มาระโก7
สิ่งที่เป็นมลทิน
1พวกฟาริสีและครูสอนกฎบัญญัติบางคนที่มาจากเยรูซาเล็มมาห้อมล้อมพระเยซู2และเห็นสาวกบางคนของพระองค์กินอาหารโดยไม่ได้ล้างมือซึ่งถือว่า “เป็นมลทิน”3(พวกฟาริสีและชาวยิวทุกคนถือตามประเพณีที่สืบทอดจากบรรพบุรุษว่า จะไม่กินอาหารจนกว่าจะได้ล้างมือตามระเบียบพิธีก่อน4เมื่อกลับจากตลาดต้องล้างมือก่อนกินอาหาร และยังมีธรรมเนียมอื่นๆ อีกหลายอย่าง เช่น การล้างถ้วย เหยือก และภาชนะต่างๆ )5พวกฟาริสีและครูสอนกฎบัญญัติจึงถามพระเยซูว่า “ทำไมสาวกของท่านไม่ทำตามธรรมเนียมของผู้อาวุโส แต่กลับกินอาหารด้วยมือที่เป็นมลทิน”6พระองค์ตอบว่า “อิสยาห์พูดถูกเมื่อเผยพระวจนะถึงพวกท่านคนหน้าซื่อใจคด ดังที่เขียนไว้ว่า‘คนพวกนี้ยกย่องเราแต่ปากแต่ใจห่างไกลจากเรา7พวกเขานมัสการเราโดยเปล่าประโยชน์คำสอนของเขาเป็นเพียงกฎเกณฑ์ของมนุษย์’ 8พวกท่านละเลยพระบัญญัติของพระเจ้า และไปยึดถือธรรมเนียมของมนุษย์”9และพระองค์พูดว่า “พวกท่านมีวิธีเลี่ยงพระบัญญัติของพระเจ้าไปทำตาม ธรรมเนียมของตัวเอง!10เพราะโมเสสพูดว่า ‘จงให้เกียรติพ่อแม่ของเจ้า’ และ ‘ใครแช่งด่าพ่อแม่ต้องมีโทษถึงตาย’ 11แต่พวกท่านพูดว่า ถ้าใครประกาศว่าสิ่งใดที่เคยใช้เพื่อช่วยเหลือพ่อแม่ก็คือโกระบาน (คือของที่อุทิศถวายแด่พระเจ้าแล้ว)12แล้วท่านไม่ให้เขาทำอะไรเพื่อพ่อหรือแม่อีกต่อไป13ดังนั้นท่านทำให้พระวจนะของพระเจ้าเป็นโมฆะ โดยการยึดธรรมเนียมของตัวเองที่สืบทอดกันมา และพวกท่านยังทำอีกหลายอย่างในทำนองนี้”14แล้วพระเยซูเรียกฝูงชนเข้ามาหาพระองค์อีกครั้ง และกล่าวว่า “ทุกคนจงฟังและเข้าใจข้อนี้15ไม่มีสิ่งใดจากภายนอกที่เข้าไปในตัวคนทำให้เขาเป็นมลทิน แต่สิ่งที่ออกจากตัวเขาต่างหากที่ทำให้เป็นมลทิน”16 17เมื่อแยกจากฝูงชน และเข้ามาในบ้านแล้ว พวกสาวกถามพระองค์เรื่องอุปมานี้18พระองค์ถามว่า “พวกเจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ ไม่เห็นหรือว่า ไม่มีสิ่งใดจากภายนอกที่เข้าไปในตัวคนแล้วทำให้เขาเป็นมลทิน19เพราะมันไม่ได้เข้าไปในใจ แต่ลงท้องแล้วขับถ่ายออกไป” (ที่พระเยซูพูดอย่างนี้เพื่อประกาศว่าอาหารทุกอย่างสะอาด)20พระองค์พูดต่อว่า “สิ่งที่ออกมาจากมนุษย์ต่างหากที่ทำให้เขาเป็นมลทิน21เพราะสิ่งที่ออกมาจากใจคน คือ ความคิดชั่ว ความผิดบาปทางเพศ การลักขโมย การเข่นฆ่า22การคบชู้ ความโลภ การมุ่งร้าย การหลอกลวง ราคะตัณหา ความอิจฉา การนินทาว่าร้าย ความหยิ่ง และความโง่ไม่รู้ดีรู้ชั่ว23ความชั่วทั้งหมดนี้ออกมาจากข้างใน และทำให้มนุษย์เป็นมลทิน”ความเชื่อของหญิงชาวซีเรียฟีนิเซีย
24พระเยซูออกจากที่นั่นและเข้าสู่เขตเมืองไทระ พระองค์เข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง และไม่ต้องการให้ใครรู้ แต่ก็ปิดไว้ไม่อยู่25หญิงคนหนึ่งมีลูกสาวตัวเล็กๆ ถูกวิญญาณโสโครกสิง ทันทีที่เธอได้รู้ข่าวพระเยซู ก็มากราบแทบเท้าพระองค์26ผู้หญิงคนนี้เป็นชาวกรีกเกิดในซีเรียฟีนิเซีย เธออ้อนวอนพระเยซูให้ขับผีออกจากลูกสาวของเธอ27พระองค์บอกเธอว่า “ต้องให้ลูกๆ กินอิ่มก่อน การเอาอาหารของลูกโยนให้สุนัขก็ไม่ถูกต้อง”28เธอตอบว่า “เจ้าค่ะนายท่าน แต่สุนัขใต้โต๊ะยังได้กินเศษอาหารที่เหลือจากลูกๆ”29แล้วพระองค์จึงบอกว่า “เพราะคำตอบเช่นนี้ จงไปเถิด เพราะผีออกจากตัวลูกสาวของเจ้าแล้ว”30เธอกลับบ้านก็พบลูกสาวนอนอยู่บนเตียง และผีได้ออกไปแล้วพระเยซูรักษาชายหูหนวกและเป็นใบ้
31แล้วพระเยซูออกจากเขตเมืองไทระผ่านเมืองไซดอน ไปที่ทะเลสาบกาลิลี และเข้าสู่แคว้นเดคาโปลิส 32มีคนพาชายคนหนึ่งที่หูหนวกพูดเกือบไม่ได้ พวกเขาอ้อนวอนให้พระเยซูวางมือบนชายคนนี้33เมื่อพระองค์พาเขาเลี่ยงไปจากฝูงชนแล้ว ก็เอานิ้วมือสอดเข้าไปในหูเขา และบ้วนน้ำลายไปแตะที่ลิ้นเขา34พระองค์เงยหน้ามองฟ้า ถอนใจยาว และพูดกับเขาว่า “เอฟฟาธา”(ซึ่งแปลว่า “จงเปิดออก”)35แล้วหูของเขาก็หายหนวก ลิ้นก็หายติดขัด และเริ่มพูดได้ชัดเจน36พระเยซูกำชับพวกเขาว่าอย่าเล่าให้ใครฟัง แต่ยิ่งห้าม เขาก็ยิ่งเล่าลือเรื่องนี้ไปทั่ว37ผู้คนต่างประหลาดใจ พูดกันว่า “ท่านทำทุกสิ่งได้อย่างดี ถึงกับทำให้คนหูหนวกได้ยินและคนใบ้พูดได้”Biblica, Inc.