โยบ27
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า2“ผมขอสาบานต่อพระเจ้าผู้มีชีวิต ผู้เอาสิทธิของผมไปต่อพระผู้ทรงฤทธิ์ผู้ทำให้ใจผมขมขื่น3(เพราะชีวิตยังอยู่ในตัวผมและลมหายใจจากพระเจ้าอยู่ในรูจมูก)4ริมฝีปากผมจะไม่พูดสิ่งไม่เที่ยงธรรมแน่ลิ้นผมจะไม่กล่าวคำหลอกลวง5ผมจะไม่ยอมรับว่าพวกคุณถูกเด็ดขาดจนวันตาย ผมจะไม่ละทิ้งความซื่อตรง6ผมยึดความเที่ยงธรรมไว้ ไม่ยอมปล่อยใจผมจะไม่ตำหนิตัวผมเองตราบที่ยังมีชีวิต7“ขอให้ศัตรูผมเป็นเหมือนคนชั่วให้คนที่ลุกขึ้นต่อสู้ผมเป็นเหมือนคนไม่เที่ยงธรรม8คนไม่ยำเกรงพระเจ้าจะหวังอะไรได้เมื่อถูกกำจัดเมื่อพระเจ้าเอาชีวิตเขาไป?9พระเจ้าจะฟังเสียงร้องของเขาเมื่อความทุกข์มาถึงหรือ?10เขาจะชื่นชมในพระผู้ทรงฤทธิ์จะร้องเรียกพระเจ้าตลอดเวลาหรือ?11ผมจะสอนพวกคุณเรื่องมือของพระเจ้าจะไม่ปิดบังสิ่งที่อยู่กับพระผู้ทรงฤทธิ์12พวกคุณทุกคนเห็นเองแล้วทำไมจึงกลับไร้สาระกันหมด?13“นี่คือส่วนที่คนชั่วได้จากพระเจ้ามรดกที่ผู้กดขี่รับจากพระผู้ทรงฤทธิ์14ถ้าลูกๆ ของเขาเพิ่มมาก ก็เพื่อดาบลูกหลานจะไม่มีอาหารอิ่มท้อง15คนที่เหลือของเขาจะถูกฝังในความตายหญิงม่ายของเขาจะไม่คร่ำครวญ16แม้เขากองเงินเหมือนฝุ่นสะสมเสื้อผ้าเหมือนดินเหนียว17เขาอาจสะสมไว้ แต่คนเที่ยงธรรมจะได้สวมคนบริสุทธิ์จะแบ่งเงินกัน18เขาสร้างบ้านเหมือนที่ตัวมอดสร้างเหมือนเพิงที่คนเฝ้าทำขึ้น19เขานอนลงอย่างมั่งคั่ง แต่จะไม่ได้ทำเช่นนั้นอีกเมื่อลืมตา เขาก็ไม่มีแล้ว20ความน่าสะพรึงกลัวตามทันเหมือนน้ำพายุขโมยเขาไปในยามค่ำคืน21ลมตะวันออกพาเขาไป แล้วเขาก็จากไปกวาดเขาออกจากที่ของตน22มันกระหน่ำใส่เขาโดยไม่ปรานีขณะที่เขาหนีจากมือนั้น23ผู้คนจะตบมือเยาะเย้ยเขาโห่ไล่เขาออกจากที่ของเขา