เยเรมีย์14
1นี่คือคำจากพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมีย์เรื่องภัยแล้ง2“ยูดาห์คร่ำครวญประตูเมืองของเขาอ่อนระโหยพวกเขานั่งบนพื้นในเสื้อผ้าสีดำเสียงร้องของเยรูซาเล็มดังขึ้น3บรรดาขุนนางส่งผู้น้อยของตนไปหาน้ำพวกเขามาถึงบ่อเก็บน้ำแต่ไม่พบน้ำกลับมาพร้อมภาชนะว่างเปล่าผิดหวังและอดสูจึงคลุมศีรษะ4เพราะดินแตกระแหงเพราะไม่มีฝนในแผ่นดินคนไถนาจึงผิดหวังคลุมศีรษะ5แม้กวางตัวเมียในทุ่งก็คลอดแล้วทิ้งลูกเพราะไม่มีหญ้า6ลาป่ายืนบนยอดเขาโล่งหอบอากาศเหมือนหมาจิ้งจอกตาของมันพร่ามัวเพราะไม่มีพืชให้กิน7พระยาห์เวห์ แม้ความผิดของพวกเราเป็นพยานกล่าวโทษโปรดลงมือเพื่อพระนามของพระองค์เพราะพวกเรากบฏมากมายทำบาปต่อพระองค์8พระองค์เป็นความหวังของอิสราเอลเป็นผู้ช่วยให้รอดในยามเดือดร้อนทำไมจึงเป็นเหมือนคนต่างถิ่นในแผ่นดินเหมือนคนเดินทางที่แวะพักเพียงคืนเดียว?9ทำไมจึงเป็นเหมือนคนหวาดกลัวเหมือนนักรบกล้าแข็งที่ช่วยให้รอดไม่ได้?แต่พระยาห์เวห์ พระองค์อยู่ท่ามกลางพวกเราพวกเราได้ชื่อเรียกตามพระนามของพระองค์อย่าทิ้งพวกเรา10พระยาห์เวห์กล่าวกับชนชาตินี้ว่า“พวกเขาชอบเร่ร่อนเช่นนี้ไม่ยับยั้งเท้าพระยาห์เวห์จึงไม่ยอมรับพวกเขาบัดนี้พระองค์จะจำความผิดและลงโทษเพราะบาปของพวกเขา”11พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “อย่าวิงวอนขอสิ่งดีให้ชนชาตินี้12เมื่อพวกเขาอดอาหาร เราจะไม่ฟังเสียงร้อง เมื่อถวายเครื่องบูชาเผาและเครื่องบูชาธัญพืช เราจะไม่ยอมรับ แต่จะทำลายพวกเขาด้วยดาบ ความอดอยากและโรคระบาด”13ข้าพเจ้าทูลว่า “โอ้ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ผู้เผยพระวจนะบอกพวกเขาว่า ‘พวกเจ้าจะไม่พบดาบหรือความอดอยาก แต่เราจะให้ความสงบสุขที่แน่นอนแก่พวกเจ้าในที่นี้’”14พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ผู้เผยพระวจนะกล่าวคำพยากรณ์เท็จในนามของเรา เราไม่ได้ส่ง ไม่ได้สั่ง และไม่ได้พูดกับพวกเขา พวกเขาพยากรณ์ให้พวกเจ้าฟังถึงนิมิตหลอกลวง การทำนาย สิ่งไร้ค่า และความหลอกลวงในใจของตน15เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ถึงผู้เผยพระวจนะที่พยากรณ์ในนามของเรา ทั้งที่เราไม่ได้ส่ง แต่กลับพูดว่า ‘จะไม่มีดาบและความอดอยากในแผ่นดินนี้’: ผู้เผยพระวจนะเหล่านั้นจะถูกทำลายด้วยดาบและความอดอยาก16คนที่พวกเขาพยากรณ์ให้ฟังจะถูกโยนทิ้งตามถนนเยรูซาเล็มเพราะความอดอยากและดาบ ไม่มีใครฝัง ทั้งตัวพวกเขา ภรรยา ลูกชายและลูกสาว เพราะเราจะเทความชั่วของพวกเขาลงบนพวกเขา17“เจ้าจงบอกถ้อยคำนี้แก่พวกเขา“‘ให้น้ำตาไหลจากดวงตาข้าพเจ้าทั้งวันทั้งคืนอย่าหยุดเลยเพราะธิดาพรหมจารีแห่งชนชาติของข้าพเจ้าพังทลายอย่างหนักมีบาดแผลสาหัสที่สุด18ถ้าข้าพเจ้าออกไปในทุ่งก็เห็นคนถูกดาบฆ่า!ถ้าเข้าไปในเมืองก็เห็นคนป่วยเพราะความอดอยาก!เพราะทั้งผู้เผยพระวจนะและปุโรหิตเที่ยวไปในแผ่นดินโดยไร้ความรู้’”19พระองค์ปฏิเสธยูดาห์โดยสิ้นเชิงหรือ?พระองค์รังเกียจศิโยนในใจหรือ?ทำไมตีพวกเราจนไม่มีทางหาย?พวกเราหวังความสงบสุข แต่ไม่มีสิ่งดีมาถึงหวังเวลาที่จะหายเจ็บ แต่กลับมีแต่ความหวาดหวั่น!20พระยาห์เวห์ พวกเรายอมรับความชั่วของตนและความผิดของบรรพบุรุษเพราะพวกเราทำบาปต่อพระองค์21โปรดอย่ารังเกียจพวกเรา เพื่อพระนามของพระองค์อย่าทำให้บัลลังก์อันรุ่งโรจน์ของพระองค์เสื่อมเกียรติโปรดระลึกถึงพันธสัญญาที่ทำกับพวกเรา อย่าละเมิดพันธสัญญานั้น22ในหมู่สิ่งไร้ค่าของชนชาติต่าง ๆ มีอะไรทำให้ฝนตกได้หรือ?หรือท้องฟ้าให้ฝนโปรยได้?พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา พระองค์เองมิใช่หรือ?พวกเราจึงจะรอพระองค์เพราะพระองค์ทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด