โยบ5
1“ลองร้องเรียกสิ จะมีใครตอบคุณไหม?คุณจะหันไปหาผู้บริสุทธิ์องค์ไหน?2ความขุ่นแค้นฆ่าคนโง่ความริษยาฆ่าคนเบาปัญญา3ผมเคยเห็นคนโง่หยั่งรากแต่จู่ๆ ผมก็สาปแช่งที่อยู่ของเขา4ลูกๆ ของเขาห่างไกลจากความปลอดภัยพวกเขาถูกบดขยี้ที่ประตูเมืองไม่มีใครช่วยให้รอด5คนหิวกินผลเก็บเกี่ยวของเขาจนหมดแย่งเอาแม้แต่ที่อยู่ในดงหนามบ่วงอ้ากว้างรอทรัพย์สินของเขา6ความทุกข์ไม่ได้งอกมาจากฝุ่นความเดือดร้อนไม่ได้ผุดขึ้นจากดิน7แต่มนุษย์เกิดมาพบความเดือดร้อนเหมือนประกายไฟที่ลอยขึ้นสูง8“ถ้าเป็นผม ผมจะหาพระเจ้าจะมอบเรื่องของผมให้พระองค์9ผู้ทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่หยั่งไม่ถึงสิ่งอัศจรรย์เหลือคณานับ10ผู้ให้ฝนแก่แผ่นดินส่งน้ำลงสู่ท้องทุ่ง11พระองค์จึงยกผู้ต่ำต้อยขึ้นสูงยกคนโศกเศร้าขึ้นให้อยู่ปลอดภัย12พระองค์ทำให้แผนของคนเจ้าเล่ห์ล้มเหลวจนมือของพวกเขาทำงานที่วางไว้ไม่สำเร็จ13พระองค์จับคนมีปัญญาด้วยเล่ห์ของเขาเองแผนของคนคดโกงพังลงอย่างรวดเร็ว14พวกเขาพบความมืดในเวลากลางวันคลำทางตอนเที่ยงเหมือนอยู่ในยามค่ำคืน15แต่พระองค์ช่วยให้พ้นดาบที่ออกจากปากพวกเขาช่วยคนขัดสนให้พ้นมือผู้มีอำนาจ16คนยากจนจึงมีความหวังและความอยุติธรรมต้องปิดปาก17“ดูสิ คนที่พระเจ้าตักเตือนนั้นเป็นสุขอย่าดูหมิ่นการตีสอนของพระผู้ทรงฤทธิ์18พระองค์ทำให้เป็นแผล แล้วพันแผลให้พระองค์ทำให้บาดเจ็บ แล้วมือของพระองค์ก็รักษาให้หาย19พระองค์จะช่วยคุณให้พ้นทุกข์หกครั้งแม้ครั้งที่เจ็ด เหตุร้ายก็จะแตะต้องคุณไม่ได้20ในยามอดอยาก พระองค์จะไถ่คุณจากความตายในยามสงคราม จะช่วยให้พ้นอำนาจดาบ21คุณจะมีที่กำบังจากลิ้นที่ฟาดเหมือนแส้ไม่ต้องกลัวภัยพินาศเมื่อมันมา22คุณจะหัวเราะเยาะภัยพินาศและความอดอยากไม่ต้องกลัวสัตว์บนแผ่นดิน23เพราะคุณจะผูกไมตรีกับก้อนหินในทุ่งสัตว์ในทุ่งจะอยู่กับคุณอย่างสงบ24คุณจะรู้ว่าเต็นท์ของคุณปลอดภัยเมื่อตรวจคอกสัตว์ ก็จะไม่มีอะไรขาดหาย25คุณจะรู้ด้วยว่าลูกหลาน จะมีมากมากเหมือนหญ้าบนแผ่นดิน26คุณจะลงสู่หลุมศพเมื่ออายุยืนยาวเต็มที่เหมือนฟ่อนข้าวที่เก็บในฤดูของมัน27ดูสิ พวกเราค้นคว้าแล้ว เป็นเช่นนี้จริงฟังและรับรู้ไว้เพื่อประโยชน์ของคุณ”