มาระโก6
ผู้เผยพระวจนะซึ่งไม่มีใครนับถือ
1พระเยซูออกจากที่นั่นและไปยังบ้านเกิดของพระองค์ พวกสาวกก็ตามไปด้วย2เมื่อถึงวันสะบาโต พระองค์จึงเริ่มต้นสอนในธรรมศาลา หลายคนที่ได้ฟังพระองค์ก็ประหลาดใจเขาถามกันว่า “คนนี้ได้สิ่งเหล่านี้มาจากไหน สติปัญญาที่เขาได้รับเป็นแบบไหน เขาทำการอัศจรรย์เช่นนั้นได้อย่างไร3เขาเป็นช่างไม้ไม่ใช่หรือ เป็นลูกของมารีย์ เป็นพี่ชายของยากอบ โยเซฟ ยูดาสและซีโมนไม่ใช่หรือ พวกน้องสาวของเขาก็อยู่ที่นี่กับพวกเราไม่ใช่หรือ” พวกเขาจึงขุ่นเคืองพระองค์4พระเยซูพูดกับพวกเขาว่า “ผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับเกียรติก็แต่เฉพาะในบ้านเกิด ในหมู่ญาติ และในครอบครัวของตน”5พระองค์ทำการอัศจรรย์ที่นั่นไม่ได้ เว้นแต่วางมือบนคนป่วยบางคน และรักษาพวกเขาให้หาย6พระองค์แปลกใจที่พวกเขาขาดความเชื่อ พระเยซูส่งสาวกทั้งสิบสองคนออกไป (มธ.10:1,9-14; ลก.9:1,3-5)
จากนั้นพระเยซูไปสั่งสอนตามหมู่บ้านโดยรอบ7พระองค์เรียกสาวกสิบสองคนมา แล้วส่งพวกเขาออกไปเป็นคู่ และมอบสิทธิอำนาจเหนือวิญญาณโสโครกแก่พวกเขา8พระองค์กำชับว่า “ไม่ต้องเอาอะไรติดตัวไปตอนเดินทางนอกจากไม้เท้า ไม่ต้องเอาอาหารและย่ามติดตัวไป ไม่ต้องพกเงินไว้ในเข็มขัด9สวมรองเท้าแต่ไม่ต้องเตรียมเสื้อสำรอง10เมื่อเข้าไปในบ้านใด จงพักที่บ้านนั้นจนกว่าจะไปจากเมืองนั้น11หากที่ไหนไม่ต้อนรับหรือไม่ฟังพวกเจ้า จงออกจากที่นั่น และสะบัดฝุ่นออกจากเท้า เพื่อเป็นการเตือนพวกเขา”12พวกสาวกจึงออกไป ประกาศให้คนกลับใจใหม่13พวกเขาขับผีออกหลายตน เจิมคนป่วยมากมายด้วยน้ำมัน และรักษาพวกเขาให้หาย
ยอห์นผู้ให้บัพติศมาถูกตัดศีรษะ
14กษัตริย์เฮโรดได้ยินเรื่องนี้ เพราะชื่อเสียงของพระเยซูเลื่องลือไปทั่ว บางคนพูดว่า นี่คือยอห์นผู้ให้บัพติศมาที่ได้ฟื้นขึ้นจากความตาย ดังนั้นเขาจึงมีฤทธิ์เดชทำการอัศจรรย์ต่าง ๆ ได้15บางคนก็ว่า “เขาคือเอลียาห์”คนอื่นก็ว่า “เขาคือผู้เผยพระวจนะเหมือนหนึ่งในพวกผู้เผยพระวจนะสมัยโบราณ”16แต่เมื่อเฮโรดได้ยินก็พูดว่า “ยอห์นคนที่เราตัดศีรษะไปแล้ว ได้ฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว”17เฮโรดเองสั่งให้จับยอห์นล่ามโซ่ขังคุกไว้ ด้วยเรื่องเฮโรเดียส ภรรยาฟีลิปน้องชายของเขา ซึ่งเฮโรดได้เอาเธอมาเป็นภรรยา18เพราะยอห์นเคยพูดกับเฮโรดว่า “ท่านทำผิดกฎบัญญัติที่เอาน้องสะใภ้มาเป็นภรรยา”19ดังนั้นนางเฮโรเดียสจึงอาฆาตยอห์นและอยากฆ่าเขา แต่ก็ทำไม่ได้20เพราะเฮโรดเกรงกลัวยอห์นและปกป้องเขา เพราะรู้ว่าเขาเป็นคนชอบธรรมและบริสุทธิ์ เมื่อเฮโรดได้ฟังยอห์นพูดก็งุนงง มากแต่ก็ยังอยากฟัง21ในที่สุดโอกาสก็มาถึง ในงานฉลองวันเกิด เฮโรดจัดงานเลี้ยงขุนนาง นายทหารชั้นผู้ใหญ่และคนสำคัญในแคว้นกาลิลี22เมื่อลูกสาวของ เฮโรเดียสเข้ามาเต้นรำก็ถูกใจเฮโรดกับแขกเหรื่อ
เฮโรดจึงพูดกับเธอว่า “จงขอสิ่งที่อยากได้แล้วเราจะให้”23และให้คำมั่นสัญญาว่า “ไม่ว่าขออะไร เราก็จะให้ได้จนถึงครึ่งหนึ่งของอาณาจักร”24เธอจึงออกไปถามแม่ว่า “ลูกจะขออะไรดี”
แม่บอกว่า “ขอศีรษะยอห์นผู้ให้บัพติศมาสิ”25เธอรีบมาขอกษัตริย์ทันทีว่า “ขอศีรษะของยอห์นผู้ให้บัพติศมา ใส่ถาดมาให้ดิฉันที่นี่เดี๋ยวนี้เถิด”26กษัตริย์ทุกข์ใจอย่างยิ่ง แต่เพราะได้ให้คำมั่นไว้และเห็นแก่หน้าแขกในงาน จึงขัดไม่ได้27ดังนั้นเขาสั่งให้เพชฌฆาตไปตัดศีรษะของยอห์นทันที เพชฌฆาตก็ไปตัดศีรษะของยอห์นในคุก28แล้วนำศีรษะใส่ถาดมาให้หญิงสาวนั้น และเธอก็เอาไปให้แม่29เมื่อศิษย์ของยอห์นรู้ข่าวก็มารับศพเขาไปวางไว้ในอุโมงค์วางศพ
พระเยซูเลี้ยงอาหารคนห้าพันคน
30พวกอัครทูตมาหาพระเยซู และรายงานทุกสิ่งที่พวกเขาได้ทำและสั่งสอน31เนื่องจากมีผู้คนเข้าออกมากมายจนพวกเขาไม่มีโอกาสแม้จะได้กินอาหาร พระองค์จึงบอกพวกเขาว่า “พวกเจ้าตามเราไปหาที่สงบกัน และพักสักหน่อยเถอะ”32พวกเขาจึงลงเรือไปที่สงบเงียบ33แต่หลายคนเห็นพวกเขาก็จำได้และพากันวิ่งจากเมืองต่างๆ ไปถึงที่นั่นก่อน34เมื่อพระเยซูขึ้นจากเรือ พระองค์เห็นคนกลุ่มใหญ่ก็สงสาร เพราะพวกเขาเหมือนแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง พระองค์จึงเริ่มสั่งสอนเขาหลายเรื่อง35พอตกเย็นพวกสาวกจึงมาพูดกับพระองค์ว่า “ที่นี่ห่างไกลและเวลาเย็นมากแล้ว36ขอให้คนเหล่านี้ไปหาซื้ออาหารกินกันเองตามชนบท และหมู่บ้านรอบๆ เถิด”37แต่พระองค์ตอบว่า “พวกเจ้าจงเอาอาหารให้พวกเขากิน”พวกสาวกถามว่า “ต้องใช้เงินค่าแรง มากกว่าครึ่งปี! เราจะใช้เงินมากขนาดนั้นไปซื้อขนมปังมาให้เขากินหรือ”38พระองค์ถามว่า “มีขนมปังกี่ก้อน ไปดูซิ”
เมื่อพวกเขารู้จึงกลับมาบอกว่า “มีขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว”39แล้วพระเยซูสั่งสาวกให้ไปบอกทุกคน ให้นั่งลงเป็นกลุ่มบนพื้นหญ้าเขียวขจี40พวกเขาก็นั่งเป็นกลุ่ม กลุ่มละร้อยคนบ้าง ห้าสิบคนบ้าง41พระเยซูรับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัวนั้นมา เงยหน้าขึ้นมองฟ้า ขอบคุณพระเจ้า แล้วหักขนมปังส่งให้พวกสาวกไปแจกจ่ายให้ทุกคน พระองค์ยังแบ่งปลาสองตัวให้คนทั้งหมดโดยทั่วกันด้วย42ทุกคนได้กินจนอิ่ม43พวกสาวกเก็บเศษขนมปังและปลาที่เหลือได้สิบสองตะกร้าเต็ม44จำนวนผู้ชายที่กินอาหารมีห้าพันคน
พระเยซูเดินบนน้ำ
45พระเยซูให้พวกสาวกลงเรือล่วงหน้าไปยังเมืองเบธไซดาทันที ขณะที่พระองค์รอส่งฝูงชน46หลังจากแยกจากพวกเขาแล้ว พระองค์ขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐาน47เมื่อค่ำลง เรือของพวกสาวกอยู่กลางทะเลสาบ และพระองค์อยู่ริมฝั่งแต่ผู้เดียว48พระองค์เห็นพวกเขาตีกรรเชียงทวนลมเพราะลมพัดแรง ช่วงใกล้รุ่งพระเยซูเดินบนทะเลสาบไปหาพวกเขา พระองค์กำลังจะเดินเลยพวกเขาไป49แต่เมื่อพวกเขาเห็นพระองค์เดินบนทะเลสาบ ก็คิดว่าเป็นผีจึงร้องลั่น50เพราะทุกคนเห็นพระองค์และตกใจกลัวพระเยซูพูดกับพวกเขาทันทีว่า “เข้มแข็งไว้! นี่เราเอง อย่ากลัวเลย”51แล้วขึ้นเรือของพวกเขา ลมก็สงบ พวกเขาประหลาดใจมาก52“แม้ว่าได้เห็นการอัศจรรย์เรื่องขนมปัง พวกเขาก็ยังไม่เข้าใจอะไรเลย เพราะจิตใจนั้นแข็งกระด้าง”53เมื่อพวกเขาข้ามฟากแล้ว ก็มาถึงเมืองเยนเนซาเรทและจอดเรือที่นั่น54ทันทีพวกเขาที่ขึ้นจากเรือ ฝูงชนก็จำพระเยซูได้55จึงวิ่งไปทั่วแคว้นนำบรรดาคนเจ็บป่วยวางบนเสื่อ และหามไปทุกที่ที่ได้ยินว่าพระองค์ไป56ไม่ว่าพระองค์ไปที่ไหน ทั้งในหมู่บ้าน ในเมือง หรือในชนบท พวกเขาจะหามคนป่วยมาที่ย่านตลาด แล้วขอให้คนป่วยได้แตะแม้เพียงชายเสื้อคลุมของพระองค์ ทุกคนที่ได้แตะชายเสื้อคลุมก็หายป่วย
Biblica, Inc.