เยเรมีย์13
1พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงไปซื้อผ้าคาดเอวลินินมาคาดเอว อย่าเอาลงน้ำ”2ข้าพเจ้าจึงซื้อผ้าคาดเอวตามคำของพระยาห์เวห์แล้วคาดเอว3คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าเป็นครั้งที่สองว่า4“จงเอาผ้าคาดเอวที่เจ้าซื้อและคาดอยู่ ลุกขึ้นไปยังยูเฟรทีส ซ่อนมันไว้ในซอกหินที่นั่น”5ข้าพเจ้าจึงไปซ่อนมันไว้ริมยูเฟรทีสตามที่พระยาห์เวห์สั่ง6หลายวันต่อมา พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ลุกขึ้น ไปยังยูเฟรทีส เอาผ้าคาดเอวที่เราสั่งให้เจ้าซ่อนไว้กลับมา”7ข้าพเจ้าจึงไปยังยูเฟรทีส ขุดเอาผ้าคาดเอวจากที่ซ่อนไว้ พบว่าผ้าคาดเอวเปื่อยเสียแล้ว ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้8คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า9“พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘เราจะทำลายความหยิ่งของยูดาห์และความหยิ่งยิ่งใหญ่ของเยรูซาเล็มอย่างนี้10ชนชาติชั่วนี้ไม่ยอมฟังถ้อยคำของเรา ทำตามความดื้อรั้นของใจตน ตามเทพเจ้าอื่นไปรับใช้และกราบไหว้ พวกเขาจะเป็นเหมือนผ้าคาดเอวนี้ที่ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้11ผ้าคาดเอวแนบเอวคนฉันใด เราก็ทำให้ชนอิสราเอลทั้งหมดและชนยูดาห์ทั้งหมดแนบชิดเราฉันนั้น’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เพื่อพวกเขาจะเป็นชนชาติ เป็นชื่อ เป็นคำสรรเสริญและความรุ่งโรจน์ให้เรา แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง’12“เพราะฉะนั้น เจ้าจงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ “ภาชนะทุกใบควรใส่เหล้าองุ่นให้เต็ม”’ พวกเขาจะตอบว่า ‘พวกเราไม่รู้อยู่แล้วหรือว่าภาชนะทุกใบควรใส่เหล้าองุ่นให้เต็ม?’13แล้วจงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะทำให้ทุกคนที่อาศัยในแผ่นดินนี้เมามาย ทั้งกษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิด ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และชาวเยรูซาเล็มทุกคน14เราจะกระแทกพวกเขาเข้าหากัน ทั้งพ่อและลูกด้วยกัน” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะไม่สงสาร ไม่ไว้ชีวิต หรือเมตตาจนละเว้นการทำลายพวกเขา”’”15จงฟัง เงี่ยหูฟังอย่าหยิ่งเพราะพระยาห์เวห์กล่าวแล้ว16จงยกย่องพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่านก่อนพระองค์ทำให้มืดก่อนเท้าพวกท่านสะดุดบนภูเขามืดขณะพวกท่านหวังแสงสว่างพระองค์กลับเปลี่ยนแสงนั้นเป็นเงาแห่งความตายทำให้มืดทึบ17แต่ถ้าพวกท่านไม่ฟังจิตใจข้าพเจ้าจะร้องไห้ลับ ๆ เพราะความหยิ่งของพวกท่านตาข้าพเจ้าจะร้องไห้อย่างขมขื่นน้ำตาจะไหลเพราะฝูงแกะของพระยาห์เวห์ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย18จงบอกกษัตริย์และพระราชมารดาว่า“จงถ่อมตนลงจงนั่งลง เพราะมงกุฎของพวกท่านร่วงแล้วมงกุฎแห่งความรุ่งโรจน์ของพวกท่าน19เมืองต่าง ๆ ทางใต้ถูกปิดไม่มีใครเปิดยูดาห์ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยทั้งหมดถูกกวาดต้อนไปทั้งสิ้น20จงเงยหน้าขึ้นมองดูผู้ที่มาจากทิศเหนือฝูงแกะที่มอบให้เจ้าอยู่ที่ไหนฝูงงดงามของเจ้า?21เจ้าจะพูดอย่างไร เมื่อเขาตั้งคนที่เจ้าเองเคยสอนให้เป็นมิตรกับเจ้า ขึ้นเป็นหัวหน้าปกครองเจ้า?ความเจ็บปวดจะไม่จับเจ้าไว้เหมือนหญิงกำลังคลอดหรือ?22ถ้าเจ้าถามในใจว่า“ทำไมเรื่องเหล่านี้เกิดกับฉัน?”เพราะความผิดของเจ้าใหญ่หลวง กระโปรงเจ้าจึงถูกเปิดส้นเท้าเจ้าจึงถูกกระทำทารุณ23ชาวเอธิโอเปียเปลี่ยนสีผิวได้หรือ?เสือดาวเปลี่ยนลายจุดได้หรือ?ถ้าได้ พวกเจ้าที่ชินกับการทำชั่วก็ทำดีได้เช่นกัน24“เพราะฉะนั้น เราจะกระจายพวกเขาเหมือนตอซังที่ปลิวไปตามลมในถิ่นกันดาร25นี่คือชะตาของเจ้าเป็นส่วนที่เราตวงให้” พระยาห์เวห์กล่าว“เพราะเจ้าลืมเราและไว้ใจคำโกหก”26เราจึงจะเปิดกระโปรงขึ้นคลุมหน้าเจ้าความอับอายของเจ้าจะปรากฏ27เราเห็นสิ่งน่ารังเกียจของเจ้า ทั้งการมีชู้เสียงร้องฮี้ และความลามกในการเป็นโสเภณีบนเนินเขาในทุ่งเยรูซาเล็ม เจ้าถึงคราววิบัติแล้ว!เจ้าจะไม่สะอาดจะเป็นอย่างนี้อีกนานเท่าใด?”