มาระโก8
พระเยซูเลี้ยงคนสี่พันคน
1ครั้งนั้นมีฝูงชนมากมายมาชุมนุมกัน เนื่องจากพวกเขาไม่มีอะไรกิน พระเยซูจึงเรียกพวกสาวกมา และพูดว่า2“เราสงสารคนเหล่านี้ พวกเขามาอยู่กับเราสามวันแล้ว และไม่มีอะไรกิน3ถ้าให้กลับไปทั้งที่ยังหิว กลัวจะหมดแรงกลางทาง เพราะบางคนมาไกล”4พวกสาวกตอบว่า “แต่ในที่ห่างไกลแบบนี้ จะหาอาหารจากที่ไหนมาพอเลี้ยงพวกเขา”5พระเยซูถามว่า “พวกเจ้ามีขนมปังกี่ก้อน”เขาตอบว่า “เจ็ดก้อน”6พระองค์บอกฝูงชนให้นั่งลงที่พื้น เมื่อรับขนมปังเจ็ดก้อนและขอบคุณพระเจ้าแล้ว พระองค์ก็หักขนมปังส่งให้พวกสาวกไปแจกผู้คน และพวกเขาก็ทำตามนั้น7พวกเขามีปลาเล็กๆ สองสามตัวด้วย พระองค์ขอบคุณพระเจ้าสำหรับปลานั้น แล้วให้สาวกนำไปแจกเช่นกัน8ฝูงชนได้กินจนอิ่ม หลังจากนั้นพวกสาวกเก็บเศษอาหารที่เหลือได้เจ็ดตะกร้าเต็ม9มีผู้ชายราวสี่พันคนที่นั่น เมื่อให้พวกเขากลับไปแล้ว10พระองค์ก็ลงเรือกับสาวก และไปยังเขตเมืองดาลมานูธา11พวกฟาริสีมาหา และเริ่มตั้งคำถามกับพระเยซู ให้พระองค์แสดงหมายสำคัญจากสวรรค์ เพื่อทดสอบพระองค์12พระองค์ถอนใจยาว และพูดว่า “ทำไมคนในยุคนี้ถามหาหมายสำคัญ เราบอกความจริงกับท่านว่า คนในยุคนี้จะไม่ได้รับหมายสำคัญใดๆ”13จากนั้นพระองค์ก็จากพวกเขาแล้วลงเรือข้ามฟากไป
เชื้อของพวกฟาริสีและเฮโรด
14พวกสาวกลืมเอาขนมปังมาด้วย และในเรือก็มีขนมปังอยู่เพียงก้อนเดียว15พระเยซูเตือนพวกเขาว่า “จงเฝ้าระวังเชื้อของพวกฟาริสีและเฮโรด”16พวกเขาพูดคุยกันว่า “ที่พระองค์พูดอย่างนี้เพราะเราไม่มีขนมปัง”17พระเยซูรู้ว่าพวกเขาพูดอะไรกัน จึงถามว่า “ทำไมเจ้าพูดกันเรื่องไม่มีขนมปัง ยังไม่เห็นหรือยังไม่เข้าใจอีกหรือ ใจเจ้าแข็งกระด้างใช่ไหม18หรือมีตาแต่มองไม่เห็น มีหูแต่ไม่ได้ยิน และจำไม่ได้แล้วหรือ19เมื่อเราหักขนมปังห้าก้อนเลี้ยงคนห้าพันคน เจ้าเก็บเศษที่เหลือได้กี่ตะกร้า”พวกเขาตอบว่า “สิบสองตะกร้า”20พระองค์ถามว่า “และเมื่อเราหักขนมปังเจ็ดก้อนให้คนสี่พันคน เจ้าเก็บได้กี่ตะกร้า”
พวกเขาตอบว่า “เจ็ดตะกร้า”21พระองค์พูดกับพวกเขาว่า “ยังไม่เข้าใจอีกหรือ”
พระเยซูรักษาคนตาบอดที่เบธไซดา
22เมื่อมาถึงเมืองเบธไซดา มีคนพาชายตาบอดมาหาพระเยซู อ้อนวอนให้พระองค์แตะตัวเขา23พระองค์จูงมือชายตาบอดออกไปนอกหมู่บ้าน บ้วนน้ำลายลงที่ตาของคนนั้น วางมือบนตัวเขา และถามว่า “เจ้าเห็นอะไรบ้างไหม”24เขาเงยหน้าขึ้นมองและพูดว่า “ข้าพเจ้าเห็นคนเหมือนต้นไม้เดินไปเดินมา”25พระเยซูวางมือที่ตาของเขาอีกครั้ง แล้วตาของเขาก็เปิดออก สายตากลับเป็นปกติ และมองเห็นทุกอย่างชัดเจน26พระเยซูจึงให้เขากลับบ้าน กำชับว่า “อย่าเข้าไปใน หมู่บ้าน”เปโตรรับว่าพระเยซูเป็นพระเมสสิยาห์
27พระเยซูกับพวกสาวกไปยังหมู่บ้านต่างๆ แถบซีซารียาฟีลิปปี ระหว่างทางพระองค์ถามพวกเขาว่า “ผู้คนพูดกันว่าเราเป็นใคร”28พวกสาวกตอบว่า “บางคนก็ว่าเป็นยอห์นผู้ให้บัพติศมา บ้างก็ว่าเป็นเอลียาห์ และบางคนก็ว่าเป็นผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง”29พระองค์ถามว่า “แล้วพวกเจ้าล่ะ พวกเจ้าว่าเราเป็นใคร”เปโตรตอบว่า “พระองค์เป็นพระเมสสิยาห์”30พระเยซูเตือนพวกเขาไม่ให้บอกใคร
พระเยซูทำนายการตายของพระองค์
31นับแต่นั้นมาพระองค์เริ่มสั่งสอนพวกสาวกว่า บุตรมนุษย์ต้องทนทุกข์หลายประการ พวกผู้อาวุโส หัวหน้าปุโรหิต กับครูสอนกฎบัญญัติจะปฏิเสธพระองค์ และพระองค์ต้องถูกประหาร แล้วหลังจากนั้นสามวันจะฟื้นขึ้นสู่ชีวิต32พระองค์พูดเรื่องนี้อย่างชัดเจน เปโตรพาพระองค์เลี่ยงออกไป และเริ่มท้วงติงพระองค์33แต่เมื่อพระเยซูหันมองดูพวกสาวก พระองค์ตำหนิเปโตรว่า “ถอยไปเจ้าซาตาน! เจ้าไม่ได้คิดอย่างพระเจ้า แต่คิดอย่างมนุษย์”ทางแห่งไม้กางเขน
34จากนั้นพระองค์เรียกฝูงชนกับพวกสาวกเข้ามา และพูดว่า “ถ้าใครปรารถนาจะเป็นสาวกของเรา ต้องปฏิเสธตนเอง แบกกางเขนของตน และตามเรามา35เพราะใครต้องการเอาชีวิต รอดจะเสียชีวิต แต่ใครสละชีวิตของตนเพื่อเราและข่าวประเสริฐจะรอดชีวิต36จะมีประโยชน์อะไรที่คนหนึ่งจะได้โลกนี้ทั้งใบ แต่ต้องสูญเสียจิตวิญญาณของตน37หรือใครจะเอาอะไรมาแลกกับจิตวิญญาณของตนได้38ในยุคนี้ที่เต็มไปด้วยบาปและไม่ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า ถ้าใครอับอายในตัวเราและถ้อยคำของเรา บุตรมนุษย์ก็จะอับอายในตัวเขา เมื่อพระองค์มาด้วยสง่าราศีของพระบิดาพร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้า”Biblica, Inc.