โยบ4
1เอลีฟัสชาวเทมานจึงตอบว่า2“ถ้ามีใครลองพูดกับคุณ คุณจะขุ่นเคืองไหม?แต่ใครจะอดใจไม่พูดได้?3คุณเคยสั่งสอนคนมากมายเคยเสริมกำลังมือที่อ่อนแรง4คำพูดของคุณประคองคนที่กำลังล้มทำให้เข่าที่อ่อนล้ามั่นคง5แต่พอความทุกข์มาถึงตัว คุณกลับหมดแรงพอแตะต้องคุณ คุณก็หวั่นไหว6ความยำเกรงพระเจ้าไม่ใช่สิ่งที่ทำให้คุณมั่นใจหรือ?ความซื่อตรงในการดำเนินชีวิตไม่ใช่ความหวังของคุณหรือ?7“ลองนึกดู ใครที่บริสุทธิ์เคยพินาศบ้าง?คนซื่อตรงเคยถูกกำจัดที่ไหน?8เท่าที่ผมเห็น คนที่ไถหว่านความชั่วและปลูกความเดือดร้อน ก็เก็บเกี่ยวสิ่งเดียวกัน9พวกเขาพินาศด้วยลมหายใจของพระเจ้าสูญสิ้นด้วยลมแห่งความโกรธของพระองค์10เสียงคำรามของสิงโตเสียงของสิงโตดุร้ายและเขี้ยวของสิงโตหนุ่ม ต่างแตกสลาย11สิงโตแก่ตายเพราะไร้เหยื่อลูกๆ ของสิงโตตัวเมียกระจัดกระจาย12“มีถ้อยคำหนึ่งมาถึงผมอย่างลับๆหูผมรับเสียงกระซิบของถ้อยคำนั้น13ท่ามกลางความคิดจากนิมิตยามค่ำคืนเมื่อผู้คนหลับสนิท14ความกลัวและความสั่นสะท้านเข้าครอบงำผมจนกระดูกทุกชิ้นสั่น15แล้ววิญญาณหนึ่งผ่านมาตรงหน้าผมขนทั่วตัวลุกชัน16วิญญาณนั้นหยุดนิ่ง แต่ผมมองรูปลักษณ์ไม่ออกมีร่างหนึ่งอยู่ตรงหน้าผมเงียบงัน แล้วผมได้ยินเสียงว่า17‘มนุษย์ผู้ต้องตายจะเที่ยงธรรมกว่าพระเจ้าหรือ?คนจะบริสุทธิ์กว่าผู้สร้างตนหรือ?18ดูสิ พระองค์ไม่ไว้วางใจผู้รับใช้ของพระองค์ยังกล่าวโทษทูตสวรรค์ว่าทำผิดพลาด19ยิ่งคนที่อยู่ในบ้านดินซึ่งมีรากฐานอยู่ในฝุ่นและถูกบดขยี้ต่อหน้าตัวมอด จะเป็นอย่างไร!20ระหว่างเช้ากับเย็น พวกเขาก็ถูกทำลายพินาศตลอดกาลโดยไม่มีใครใส่ใจ21เชือกยึดเต็นท์ของพวกเขาไม่ได้ถูกถอนขึ้นภายในตัวพวกเขาหรือ?พวกเขาตายโดยไม่มีปัญญา’