โยบ28
1“เงินย่อมมีเหมืองให้ขุดทองคำย่อมมีที่ให้ถลุง2เหล็กถูกนำออกจากดินทองแดงถูกหลอมจากแร่3มนุษย์ทำให้ความมืดสิ้นสุดค้นไปจนสุดขอบเขตหาหินในความมืดมัวและความมืดทึบ4เขาขุดปล่องห่างจากที่คนอาศัยคนเดินผ่านไปมาลืมพวกเขาพวกเขาห้อยตัวห่างจากผู้คน แกว่งไปมา5แผ่นดินให้อาหารแต่ข้างใต้ถูกพลิกเหมือนด้วยไฟ6หินของมันให้ไพลินมีฝุ่นทองคำอยู่7นกล่าเหยื่อไม่รู้จักทางนั้นตาเหยี่ยวไม่เคยเห็น8สัตว์สง่าไม่เคยเหยียบสิงโตดุร้ายไม่เคยผ่าน9มนุษย์ลงมือกับหินแข็งพลิกภูเขาจากราก10เขาขุดร่องผ่านหินตามองเห็นของล้ำค่าทุกอย่าง11เขากั้นลำธารไม่ให้รั่วซึมนำสิ่งที่ซ่อนอยู่ออกสู่แสง12“แต่จะพบปัญญาที่ไหน?ความเข้าใจอยู่ที่ใด?13มนุษย์ไม่รู้ราคาของมันหามันไม่พบในดินแดนของคนมีชีวิต14ห้วงลึกพูดว่า ‘ไม่ได้อยู่ในฉัน’ทะเลพูดว่า ‘ไม่ได้อยู่กับฉัน’15ซื้อด้วยทองคำไม่ได้ชั่งเงินจ่ายแทนไม่ได้16ตีค่าด้วยทองคำจากโอฟีร์ไม่ได้ด้วยโอนิกซ์ล้ำค่าหรือไพลิน ก็ไม่ได้17ทองคำและแก้วเทียบไม่ได้แลกด้วยเครื่องประดับทองบริสุทธิ์ไม่ได้18อย่าพูดถึงปะการังหรือผลึกแก้วเลยราคาของปัญญาสูงกว่าทับทิม19โทแพซจากเอธิโอเปียเทียบไม่ได้ตีค่าด้วยทองบริสุทธิ์ไม่ได้20แล้วปัญญามาจากไหน?ความเข้าใจอยู่ที่ใด?21มันซ่อนจากตาของทุกสิ่งที่มีชีวิตปิดไว้ไม่ให้นกบนฟ้าเห็น22ความพินาศและความตายพูดว่า‘หูเราเคยได้ยินข่าวเล่าลือถึงมัน’23“พระเจ้าเข้าใจทางของปัญญาพระองค์รู้ที่อยู่ของมัน24พระองค์มองไปจนสุดแผ่นดินเห็นทุกสิ่งใต้ฟ้า25พระองค์กำหนดแรงของลมตวงน้ำตามขนาด26เมื่อพระองค์วางข้อกำหนดให้ฝนวางทางให้สายฟ้าแห่งเสียงฟ้าร้อง27พระองค์ก็เห็นปัญญาและประกาศมันตั้งมันไว้และตรวจค้นมัน28พระองค์บอกมนุษย์ว่า‘ดูสิ การยำเกรงพระผู้เป็นเจ้า คือปัญญาการหลีกหนีความชั่วคือความเข้าใจ’”