สดุดี38
บทสดุดีของดาวิด เพื่อเป็นที่ระลึก
1พระยาห์เวห์ อย่าตำหนิฉันด้วยความโกรธอย่าลงโทษฉันด้วยความเดือดดาล2เพราะลูกธนูของพระองค์แทงทะลุฉันมือของพระองค์กดฉันไว้หนัก3ร่างกายฉันไม่มีส่วนใดสมบูรณ์เพราะความขุ่นเคืองของพระองค์กระดูกของฉันก็ไม่แข็งแรงเพราะบาป4เพราะความผิดชั่วท่วมเหนือศีรษะฉันหนักเกินกำลังเหมือนภาระมหึมา5บาดแผลของฉันเหม็นและเน่าเพราะความโง่ของตัวเอง6ฉันเจ็บปวด ตัวงอค้อมลงมากเดินอย่างเศร้าหมองอยู่ทั้งวัน7บั้นเอวของฉันแสบร้อนไปหมดร่างกายไม่มีส่วนใดสมบูรณ์8ฉันอ่อนแรงและฟกช้ำหนักคร่ำครวญเพราะความปวดร้าวในใจ9องค์เจ้านาย ความปรารถนาทั้งหมดของฉันอยู่ตรงหน้าพระองค์เสียงคร่ำครวญของฉันไม่ถูกซ่อนจากพระองค์10ใจฉันเต้นระรัวกำลังหมดไปแม้แต่แสงในดวงตาก็จากฉันไป11คนที่รักฉันและเพื่อน ๆ ยืนห่างเพราะโรคร้ายของฉันญาติพี่น้องก็ยืนอยู่ไกล12คนที่ตามล่าชีวิตฉันวางกับดักคนที่ต้องการทำร้ายฉันพูดเรื่องชั่วร้ายและคิดแผนหลอกลวงอยู่ทั้งวัน13แต่ฉันเหมือนคนหูหนวก ไม่ได้ยินเหมือนคนเป็นใบ้ที่ไม่อ้าปาก14ใช่ ฉันเหมือนคนที่ไม่ได้ยินและไม่มีคำโต้แย้งในปาก15เพราะฉันหวังในพระองค์ พระยาห์เวห์องค์เจ้านาย พระเจ้าของฉัน พระองค์จะตอบฉัน16ฉันพูดว่า “อย่าให้พวกเขาสะใจเมื่อเห็นฉันล้มหรือยกตัวข่มฉันเมื่อเท้าฉันลื่น”17เพราะฉันพร้อมจะล้มอยู่แล้วความเจ็บปวดอยู่ตรงหน้าฉันเสมอ18ฉันจะยอมรับความผิดชั่วของตัวเองและเสียใจกับบาปของฉัน19แต่ศัตรูของฉันยังแข็งแรงและมีมากคนที่เกลียดฉันโดยไร้เหตุก็มากมาย20คนที่ตอบแทนความดีด้วยความชั่วก็เป็นศัตรูกับฉันเพราะฉันมุ่งทำสิ่งที่ดี21พระยาห์เวห์ อย่าทอดทิ้งฉันพระเจ้าของฉัน อย่าอยู่ห่างจากฉัน22รีบมาช่วยฉันองค์เจ้านาย ความรอดของฉัน