มาระโก9
1และพระองค์พูดกับเขาว่า “เราบอกความจริงว่า บางคนที่ยืนอยู่ที่นี่ จะไม่ได้ลิ้มรสความตาย ก่อนจะได้เห็นอาณาจักรของพระเจ้ามาด้วยฤทธิ์เดช”
เขาตอบว่า “ตั้งแต่เล็ก22มันมักโยนเขาลงไปในกองไฟหรือในน้ำบ่อยๆ เพื่อจะฆ่าให้ตาย แต่ถ้าพระองค์ช่วยได้ ก็โปรดสงสารและช่วยเราด้วยเถิด”23พระเยซูพูดว่า “ ‘ถ้าช่วยได้’ น่ะหรือ ทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับคนที่เชื่อ”24พ่อของเด็กร้องบอกทันทีว่า “ข้าพเจ้าเชื่อ ขอช่วยส่วนที่ยังขาดความเชื่อให้ด้วย”25พระเยซูเห็นฝูงชนกรูกันเข้ามา จึงกำราบวิญญาณโสโครกว่า “เจ้าผีใบ้หูหนวก เราสั่งให้เจ้าออกมาและอย่ากลับเข้าไปสิงเขาอีก”26ผีนั้นก็หวีดร้อง ทำให้เด็กชักดิ้นชักงอ แล้วผีก็ออกมา เด็กแน่นิ่งเหมือนคนตายจนหลายคนพูดว่า “เขาตายแล้ว”27แต่พระเยซูจับมือเด็กพยุงขึ้น เขาก็ลุกขึ้นยืน28หลังจากพระเยซูเข้าไปในบ้าน พวกสาวกมาถามพระองค์เป็นการส่วนตัวว่า “ทำไมพวกเราถึงขับผีนั้นไม่ได้”29พระองค์ตอบว่า “ผีแบบนี้จะขับออกได้ด้วยการอธิษฐาน เท่านั้น”
สาวกเห็นรัศมีของพระเยซู
2หกวันต่อมา พระเยซูพาเปโตร ยากอบและยอห์นขึ้นไปบนภูเขาสูงตามลำพัง ที่นั่นกายของพระองค์ก็เปลี่ยนไปต่อหน้าพวกเขา3เสื้อผ้าก็ขาวเปล่งประกายระยับ ไม่มีใครในโลกฟอกให้ขาวอย่างนั้นได้เลย4แล้วโมเสสกับเอลียาห์มาปรากฏต่อหน้าพวกเขา และกำลังสนทนากับพระเยซู5เปโตรพูดกับพระเยซูว่า “อาจารย์ ดีจริงที่พวกเราได้มาอยู่ที่นี่ ให้เราสร้างเพิงขึ้นสามหลัง สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง และสำหรับเอลียาห์อีกหลังหนึ่ง”6(เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี เพราะพวกเขาตกใจกลัวมาก)7แล้วก็มีเมฆปรากฏขึ้นปกคลุมพวกเขา และมีเสียงจากเมฆว่า “คนนี้คือลูกที่รักของเรา จงเชื่อฟังเขา”8ทันใดนั้นพวกเขามองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นใครนอกจากพระเยซู9ขณะลงจากภูเขา พระเยซูสั่งพวกเขาไม่ให้บอกใครถึงสิ่งที่เห็น จนกว่าบุตรมนุษย์จะฟื้นขึ้นจากความตาย10พวกเขาเก็บเรื่องนี้ไว้โดยหารือกันว่า “ฟื้นขึ้นจากความตาย” หมายถึงอะไร11พวกเขาถามพระองค์ว่า “ทำไมพวกครูสอนกฎบัญญัติถึงบอกว่าเอลียาห์จะต้องมาก่อน”12พระเยซูตอบว่า “ถูกแล้ว เอลียาห์จะต้องมาก่อนและทำให้ทุกสิ่งคืนสู่สภาพดีดังเดิม แล้วทำไมถึงมีเขียนไว้ว่าบุตรมนุษย์จะต้องทนทุกข์แสนสาหัสและถูกปฏิเสธเล่า13แต่เราบอกพวกเจ้าว่า เอลียาห์มาแล้ว คนเหล่านั้นทำกับเขาทุกอย่างตามใจชอบ เหมือนที่มีเขียนไว้เกี่ยวกับเขา”พระเยซูรักษาเด็กที่มีวิญญาณโสโครกสิง
14เมื่อพระเยซูและสาวกทั้งสามมาหาสาวกคนอื่นๆ ก็เห็นฝูงชนกลุ่มใหญ่ห้อมล้อมพวกเขาอยู่ และกลุ่มครูสอนกฎบัญญัติกำลังถกเถียงกับพวกสาวก15ทันทีที่ฝูงชนเห็นพระเยซูก็แปลกใจมาก แล้ววิ่งเข้ามาทักทายพระองค์16พระองค์ถามว่า “พวกเจ้ากำลังถกเถียงกันเรื่องอะไร”17ชายคนหนึ่งในฝูงชนตอบว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้าพาลูกชายมาหาพระองค์ เขาถูกผีสิงทำให้เป็นใบ้18เวลาผีเข้าสิง มันทำให้เขาล้มลงพื้น น้ำลายฟูมปาก กัดฟันแน่น ตัวแข็ง ข้าพเจ้าขอสาวกของพระองค์ให้ขับผีนี้ออก แต่พวกเขาทำไม่ได้”19พระเยซูตอบว่า “คนในยุคที่ขาดความเชื่อ เราจะต้องอยู่กับพวกเจ้านานแค่ไหน ต้องทนพวกเจ้านานเท่าใด พาเด็กนั้นมาหาเรา”20พวกเขาจึงพามา เมื่อผีที่สิงอยู่เห็นพระเยซู ทันใดนั้นมันก็ทำให้เด็กชัก ล้มลงกลิ้งไปมาที่พื้น น้ำลายฟูมปาก21พระเยซูถามพ่อของเด็กว่า “เขาเป็นอย่างนี้มานานแค่ไหน”เขาตอบว่า “ตั้งแต่เล็ก22มันมักโยนเขาลงไปในกองไฟหรือในน้ำบ่อยๆ เพื่อจะฆ่าให้ตาย แต่ถ้าพระองค์ช่วยได้ ก็โปรดสงสารและช่วยเราด้วยเถิด”23พระเยซูพูดว่า “ ‘ถ้าช่วยได้’ น่ะหรือ ทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับคนที่เชื่อ”24พ่อของเด็กร้องบอกทันทีว่า “ข้าพเจ้าเชื่อ ขอช่วยส่วนที่ยังขาดความเชื่อให้ด้วย”25พระเยซูเห็นฝูงชนกรูกันเข้ามา จึงกำราบวิญญาณโสโครกว่า “เจ้าผีใบ้หูหนวก เราสั่งให้เจ้าออกมาและอย่ากลับเข้าไปสิงเขาอีก”26ผีนั้นก็หวีดร้อง ทำให้เด็กชักดิ้นชักงอ แล้วผีก็ออกมา เด็กแน่นิ่งเหมือนคนตายจนหลายคนพูดว่า “เขาตายแล้ว”27แต่พระเยซูจับมือเด็กพยุงขึ้น เขาก็ลุกขึ้นยืน28หลังจากพระเยซูเข้าไปในบ้าน พวกสาวกมาถามพระองค์เป็นการส่วนตัวว่า “ทำไมพวกเราถึงขับผีนั้นไม่ได้”29พระองค์ตอบว่า “ผีแบบนี้จะขับออกได้ด้วยการอธิษฐาน เท่านั้น”
พระเยซูทำนายครั้งที่สองถึงการตายของพระองค์
30พระเยซูกับสาวกออกจากที่นั่นผ่านทางกาลิลี พระเยซูไม่อยากให้ใครรู้ว่าพระองค์อยู่ที่ไหน31เพราะกำลังสอนพวกสาวกอยู่ พระองค์พูดกับพวกเขาว่า “บุตรมนุษย์จะถูกมอบให้อยู่ในมือมนุษย์ เขาจะฆ่าพระองค์ และหลังจากนั้นสามวันพระองค์จะฟื้นขึ้นจากความตาย”32แต่พวกเขาไม่เข้าใจว่าพระองค์หมายถึงอะไร และกลัวไม่กล้าถามพระองค์ใครเป็นใหญ่ที่สุด
33เมื่อพวกเขามาถึงเมืองคาเปอรนาอุม ขณะที่อยู่ในบ้าน พระองค์ถามพวกเขาว่า “ระหว่างทางพวกเจ้าถกเถียงกันเรื่องอะไร”34แต่ทุกคนนิ่งอยู่ เพราะพวกเขาเถียงกันว่าใครเป็นใหญ่ที่สุด35พระเยซูนั่งลง แล้วเรียกสาวกสิบสองคนมาและพูดว่า “หากใครต้องการเป็นคนแรกจะเป็นคนสุดท้าย และเป็นผู้รับใช้ทุกคน”36พระองค์นำเด็กเล็กคนหนึ่งมายืนท่ามกลางพวกเขา อุ้มเด็กไว้แล้วพูดว่า37“ใครต้อนรับเด็กเล็กเช่นนี้ในนามของเราก็ต้อนรับเรา และคนที่ต้อนรับเรา ก็ไม่ได้ต้อนรับเราเท่านั้น แต่ต้อนรับพระองค์ผู้ส่งเรามาด้วย”ใครไม่ต่อต้านเราก็อยู่ฝ่ายเรา
38ยอห์นพูดว่า “อาจารย์ พวกเราเห็นคนหนึ่งขับผีออกในนามของพระองค์ เราจึงห้ามไว้ เพราะเขาไม่ใช่พวกเรา”39พระเยซูพูดว่า “อย่าห้ามเขาเลย ไม่มีใครหรอกที่ทำการอัศจรรย์ในนามของเรา แล้วครู่ต่อมาพูดให้ร้ายเรา40เพราะใครก็ตามที่ไม่ต่อต้านเรา ก็อยู่ฝ่ายเรา41เราบอกความจริงว่า ใครที่เอาน้ำแก้วหนึ่งให้เจ้าในนามของเรา เพราะเจ้าเป็นคนของพระเมสสิยาห์ คนนั้นจะไม่สูญเสียรางวัลของตนแน่นอนต้นเหตุให้ทำบาป
42ถ้าใครทำให้คนหนึ่งที่เล็กน้อยที่เชื่อในเราทำบาป ถ้าเอาหินโม่ก้อนใหญ่ผูกคอคนนั้น แล้วโยนลงทะเลก็ยังดีกว่า43ถ้ามือของเจ้าเป็นเหตุให้ทำบาปก็ตัดทิ้งเสีย การเข้าสู่ชีวิตทั้งๆ ที่มือด้วน ก็ยังดีกว่ามีสองมือ แต่ต้องลงนรกที่ซึ่งไฟไม่รู้ดับ44 45และถ้าเท้าของเจ้าเป็นเหตุให้ทำบาปก็ตัดทิ้งเสีย การเข้าสู่ชีวิตทั้งๆ ที่พิการ ก็ยังดีกว่ามีสองเท้า แต่ต้องถูกโยนลงนรก46 47และถ้าตาของเจ้าเป็นเหตุให้ทำบาปก็ดึงออกเสีย มีตาข้างเดียวแล้วได้เข้าสู่อาณาจักรของพระเจ้า ก็ยังดีกว่ามีตาสองข้าง แต่ต้องถูกโยนลงนรก”48“เป็นที่ซึ่ง‘หนอนที่กัดกินคนเหล่านั้นไม่มีวันตายและไฟก็ไม่มีวันดับ ’ 49ทุกคนจะถูกเคล้าเกลือชำระไฟ50เกลือเป็นสิ่งดี แต่ถ้าหมดความเค็มแล้ว จะทำให้กลับมาเค็มอีกได้อย่างไร ท่านจงมีเกลืออยู่ในตัว และอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข”Biblica, Inc.