สดุดี39
สำหรับหัวหน้านักดนตรี สำหรับเยดูธูน บทสดุดีของดาวิด
1ฉันพูดว่า “จะระวังทางของตัวเอง ไม่ให้ทำบาปด้วยลิ้นจะใส่บังเหียนให้ปาก ตราบใดที่คนชั่วอยู่ต่อหน้าฉัน”2ฉันเงียบสนิทไม่พูดแม้แต่เรื่องดีแล้วความเศร้าก็พลุ่งขึ้น3ใจฉันร้อนอยู่ข้างในยิ่งครุ่นคิด ไฟยิ่งลุกแล้วฉันก็พูดด้วยลิ้นว่า4“พระยาห์เวห์ โปรดให้ฉันรู้วาระสุดท้ายของตัวเองให้รู้ว่าวันเวลาของฉันยาวเท่าไรจะได้รู้ว่าตัวเองเปราะบางเพียงใด5พระองค์ทรงกำหนดวันของฉันให้ยาวเพียงไม่กี่ฝ่ามือชั่วชีวิตของฉันเป็นเหมือนไม่มีอะไรเลยต่อหน้าพระองค์แท้จริง มนุษย์ทุกคนที่ยืนอยู่ เป็นเพียงลมหายใจ” เซลาห์6“แท้จริง มนุษย์ทุกคนเดินผ่านไปราวเงาพวกเขาวุ่นวายกันอย่างไร้ผลกอบโกยสะสม แต่ไม่รู้ว่าใครจะมาเก็บไป7บัดนี้ องค์เจ้านาย ฉันจะรออะไร?ความหวังของฉันอยู่ในพระองค์8โปรดช่วยฉันให้พ้นจากการล่วงละเมิดทั้งหมดอย่าทำให้ฉันเป็นที่เยาะเย้ยของคนโง่9ฉันเงียบไม่อ้าปากเพราะพระองค์เป็นผู้ทำสิ่งนี้10โปรดเอาแส้ของพระองค์ออกไปจากฉันฉันหมดแรงเพราะแรงฟาดจากมือพระองค์11เมื่อพระองค์ตำหนิและแก้ไขมนุษย์เพราะความผิดชั่วพระองค์ทำให้ทรัพย์สมบัติของเขาสลายไปเหมือนมอดกัดกินแท้จริง มนุษย์ทุกคนเป็นเพียงลมหายใจ” เซลาห์12“พระยาห์เวห์ โปรดฟังคำอธิษฐานของฉัน ฟังเสียงร้องของฉันอย่านิ่งเฉยต่อน้ำตาของฉันเพราะฉันเป็นคนต่างถิ่นที่อยู่กับพระองค์เป็นคนต่างแดนเหมือนบรรพบุรุษทั้งหมดของฉัน13โปรดเว้นฉันไว้ ให้ฉันได้ฟื้นกำลังก่อนฉันจะจากไปและไม่มีอยู่อีก”