เยเรมีย์10
1ชนอิสราเอล จงฟังคำที่พระยาห์เวห์กล่าวกับพวกท่าน!2พระยาห์เวห์กล่าวว่า“อย่าเรียนรู้วิถีของชนชาติทั้งหลายอย่าหวาดหวั่นกับหมายสำคัญในท้องฟ้าเพราะชนชาติเหล่านั้นหวาดหวั่นกับมัน3ธรรมเนียมของชนชาติต่าง ๆ ไร้ค่ามีคนตัดต้นไม้ออกจากป่าเป็นงานจากมือช่างที่ใช้ขวาน4พวกเขาประดับมันด้วยเงินและทองใช้ค้อนตอกตะปูยึดไว้ไม่ให้ขยับ5พวกมันเหมือนรูปต้นปาล์มที่ทำขึ้นด้วยการกลึงพูดไม่ได้ต้องมีคนหามเพราะเคลื่อนไหวเองไม่ได้อย่ากลัวพวกมันเพราะทำร้ายไม่ได้และไม่มีอำนาจทำดีด้วย”6พระยาห์เวห์ ไม่มีใครเหมือนพระองค์พระองค์ยิ่งใหญ่พระนามของพระองค์ยิ่งใหญ่ด้วยกำลัง7ใครจะไม่ยำเกรงพระองค์?กษัตริย์ของชนชาติทั้งหลายเพราะความยำเกรงเป็นสิ่งที่พระองค์ควรได้รับในหมู่คนฉลาดของชนชาติต่าง ๆและในราชอาณาจักรทั้งหมดของพวกเขาไม่มีใครเหมือนพระองค์8แต่พวกเขาล้วนเขลาและโง่งมพวกเขารับคำสอนจากรูปเคารพ!มันก็แค่ไม้9มีเงินที่ตีเป็นแผ่นนำมาจากทาร์ชิชและทองจากอูฟาสเป็นงานของช่างแกะและฝีมือช่างทองเสื้อผ้าของพวกมันเป็นสีน้ำเงินและสีม่วงทั้งหมดเป็นงานของช่างชำนาญ10แต่พระยาห์เวห์คือพระเจ้าแท้เป็นพระเจ้าผู้มีชีวิตเป็นกษัตริย์ตลอดกาลเมื่อพระองค์เดือดดาล แผ่นดินก็สั่นสะเทือนชนชาติต่าง ๆ ทนต่อความโกรธของพระองค์ไม่ได้11“พวกเจ้าจงบอกพวกเขาว่า ‘เทพเจ้าที่ไม่ได้สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินจะสูญไปจากแผ่นดินและใต้ฟ้าสวรรค์’”12พระเจ้าสร้างแผ่นดินด้วยกำลังของพระองค์ตั้งโลกให้มั่นด้วยปัญญาของพระองค์และขึงฟ้าสวรรค์ด้วยความเข้าใจของพระองค์13เมื่อพระองค์เปล่งเสียงน้ำในฟ้าสวรรค์ก็คำรามพระองค์ทำให้ไอน้ำลอยขึ้นจากสุดปลายแผ่นดินทำให้มีสายฟ้าสำหรับฝนและนำลมออกจากคลังของพระองค์14ทุกคนเขลาและไร้ความรู้ช่างทองทุกคนผิดหวังกับรูปแกะสลักของตนเพราะรูปหล่อเป็นสิ่งหลอกลวงไม่มีลมหายใจในพวกมัน15พวกมันไร้ค่า เป็นงานที่ทำให้หลงผิดเมื่อถึงเวลาลงโทษ พวกมันจะพินาศ16ผู้เป็นส่วนของยาโคบไม่เหมือนสิ่งเหล่านี้เพราะพระองค์สร้างทุกสิ่งอิสราเอลคือเผ่าที่เป็นมรดกของพระองค์พระนามของพระองค์คือพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ17ผู้ที่ถูกปิดล้อมอยู่จงรวบรวมข้าวของออกจากแผ่นดิน18เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า“จงฟัง คราวนี้เราจะเหวี่ยงผู้ที่อาศัยในแผ่นดินออกไปจะทำให้พวกเขาเดือดร้อนจนรู้สึกได้”19ข้าพเจ้าถึงคราววิบัติเพราะบาดเจ็บ!บาดแผลของข้าพเจ้าสาหัสแต่ข้าพเจ้าพูดว่า“นี่คือความทุกข์ของข้าพเจ้าจริง ๆ และข้าพเจ้าต้องแบกรับ”20กระโจมของข้าพเจ้าพังแล้วเชือกทุกเส้นขาดลูก ๆ จากข้าพเจ้าไป ไม่อยู่แล้วไม่มีใครกางกระโจมให้ข้าพเจ้าอีกไม่มีใครตั้งม่านกระโจม21เพราะผู้เลี้ยงเขลาไม่แสวงหาคำตอบจากพระยาห์เวห์พวกเขาจึงไม่เจริญรุ่งเรืองฝูงสัตว์ทั้งหมดของพวกเขากระจัดกระจาย22ฟังเถิด เสียงข่าวกำลังมาพร้อมความโกลาหลใหญ่จากแผ่นดินทางเหนือเพื่อทำให้เมืองต่าง ๆ ของยูดาห์รกร้างเป็นที่อยู่ของหมาจิ้งจอก23พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้ารู้ว่ามนุษย์ไม่ได้กำหนดทางของตนเองคนที่เดินอยู่ไม่อาจกำหนดก้าวของตน24พระยาห์เวห์ โปรดตักเตือนข้าพเจ้าอย่างอ่อนโยนอย่าใช้ความโกรธมิฉะนั้นพระองค์จะทำให้ข้าพเจ้าสูญสิ้น25โปรดเทความเดือดดาลของพระองค์ลงบนชนชาติที่ไม่รู้จักพระองค์และบนตระกูลที่ไม่ร้องเรียกพระนามเพราะพวกเขากลืนกินยาโคบจริงทีเดียว พวกเขากลืนกินเขา ทำลายเขาจนหมดและทำลายที่อยู่ของเขา