือออกบะได้”19พระองค์ได่อู้แก่คนนั้นว่า “โอ คนในยุคตี้ขาดความเจื่อ เฮาจะต้องอยู่กับเจ้าเมินมอกฮือ เฮาจะต้องอดทนเพราะเจ้าไปตะฮือ หื้อปาละอ่อนนั้นมาหาเฮาเตอะ”20เขาก่ปาละอ่อนหั้นมาหาพระองค์ และเมื่อหันพระองค์แล้ว ในทันใดนั้นผีนั้นจึงเยะหื้อเขาจั๊ก ล้มลงกลิ้งหมุนตี้ดิน มีน้ำลายติ๋มปาก21พระองค์เลยอู้ถามป้อหั้นว่า “เป็นจะอี้มาเมินตะใด” ป้อก่ตอบว่า “ตั้งแต่เป็นละอ่อนน้อยๆมา22และผีก่เยะหือละอ่อนตกในไฟ และในน้ำหมั่นขนาด หมายจะฆ่าเหหือตาย แต่ถ้าท่านสามารถช่วยได้ ขอท่านจ้วยเตอะ”23พระเยซูเลยอู้กับป้อนั้นว่า “ ‘ถ้าจ้วยได้’ อี้ ไผเจื่อก่เยะหือได้กุหย่าง”24ในทันใดนั้นป้อของละอ่อนก่ฮ้องว่า “ข้าพเจ้าเจื่อ ตี่ข้าพเจ้ายังขาดความเชื่อนั้นขอโปรดจ้วยหื้อเจื้อเตอะ”25เมื่อพระเยซูได่หันหมู่คุนกำลังโล่นเข้ามา พระองค์อู้สำทับผีโสโครกนั้นว่า “อ้ายผีใบ้หูนวก ฮาสั่งคิงหือออกจากเขา จะไปปิกมาเข้าสิงเขาแหมเลย”26ผีนั้นจึงร้องอึงเยะหือละอ่อนนั้นจ้๊กดิ้นหนักเหลือเก่า แล้วก่ออกมา ละอ่อนนั้นก่นิ่งเหมือนคนตาย จนคนส่วนมากตี้หั้นอู้ว่า “เขาตายแล้ว”27แต่พระเยซูได่จับมือป๊กละอ่อนหั้น ละอ่อนคนหั้นก่ยืนขึ้น28เมื่อพระองค์ได่เข้าในเฮือนแล้ว หมู่ลูกศิษย์มาอู้ถามพระองค์เป่นส่วนตัวว่า “ยะหือหมู่ข้าพระองค์ขับผีหั้นออกบะได้”29พระองค์อู้ตอบเขาว่า “ผีจะอี้จะขับหือออกบะได้เลย เว้นแต่โดยการอธิษฐานตะอั้น”30พระองค์กับหมู่ลูกศิษย์เลยออกไปจากตี้หั้น แล้วไปตี้ในแคว้นกาลิลี แต่พระองค์บะไคหือไผหู้31ด้วยว่าตอนนี้พระองค์อู้พร่ำสอนลูกศิษย์ของพระองค์ว่า “บุตรมนุษย์จะต้องถูกอายัดไว้ในมือของคน และเขาจะประหารชีวิตท่านเห เมื่อฆ่าแล้ว ในวันตี้สามท่านจะปิ๋นขึ้นมาใหม่”32แต่ถ้อยคำนี้อหมู่ลูกศิษย์บะเข้าใจ จะอู้ถามพระองค์ก่เก๋งใจ๋33พระองค์เลยได่มาตี้เมืองคาเปอรนาอุม และเมื่อเข้าไปในเฮือนแล้ว พระองค์อู้ถามหมู่ลูกศิษย์ว่า “เมื่อมาตามตางหั้นท่านทั้งหลายได้โต้แย้งกันด้วยข้อความอันใด”34หมู่ลูกศิษย์ก่หนิมอยู่ เพราะเมื่อมาตามตางหั้นเขาได้เถียงกันว่า ไผอิเป่นใหญ่กว่ากัน35พระเยซูได้นั่ง แล้วได่ฮ้องลูกศิษย์สิบสองคนหั้นมาอู้แก่เขาว่า “ถ้าคนใดไค่อยากจะได้ปิคนต้น ก่หือคนหั้นเป่นคนสุดท้าย และเป่นคนรับใช้ของคนตึงหมด”36พระองค์ได่เอาละอ่อนน้อยๆคนนึงมา หือยืนตางกลางหมู่ลูกศิษย์ แล้วได่อุ้มละอ่อนหั้นไว้ อู้กับหมู่ลูกศิษย์ว่า37“ถ้าคนใดจะรับละอ่อนน้อยๆจะอี้คนนึงในนามของเฮา คนหั้นก่ฮับเฮา และคนใดได้รับเฮา ผู้คนหั้นก่ฮับบะใช่ก้าเฮาคนเดียว แต่รับพระองค์คนใจ้เฮามาตวย”38ยอห์นเลยอู้พระองค์ว่า “พระอาจารย์เจ้าข้า หมู่ข้าพระองค์ได้หันคนหนึ่งขับผีออกโดยพระนามของพระองค์ และหมู่ข้าพระองค์ได้ห้ามเขา เพราะเขาบะได้ตวยเฮามา”39พระเยซูเลยอู้ว่า “ไป่ห้ามเขาเลย เพราะว่าบะมีคนใดจะเยะเรื่องใหญ่ในนามของเฮา แล้วแหม่สักกำนึงอาจจะอู้เหมือนเฮา40เพราะคนใดบะเป่นหมู่ตี้ต่อสู้เฮา คนหั้นเป่นหมู่เฮาแล้ว41เพราะเฮาบอกเรื่องแต้แก่ท่านว่า คนใดจะเอาน้ำถ้วยนึงหือหมู่ท่านดื่ม เพราะท่านตึงหลายเป่นตางพระคริสต์ คนนั้นจะขาดบำเหน็จก่หาบะได้42“แต่คนใดจะเยะผู้เล็กน้อยหมู่นี้คนนึงตี้วางใจในเฮาหือหลงผิด ถ้าเอาหินโม่ก้อนใหญ่มัดคอคนหั้นถ่วงเสียในทะเลก่ดีกว่า43ถ้ามือของท่านทำหือหลงผิด ก่ตัดขวางเหีย แล้วจะเข้าในชีวิตด้วยมือกุด ยังดีเหลอมีสองมือและต้องโดนขว้างในนรกในไฟตี้บะฮู้ดับบาง44และ45ถ้าตีนของท่านเยะหือหลงผิด หื้อตัดขวางเห แล้วจะเข้าในชีวิตด้วยตีนกุดยังดีกว่ามีตีนสองตีน และต้องถูกขว้างในนรก46 47ถ้าตาของท่านเยะหือท่านหลงผิดหื้อบ็อกออกขวางเหีย แล้วจะเข้าในแผ่นดินของพระเจ้าด้วยตาข้างเดียวยังดีกว่ามีสองตา และต้องถูกขวางไปในนรก48ในตี้หั้นตัวหนอนก่บะตายและไฟก่บะดับเลย49ด้วยว่าคนตึงหลายจะต้องโดนทาเกลือแล้วชำระด้วยไฟ50เกลือเป่นของดี แต่ถ้าเกลือหมดความเก็มแล้ว จะเยะหือปิกเก็มแหมจะใดได้ ท่านทั้งหลายหื้อมีเกลือในตัวและหื้อยู่สงบสุข สามัคคีซึ่งกันและกัน”
Empower Asia Bible Translation Movement