โยบ20
1โศฟาร์ชาวนาอามาห์จึงตอบว่า2“ความคิดของผมจึงผลักให้ตอบเพราะความร้อนใจภายใน3ผมได้ยินคำตำหนิที่ทำให้ผมอับอายวิญญาณแห่งความเข้าใจของผมจึงตอบ4คุณไม่รู้หรือว่า ตั้งแต่สมัยโบราณตั้งแต่มนุษย์ถูกวางไว้บนแผ่นดิน5ชัยชนะของคนชั่วอยู่เพียงสั้นๆความยินดีของคนไม่ยำเกรงพระเจ้าอยู่เพียงชั่วครู่?6แม้เขาสูงขึ้นไปถึงสวรรค์ศีรษะถึงก้อนเมฆ7เขาก็จะพินาศตลอดกาลเหมือนมูลของตนคนที่เคยเห็นจะถามว่า ‘เขาอยู่ไหน?’8เขาจะหายไปเหมือนความฝัน หาไม่พบถูกไล่ไปเหมือนนิมิตยามค่ำคืน9ตาที่เคยเห็นจะไม่เห็นเขาอีกที่ที่เคยอยู่ก็จะไม่เห็นเขาอีก10ลูกๆ ของเขาจะขอความเมตตาจากคนยากจนมือของเขาจะคืนทรัพย์สมบัติ11กระดูกของเขาเต็มด้วยความหนุ่มแน่นแต่ความหนุ่มแน่นจะนอนในฝุ่นกับเขา12“แม้ความชั่วหวานอยู่ในปากแม้เขาซ่อนมันไว้ใต้ลิ้น13แม้เขาทะนุถนอม ไม่ยอมปล่อยยังอมไว้ในปาก14อาหารนั้นก็จะเปลี่ยนไปในท้องกลายเป็นพิษงูเห่าในตัวเขา15เขากลืนทรัพย์สมบัติ แล้วจะอาเจียนออกมาพระเจ้าจะขับมันออกจากท้องเขา16เขาจะดูดพิษงูเห่าลิ้นงูพิษจะฆ่าเขา17เขาจะไม่ได้เห็นแม่น้ำลำธารที่ไหลด้วยน้ำผึ้งและเนย18เขาจะคืนสิ่งที่หามาด้วยแรงงาน ไม่ได้กลืนกินจะไม่ได้ยินดีกับทรัพย์ที่ได้มา19เพราะเขากดขี่และทอดทิ้งคนยากจนยึดบ้านมาอย่างรุนแรง และจะไม่ได้สร้างมันขึ้น20“เพราะภายในเขาไม่เคยสงบเขาจะรักษาสิ่งที่ชื่นชอบไว้ไม่ได้สักอย่าง21ไม่มีอะไรเหลือที่เขาไม่ได้กินความรุ่งเรืองของเขาจึงไม่ยั่งยืน22ขณะที่เขามั่งมีเต็มที่ ความทุกข์จะตามทันมือของทุกคนที่ทุกข์ยากจะเข้ามาเล่นงานเขา23เมื่อเขากำลังจะเติมท้องให้เต็ม พระเจ้าจะเทความโกรธเกรี้ยวลงบนเขามันจะตกเหมือนฝนขณะเขากิน24เขาจะหนีอาวุธเหล็กแต่ลูกศรทองสัมฤทธิ์จะแทงทะลุ25เขาดึงมันออก มันออกมาจากตัวเขาปลายที่แวววาวโผล่ออกมาจากตับของเขาความน่าสะพรึงกลัวอยู่บนเขา26ความมืดทั้งปวงถูกเก็บไว้ให้ขุมทรัพย์ของเขาไฟที่ไม่มีใครเป่าจะกินเขาจะเผาสิ่งที่เหลือในเต็นท์27ฟ้าสวรรค์จะเผยความผิดของเขาแผ่นดินจะลุกขึ้นต่อสู้เขา28ทรัพย์ที่เพิ่มพูนในบ้านจะจากไปไหลทะลักหายไปในวันแห่งความโกรธนั้น29นี่คือส่วนที่คนชั่วได้รับจากพระเจ้ามรดกที่พระเจ้ากำหนดไว้ให้เขา”