โยบ21
1โยบจึงตอบว่า2“ตั้งใจฟังคำพูดผมให้สิ่งนี้เป็นการปลอบใจจากพวกคุณ3อดทนให้ผมพูดบ้างพูดจบแล้ว จะเยาะเย้ยก็เชิญ4ผมร้องทุกข์ต่อมนุษย์หรือ?ทำไมผมจะร้อนใจไม่ได้?5มองผมแล้วจงตกตะลึงเอามือปิดปากไว้6พอนึกถึง ผมก็หวั่นไหวความสยองเกาะกุมเนื้อผม7“ทำไมคนชั่วยังมีชีวิตแก่ชรา แล้วยังมีอำนาจมากขึ้น?8ลูกของพวกเขาตั้งตัวมั่นคงอยู่ด้วยกันต่อหน้าลูกหลานอยู่ต่อหน้าต่อตา9บ้านของพวกเขาปลอดภัย ไม่มีความกลัวไม้เรียวของพระเจ้าไม่ได้อยู่เหนือพวกเขา10วัวตัวผู้ผสมพันธุ์ไม่เคยพลาดวัวตัวเมียคลอดลูกและไม่แท้ง11พวกเขาปล่อยลูกเล็กๆ ออกไปเหมือนฝูงสัตว์ลูกๆ เต้นรำ12พวกเขาร้องเพลงกับรำมะนาและพิณรื่นเริงกับเสียงปี่13พวกเขาใช้วันเวลาอย่างรุ่งเรืองแล้วลงสู่เชโอล ในพริบตา14พวกเขาบอกพระเจ้าว่า ‘ไปจากพวกเราเถอะเราไม่อยากรู้ทางของพระองค์15พระผู้ทรงฤทธิ์เป็นอะไร เราจึงต้องรับใช้?ถ้าอธิษฐานถึงพระองค์ เราจะได้ประโยชน์อะไร?’16ดูสิ ความรุ่งเรืองของพวกเขาไม่ได้อยู่ในมือพวกเขาแผนของคนชั่วอยู่ไกลจากผม17“บ่อยแค่ไหนที่ตะเกียงคนชั่วดับที่ภัยพิบัติมาถึงพวกเขาที่พระเจ้าแบ่งสรรความทุกข์ด้วยความโกรธ?18บ่อยแค่ไหนที่พวกเขาเป็นเหมือนฟางต่อหน้าลมเหมือนแกลบที่พายุพัดไป?19พวกคุณพูดว่า ‘พระเจ้าเก็บความผิดของเขาไว้ให้ลูกๆ’ขอให้พระองค์ตอบแทนตัวเขาเอง เพื่อเขาจะได้รู้20ขอให้ตาเขาเห็นความพินาศของตนให้เขาดื่มความโกรธของพระผู้ทรงฤทธิ์21เขาจะใส่ใจอะไรกับบ้านที่เหลือหลังจากตายเมื่อจำนวนเดือนของเขาถูกตัดไปแล้ว?22“จะมีใครสอนความรู้แก่พระเจ้าได้ในเมื่อพระองค์ตัดสินผู้ที่อยู่สูง?23คนหนึ่งตายขณะที่ยังแข็งแรงเต็มที่อยู่สบายและสงบทุกอย่าง24ถังของเขาเต็มด้วยน้ำนมไขกระดูกชุ่มอยู่25อีกคนตายด้วยใจขมขื่นไม่เคยลิ้มรสสิ่งดี26ทั้งสองนอนในฝุ่นเหมือนกันมีหนอนปกคลุม27“ผมรู้ความคิดของพวกคุณรู้แผนที่พวกคุณจะใช้ทำร้ายผม28พวกคุณพูดว่า ‘บ้านของเจ้าผู้ครองนครอยู่ไหน?เต็นท์ที่คนชั่วเคยอยู่ อยู่ที่ไหน?’29พวกคุณไม่เคยถามคนเดินทางหรือ?ไม่รู้คำให้การของพวกเขาหรือ30ว่าคนชั่วถูกเก็บไว้จนถึงวันภัยพิบัติพวกเขาถูกนำออกมาสู่วันแห่งความโกรธ?31ใครจะบอกทางของเขาต่อหน้าเขา?ใครจะตอบแทนสิ่งที่เขาทำ?32แต่เขาจะถูกหามไปสู่หลุมศพมีคนเฝ้าสุสาน33ก้อนดินในหุบเขาจะหวานชื่นสำหรับเขาทุกคนจะตามเขาไปเหมือนคนก่อนหน้าเขาที่มากเกินจะนับ34แล้วพวกคุณจะปลอบใจผมด้วยเรื่องไร้สาระได้อย่างไรในเมื่อคำตอบพวกคุณเหลือแต่ความเท็จ?”