เยเรมีย์15
1พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ถึงโมเสสและซามูเอลยืนต่อหน้าเรา ใจเราก็จะไม่หันไปหาชนชาตินี้ จงขับพวกเขาให้พ้นสายตาเรา ให้พวกเขาออกไป!2เมื่อพวกเขาถามว่า ‘จะให้พวกเราไปที่ไหน?’ เจ้าจงบอกว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้“คนที่ต้องตาย ก็ไปสู่ความตายคนที่ต้องรับดาบ ก็ไปสู่ดาบคนที่ต้องอดอยาก ก็ไปสู่ความอดอยากคนที่ต้องเป็นเชลย ก็ไปสู่การเป็นเชลย”’3“เราจะตั้งสี่อย่างไว้เหนือพวกเขา” พระยาห์เวห์กล่าว “คือดาบเพื่อฆ่า สุนัขเพื่อฉีก นกในท้องฟ้าและสัตว์บนแผ่นดินเพื่อกลืนกินและทำลาย4เราจะให้พวกเขาถูกโยนไปมาท่ามกลางอาณาจักรทั้งหมดในโลก เพราะมนัสเสห์ บุตรเฮเซคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ และสิ่งที่เขาทำในเยรูซาเล็ม5เยรูซาเล็ม ใครจะสงสารเจ้า?ใครจะคร่ำครวญให้เจ้า?ใครจะแวะถามทุกข์สุข?6เจ้าปฏิเสธเรา” พระยาห์เวห์กล่าว“เจ้าถอยหลังไปเราจึงยื่นมือมาต่อสู้กับเจ้าและทำลายเจ้าเราเหนื่อยกับการเมตตาสงสารแล้ว7เราฝัดพวกเขาด้วยเครื่องฝัดที่ประตูต่าง ๆ ของแผ่นดินพรากลูกไปจากพวกเขาทำลายชนชาติของเราพวกเขาไม่กลับจากทางของตน8แม่ม่ายของพวกเขาเพิ่มขึ้นมากกว่าเม็ดทรายในทะเลเรานำผู้ทำลายมาต่อสู้กับแม่ของชายหนุ่มตอนเที่ยงทำให้ความปวดร้าวและความหวาดกลัวตกใส่เธอทันที9หญิงที่คลอดลูกเจ็ดคนอ่อนล้าเธอสิ้นลมหายใจดวงอาทิตย์ของเธอลับลงทั้งที่ยังเป็นกลางวันเธอผิดหวังและอดสูเราจะมอบผู้ที่เหลืออยู่ของพวกเขาให้ดาบต่อหน้าศัตรู” พระยาห์เวห์กล่าว10แม่เอ๋ย ข้าพเจ้าถึงคราววิบัติแล้ว! แม่ให้กำเนิดข้าพเจ้ามาเป็นคนที่ต้องวิวาทและขัดแย้งกับคนทั้งโลก!ข้าพเจ้าไม่ได้ให้ใครยืม และไม่มีใครให้ข้าพเจ้ายืมแต่ทุกคนกลับสาปข้าพเจ้า11พระยาห์เวห์กล่าวว่า“เราจะเสริมกำลังเจ้าเพื่อสิ่งดีแน่นอนเราจะทำให้ศัตรูวิงวอนเจ้าแน่นอนในยามภัยร้ายและยามทุกข์ยาก12ใครหักเหล็กได้ทั้งเหล็กจากทิศเหนือและทองสัมฤทธิ์?13เราจะให้ทรัพย์สินและสมบัติของเจ้าเป็นของปล้นโดยไม่คิดราคาเพราะบาปทั้งหมดของเจ้าทั่วเขตแดนของเจ้า14เราจะให้สิ่งเหล่านั้นไปกับศัตรูของเจ้า สู่แผ่นดินที่เจ้าไม่รู้จักเพราะความโกรธของเราจุดไฟขึ้นแล้วไฟนั้นจะเผาพวกเจ้า”15พระยาห์เวห์ พระองค์รู้โปรดระลึกถึงข้าพเจ้า มาดูแลข้าพเจ้าแก้แค้นผู้ข่มเหงให้ข้าพเจ้าพระองค์อดทน ดังนั้นโปรดอย่าพรากข้าพเจ้าไปโปรดรู้ว่าข้าพเจ้าทนคำดูหมิ่นเพราะพระองค์16ข้าพเจ้าพบถ้อยคำของพระองค์แล้วกินถ้อยคำเหล่านั้นเข้าไปถ้อยคำของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้ายินดีและชื่นใจเพราะข้าพเจ้าได้ชื่อเรียกตามพระนามของพระองค์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ17ข้าพเจ้าไม่ได้นั่งในวงคนสนุกสนานและรื่นเริงข้าพเจ้านั่งคนเดียวเพราะมือของพระองค์เพราะพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความโกรธ18ทำไมความเจ็บปวดของข้าพเจ้าจึงไม่สิ้นสุดบาดแผลจึงรักษาไม่ได้ไม่ยอมหาย?พระองค์จะเป็นเหมือนลำธารหลอกลวงสำหรับข้าพเจ้าจริง ๆ หรือ?เหมือนน้ำที่เหือดหาย?19เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า“ถ้าเจ้ากลับมา เราจะพาเจ้ากลับมาเพื่อเจ้าจะยืนต่อหน้าเราถ้าเจ้าแยกสิ่งล้ำค่าออกจากสิ่งเลวทรามเจ้าจะเป็นเหมือนปากของเราพวกเขาจะกลับมาหาเจ้าแต่เจ้าจะไม่กลับไปหาพวกเขา20เราจะทำให้เจ้าเป็นกำแพงทองสัมฤทธิ์แข็งแกร่งต่อชนชาตินี้พวกเขาจะต่อสู้กับเจ้าแต่เอาชนะไม่ได้เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยให้รอดและช่วยให้พ้นภัย” พระยาห์เวห์กล่าว21“เราจะช่วยเจ้าให้พ้นมือคนชั่วและจะไถ่เจ้าให้พ้นมือคนโหดร้าย”