สดุดี40
สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทสดุดีของดาวิด
1ฉันเฝ้ารอพระยาห์เวห์อย่างอดทนพระองค์หันมาหาฉัน และได้ยินเสียงร้องของฉัน2พระองค์ดึงฉันขึ้นจากหลุมอันน่ากลัวจากโคลนตมเหนียวตั้งเท้าฉันไว้บนศิลาและให้ฉันยืนได้อย่างมั่นคง3พระองค์ใส่บทเพลงใหม่ไว้ในปากฉัน เป็นเพลงยกย่องพระเจ้าของเราคนมากมายจะเห็นและยำเกรง แล้ววางใจในพระยาห์เวห์4คนที่ยึดพระยาห์เวห์เป็นที่ไว้วางใจ ช่างเป็นสุขไม่หันไปพึ่งคนหยิ่งยโส หรือคนที่หันไปหาความเท็จ5พระยาห์เวห์ พระเจ้าของฉัน พระองค์ทำสิ่งอัศจรรย์ไว้มากมายและมีสิ่งมากมายที่พระองค์คิดไว้เพื่อเราไม่มีใครเรียงบอกสิ่งเหล่านี้ต่อพระองค์ได้หมดหากฉันจะประกาศและเล่า ก็มีมากเกินกว่าจะนับ6พระองค์ไม่ปรารถนาเครื่องบูชาและของถวายพระองค์เปิดหูของฉันไม่ได้เรียกร้องเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชาไถ่บาป7แล้วฉันพูดว่า “ฉันมาแล้วมีเรื่องของฉันเขียนไว้ในม้วนหนังสือ8พระเจ้าของฉัน ฉันยินดีทำตามความประสงค์ของพระองค์บทบัญญัติของพระองค์อยู่ในใจฉัน”9ฉันประกาศข่าวน่ายินดีเรื่องความชอบธรรมในชุมนุมใหญ่ฉันจะไม่ปิดริมฝีปาก พระยาห์เวห์ พระองค์ทราบดี10ไม่ได้ซ่อนความชอบธรรมของพระองค์ไว้ในใจได้ประกาศความซื่อสัตย์และความรอดของพระองค์ไม่ได้ปิดบังความรักมั่นคงและความจริงจากชุมนุมใหญ่11พระยาห์เวห์ อย่ารั้งความเมตตาอันอ่อนโยนของพระองค์ไว้จากฉันขอความรักมั่นคงและความจริงของพระองค์รักษาฉันไว้เสมอ12เพราะความชั่วมากเกินนับล้อมฉันไว้ความผิดชั่วของฉันตามทัน จนเงยหน้าไม่ขึ้นมันมีมากกว่าเส้นผมบนศีรษะใจของฉันหมดแรง13พระยาห์เวห์ โปรดช่วยฉันให้พ้นพระยาห์เวห์ รีบมาช่วยฉัน14ขอให้คนที่ตามล่าชีวิตฉันเพื่อทำลายต้องอับอายและสับสนพร้อมกันให้คนที่ยินดีกับความทุกข์ของฉันถอยกลับและเสียเกียรติ15ให้คนที่พูดใส่ฉันว่า “สมน้ำหน้า! สมน้ำหน้า!” ต้องตะลึงเพราะความอับอายของตัวเอง16แต่คนที่แสวงหาพระองค์ทุกคน จงยินดีและเปรมปรีดิ์ในพระองค์คนที่รักความรอดของพระองค์ จงพูดอยู่เสมอว่า “ขอให้พระยาห์เวห์ได้รับการยกย่อง!”17ส่วนฉันยากจนและขัดสนขอองค์เจ้านายนึกถึงฉันพระองค์คือผู้ช่วยและผู้กู้ของฉันพระเจ้าของฉัน อย่าชักช้า