เยเรมีย์9
1โอ้ หากศีรษะข้าพเจ้าเป็นน้ำและตาเป็นน้ำพุแห่งน้ำตา!ข้าพเจ้าจะได้ร้องไห้ทั้งวันทั้งคืนให้ผู้ถูกฆ่าของธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า!2โอ้ หากข้าพเจ้ามีที่พักของคนเดินทางอยู่ในถิ่นกันดาร!จะได้ทิ้งชนชาติของข้าพเจ้าแล้วจากพวกเขาไป!เพราะพวกเขาล้วนมีชู้เป็นชุมนุมคนทรยศ3“ลิ้นของพวกเขาเหมือนคันธนูที่พวกเขาง้างไว้เพื่อกล่าวคำโกหกพวกเขามีกำลังในแผ่นดินแต่ไม่ได้มีกำลังเพื่อความจริงเพราะทำชั่วแล้วทำชั่วอีกและไม่รู้จักเรา” พระยาห์เวห์กล่าว4“ทุกคนจงระวังเพื่อนบ้านอย่าไว้ใจพี่น้องคนใดเพราะพี่น้องทุกคนจะเบียดคนอื่นออกแล้วเข้าแทนที่อย่างแน่นอนเพื่อนบ้านทุกคนเที่ยวใส่ร้าย5เพื่อนต่างหลอกกันไม่พูดความจริงพวกเขาฝึกลิ้นให้พูดโกหกทำผิดจนเหน็ดเหนื่อย6เจ้าอยู่ท่ามกลางการหลอกลวงเพราะการหลอกลวง พวกเขาไม่ยอมรู้จักเรา” พระยาห์เวห์กล่าว7เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า“จงฟัง เราจะหลอมและทดสอบพวกเขาจะให้เราทำอย่างไรกับธิดาแห่งชนชาติของเรา?8ลิ้นของพวกเขาเป็นลูกธนูมรณะพูดแต่หลอกลวงปากพูดดีกับเพื่อนบ้านแต่ในใจคอยซุ่มโจมตีเขา9เราไม่ควรลงโทษพวกเขาเพราะเรื่องเหล่านี้หรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว“เราไม่ควรแก้แค้นชนชาติอย่างนี้หรือ?10เราจะร้องไห้ร่ำไห้ให้ภูเขาและคร่ำครวญให้ทุ่งเลี้ยงสัตว์ในถิ่นกันดารเพราะถูกเผาจนไม่มีใครเดินผ่านไม่มีใครได้ยินเสียงฝูงสัตว์ทั้งนกในท้องฟ้าและสัตว์ต่างหนีไปไม่อยู่แล้ว11“เราจะทำให้เยรูซาเล็มเป็นกองซากเป็นที่อยู่ของหมาจิ้งจอกจะทำให้เมืองต่าง ๆ ของยูดาห์รกร้างไม่มีใครอาศัยอยู่”12ใครฉลาดพอจะเข้าใจเรื่องนี้? ใครได้รับถ้อยคำจากปากของพระยาห์เวห์จนประกาศได้? ทำไมแผ่นดินจึงพินาศ ถูกเผาจนเหมือนถิ่นกันดาร ไม่มีใครเดินผ่าน?13พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เพราะพวกเขาละทิ้งข้อบัญญัติที่เราวางไว้ต่อหน้า ไม่เชื่อฟังเสียงของเรา ไม่เดินตามทางของเรา14แต่ทำตามความดื้อรั้นของใจตน และตามเทพบาอัลทั้งหลายตามที่บรรพบุรุษสอน”15เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวว่า “จงฟัง เราจะให้ชนชาตินี้กินวอร์มวูดและดื่มน้ำพิษ16เราจะกระจายพวกเขาไปในหมู่ชนชาติที่ทั้งพวกเขาและบรรพบุรุษไม่เคยรู้จัก จะส่งดาบตามไปจนทำลายพวกเขาหมด”17พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า“จงคิดให้ดี เรียกบรรดาหญิงที่ร่ำไห้ให้มาส่งคนไปเรียกหญิงที่ชำนาญให้มา18ให้พวกเธอรีบมาร่ำไห้เพื่อพวกเราจนน้ำตาไหลจากดวงตาของพวกเราน้ำหลั่งจากเปลือกตา19เพราะได้ยินเสียงร่ำไห้จากศิโยนว่า‘พวกเราพินาศเพียงใด!พวกเราอับอายอย่างยิ่งเพราะทิ้งแผ่นดินไปเพราะพวกเขาพังที่อยู่ของพวกเรา’”20ถึงอย่างนั้น ผู้หญิงทั้งหลาย จงฟังคำของพระยาห์เวห์ให้หูของพวกท่านรับถ้อยคำจากปากพระองค์สอนลูกสาวของพวกท่านให้ร่ำไห้แต่ละคนจงสอนเพื่อนบ้านหญิงให้ร้องเพลงคร่ำครวญ21เพราะความตายปีนเข้ามาทางหน้าต่างของพวกเราเข้ามาในวังของพวกเราเพื่อพรากเด็ก ๆ ไปจากข้างนอกและพรากชายหนุ่มไปจากถนน22จงกล่าวว่า “พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้“‘ศพคนจะตกลงบนทุ่งโล่งเหมือนมูลสัตว์เหมือนรวงหนึ่งกำมือที่เหลือหลังคนเกี่ยวไม่มีใครเก็บ’”23พระยาห์เวห์กล่าวว่า“อย่าให้คนฉลาดโอ้อวดปัญญาของตนอย่าให้คนมีกำลังโอ้อวดกำลังของตนอย่าให้คนรวยโอ้อวดทรัพย์สินของตน24แต่คนที่จะโอ้อวด จงโอ้อวดเรื่องนี้ว่าตนเข้าใจและรู้จักเราว่าเราคือพระยาห์เวห์ ผู้แสดงความรักมั่นคง ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรมในแผ่นดินเพราะเราพอใจในสิ่งเหล่านี้” พระยาห์เวห์กล่าว25“จงฟัง วันเวลาจะมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เมื่อเราจะลงโทษทุกคนที่เข้าสุหนัตเพียงร่างกาย26คืออียิปต์ ยูดาห์ เอโดม ชาวอัมโมน โมอับ และทุกคนที่ตัดผมบริเวณขมับซึ่งอยู่ในถิ่นกันดาร เพราะชนชาติทั้งหลายไม่ได้เข้าสุหนัต และชนอิสราเอลทั้งหมดก็ไม่ได้เข้าสุหนัตในใจ”