มาระโก5
พระเยซูรักษาคนถูกผีสิง
1เมื่อพวกเขาข้ามฟากมาถึงดินแดนเกราซา 2พอพระเยซูขึ้นจากเรือ ชายคนหนึ่งซึ่งมีวิญญาณโสโครกเข้าสิง ได้ออกจากอุโมงค์วางศพเพื่อมาหาพระองค์3เขาอาศัยอยู่ตามอุโมงค์วางศพ และไม่มีใครจับเขามัดไว้ได้อีกต่อไป แม้จะใช้โซ่ตรวนก็ตาม4เพราะเขาเคยถูกล่ามโซ่ตรวนมือและเท้าหลายครั้งแล้ว แต่เขาก็กระชากจนโซ่ตรวนเท้าขาด ไม่มีใครแข็งแรงพอจะปราบเขาได้5ทั้งกลางวันกลางคืนตามอุโมงค์วางศพและบนเนินเขา เขาจะร้องเสียงดังและเอาหินกรีดเนื้อตัวเอง6เมื่อเขาเห็นพระเยซูแต่ไกล ก็วิ่งมาคุกเข่าต่อหน้าพระองค์7และตะโกนสุดเสียงว่า “พระเยซู พระบุตรของพระเจ้าสูงสุด พระองค์ต้องการอะไรจากข้า ในนามของพระเจ้า อย่าทรมานข้าเลย!”8เพราะพระเยซูพูดกับมันว่า “เจ้าวิญญาณโสโครก จงออกมาจากชายคนนี้!”9แล้วพระเยซูถามว่า “เจ้าชื่ออะไร”มันตอบว่า “ข้าชื่อกอง เพราะเรามีกันหลายตน”10และมันอ้อนวอนพระเยซูไม่ให้ส่งพวกมันออกไปจากถิ่นนั้น11มีหมูฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่บนเนินเขาใกล้ๆ12พวกผีจึงอ้อนวอนพระเยซูว่า “ขอส่งเราเข้าไปในฝูงหมูนั้นเถิด”13เมื่อพระองค์อนุญาต พวกวิญญาณโสโครกจึงออกมาและเข้าไปในฝูงหมู แล้วฝูงหมูราวสองพันตัว ก็วิ่งกระโจนจากหน้าผา ลงทะเลสาบและจมน้ำตาย14พวกคนเลี้ยงหมูก็วิ่งไปเล่าเรื่องนี้ในเมืองและชนบท ผู้คนก็ออกมาดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น15เมื่อคนเหล่านี้มาหาพระเยซู เห็นชายที่เคยถูกผีทั้งกองเข้าสิง นั่งอยู่ที่นั่น สวมเสื้อผ้าและมีสติดี พวกเขาก็กลัว16คนที่เห็นเหตุการณ์จึงเล่าเรื่องที่เกิดกับชายที่ถูกผีสิงและก็เรื่องฝูงหมูให้ฟัง17ผู้คนจึงขอร้องพระเยซูให้ออกไปจากดินแดนของพวกเขา18ขณะที่พระเยซูกำลังลงเรือ ชายคนที่เคยถูกผีสิงอ้อนวอนขอไปกับพระองค์19พระเยซูไม่อนุญาตแต่บอกเขาว่า “จงกลับบ้านไปหาครอบครัวของเจ้า และบอกพวกเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าทำเพื่อเจ้ามากแค่ไหนและเมตตาเจ้าอย่างไร”20ชายคนนั้นจึงลาไปป่าวประกาศในแคว้นเดคาโปลิส ว่า พระเยซูทำเพื่อเขามากแค่ไหน คนทั้งหมดก็ประหลาดใจ
เด็กที่ตายฟื้นและหญิงที่ป่วยหาย
21เมื่อพระเยซูนั่งเรือข้ามไปอีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ ฝูงชนกลุ่มใหญ่มาห้อมล้อมพระองค์ขณะที่อยู่ริมทะเลสาบ22มีนายธรรมศาลาคนหนึ่งชื่อไยรัสมาที่นั่น เมื่อเขาเห็นพระเยซูก็หมอบลงแทบเท้า23แล้วอ้อนวอนพระองค์อย่างร้อนใจว่า “ลูกสาวเล็กๆ ของข้าพเจ้ากำลังจะตาย โปรดมาวางมือให้ด้วย เธอจะได้หายและมีชีวิตอยู่ต่อไป”24พระเยซูจึงไปกับเขาฝูงชนกลุ่มใหญ่ตามมาและเบียดเสียดกันอยู่รอบพระองค์25ที่นั่นมีหญิงคนหนึ่งตกเลือดเรื้อรังมาสิบสองปีแล้ว26เธอทุกข์ทรมานมากจากการรักษาของหมอหลายคน เสียเงินจนหมดตัว แต่แทนที่จะดีขึ้นอาการกลับทรุดลง27เมื่อเธอได้ยินเรื่องพระเยซูจึงเดินปะปนกับฝูงชน มาทางด้านหลังพระองค์และแตะเสื้อคลุม28เพราะคิดว่า “ถ้าฉันได้แตะเสื้อพระองค์ ฉันก็จะหายโรค”29ทันใดนั้นเลือดก็หยุดไหล และเธอรู้สึกว่าหายโรคแล้ว30พระเยซูรู้ทันทีว่าฤทธิ์เดชได้แผ่ซ่านออกจากพระองค์ จึงหันกลับมาทางฝูงชนและถามว่า “ใครแตะเสื้อของเรา”31พวกสาวกตอบว่า “พระองค์เห็นอยู่แล้วว่าผู้คนเบียดเสียดพระองค์ แล้วพระองค์ยังถามอีกว่า ‘ใครแตะตัวเรา’ ”32แต่พระเยซูยังมองไปรอบๆ ดูว่าใครเป็นคนทำ33หญิงนั้นซึ่งรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ก็เข้ามาหมอบแทบเท้าพระองค์ กลัวจนตัวสั่น แล้วบอกความจริงทั้งหมด34พระองค์พูดกับเธอว่า “ลูกสาว ความเชื่อของเจ้าได้รักษาเจ้าแล้ว จงกลับไปด้วยสันติสุขและพ้นจากความทุกข์ทรมานเถิด”35ขณะที่พระเยซูยังพูดไม่จบ ก็มีคนจากบ้านของไยรัสนายธรรมศาลามาบอกเขาว่า “ลูกสาวของท่านตายแล้ว เหตุใดต้องรบกวนอาจารย์อีกเล่า”36พระเยซูได้ยิน จึงบอกนายธรรมศาลาว่า “อย่ากลัวเลย จงเชื่อเท่านั้น”37พระองค์ไม่อนุญาตให้ใครตามไป ยกเว้นเปโตร ยากอบ และยอห์นน้องชายของยากอบ38เมื่อมาถึงบ้านของนายธรรมศาลา พระเยซูเห็นความวุ่นวาย ผู้คนร้องไห้สะอึกสะอื้นเสียงดัง39พระองค์เข้าไปข้างใน และพูดกับพวกเขาว่า “ร้องไห้วุ่นวายกันไปทำไม เด็กน้อยยังไม่ตายแค่หลับอยู่”40แต่พวกเขาพากันหัวเราะเยาะพระองค์
หลังจากพระองค์ให้ผู้คนออกไปแล้ว ก็พาพ่อแม่ของเด็กกับสาวกที่อยู่กับพระองค์เข้าไปหาเด็ก41พระองค์จับมือเด็กน้อยพูดว่า “ทาลิธา คูม”(ซึ่งแปลว่า “เด็กน้อย เราบอกเจ้าให้ลุกขึ้น!”)42ทันใดนั้น เด็กหญิงก็ลุกขึ้นเดินไปรอบๆ (เธออายุสิบสองปี) พวกเขาต่างตกตะลึง43พระองค์สั่งว่าอย่าให้ใครรู้เรื่องนี้ และบอกให้เอาอาหารมาให้เด็กกิน
Biblica, Inc.