ลูกา8
อุปมาเรื่องผู้หว่าน
1หลังจากนั้น พระเยซูเดินทางไปตามเมืองและหมู่บ้านต่างๆ ประกาศข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า สาวกทั้งสิบสองคนอยู่กับพระองค์2พร้อมกับพวกผู้หญิงที่พระองค์ขับวิญญาณชั่วและรักษาโรคให้ ได้แก่ มารีย์ (ที่เรียกกันว่าชาวมักดาลา) ที่พระองค์ขับผีเจ็ดตนออก3โยอันนาภรรยาของคูซาผู้จัดการทรัพย์สินในบ้านของเฮโรด สุสันนา และอีกหลายคน พวกเธอช่วยเหลือสนับสนุนพระเยซูกับสาวกด้วยทรัพย์ส่วนตัว4มีฝูงชนจำนวนมากมาชุมนุมกัน และฝูงชนจากเมืองต่างๆ พากันมาหาพระเยซู พระองค์เล่าอุปมาเรื่องนี้ว่า5“ชาวนาคนหนึ่งออกไปหว่านเมล็ดพืช ขณะที่หว่าน บางเมล็ดก็ตกตามทาง ถูกเหยียบย่ำและนกก็มาจิกกินหมด6บางเมล็ดตกบนพื้นดินปนหิน เมื่องอกขึ้นก็เหี่ยวไปเพราะไม่มีความชุ่มชื้น7บางเมล็ดตกกลางพงหนาม พงหนามก็เติบโตรัดพืชนั้น8แต่ยังมีเมล็ดบางส่วนตกบนดินดี งอกขึ้นมาแล้วเกิดผลมากกว่าที่หว่านไว้ร้อยเท่า”เมื่อพระองค์เล่าถึงตรงนี้ก็พูดเสียงดังว่า “ใครมีหูจงฟังเถิด”9พวกสาวกถามพระองค์ว่าอุปมานี้หมายความว่าอะไร10พระองค์ตอบว่า “ความลับของอาณาจักรพระเจ้าก็ให้พวกเจ้ารู้ แต่กับคนอื่นนั้นเรากล่าวเป็นอุปมา เพื่อว่า‘แม้ได้ดู พวกเขาก็อาจไม่เห็นแม้ได้ยินก็อาจไม่เข้าใจ’ ”11“นี่คือความหมายของอุปมา เมล็ดคือพระวจนะของพระเจ้า12เมล็ดที่ตกตามทาง คือคนที่ได้ยิน แล้วมารก็มาฉวยเอาพระวจนะจากใจของเขาไป เพื่อไม่ให้เขาเชื่อและได้รับความรอด13เมล็ดที่ตกลงบนพื้นดินปนหินคือคนที่ได้ยิน และรับพระวจนะด้วยความยินดี แต่เพราะไม่หยั่งรากลึก เขาเชื่ออยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อถูกทดสอบก็ละทิ้งไป14เมล็ดที่ตกกลางพงหนาม คือคนที่ได้ยิน แต่เมื่อเขาดำเนินชีวิตไปก็ถูกความกังวลในชีวิต เงินทองและความสนุกสนานรัดไว้จึงไม่เจริญเติบโต15แต่เมล็ดที่ตกลงบนดินดี หมายถึงคนที่มีจิตใจดีงามสูงส่ง เมื่อได้ยินพระวจนะแล้วยึดถือไว้ และเกิดผลดีด้วยพากเพียร
ตะเกียงบนเชิงตะเกียง
16ไม่มีใครจุดตะเกียงแล้วซ่อนไว้ในโถหรือวางไว้ใต้เตียง แต่จะตั้งไว้บนเชิงตะเกียง เพื่อคนที่เข้ามาจะเห็นแสงสว่าง17เพราะทุกสิ่งที่ซ่อนไว้จะถูกเปิดเผย และทุกสิ่งที่ปิดบังไว้จะมีคนรู้เห็นหรือถูกเปิดโปง18ฉะนั้นจงใส่ใจสิ่งที่เจ้าฟัง ใครมีอยู่แล้วก็จะได้รับเพิ่ม ส่วนใครไม่มี แม้ที่คิดว่ามี ก็จะถูกริบไปจากเขา”แม่กับน้องๆ ของพระเยซู
19ตอนนี้แม่กับพวกน้องชายของพระเยซูมาหาพระองค์ แต่ไม่สามารถเข้าใกล้พระองค์ได้เพราะฝูงชนแน่นขนัด20มีคนมาบอกพระเยซูว่า “แม่กับพวกน้องชายของท่านยืนอยู่ด้านนอกและต้องการพบท่าน”21พระองค์ตอบว่า “แม่และพี่น้องของเรา คือคนที่ได้ยินพระวจนะของพระเจ้าแล้วทำตาม”พระเยซูห้ามลมพายุ
22วันหนึ่งพระเยซูพูดกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “ให้เราข้ามทะเลสาบไปอีกฟากหนึ่งกันเถอะ”พวกเขาจึงลงเรือไป23ขณะที่พวกเขาแล่นเรือ พระเยซูหลับไป มีพายุใหญ่เกิดขึ้นกลางทะเลสาบ น้ำซัดจนท่วมเรือและทุกคนกำลังตกอยู่ในอันตราย24พวกสาวกเข้าไปปลุกพระองค์ว่า “อาจารย์ เรากำลังจะจมน้ำตายแล้ว!”พระองค์ก็ลุกขึ้นห้ามลมและคลื่น พายุจึงสงบและทุกอย่างก็สงบเงียบ25พระองค์ถามพวกสาวกว่า “ความเชื่อของเจ้าอยู่ที่ไหน”
พวกเขากลัวและประหลาดใจ ถามกันว่า “ผู้นี้เป็นใครกัน แม้แต่ลมและคลื่นก็ยังเชื่อฟังคำสั่ง”
พระเยซูรักษาคนถูกผีสิง
26พวกเขาแล่นเรือมาถึงดินแดนเกราซา ซึ่งอยู่อีกฝั่งของทะเลสาบกาลิลี27เมื่อพระเยซูขึ้นฝั่ง ก็พบชายคนหนึ่งจากเมืองนั้นที่ถูกผีสิง เขาไม่ใส่เสื้อผ้าและไม่อยู่ในบ้านเป็นเวลานานแล้ว แต่อาศัยอยู่ตามอุโมงค์วางศพ28เมื่อเขาเห็นพระเยซูก็ส่งเสียงร้อง หมอบลงแทบเท้า แล้วตะโกนสุดเสียงว่า “พระเยซู พระบุตรของพระเจ้าสูงสุด พระองค์ต้องการอะไรจากข้า อย่าทรมานข้าเลย!”29ที่เขาพูดอย่างนี้ก็เพราะพระเยซูสั่งวิญญาณโสโครกให้ออกมาจากชายคนนี้ ผีที่สิงเขาแผลงฤทธิ์หลายครั้ง แม้จะถูกล่ามโซ่มือเท้าและมียามเฝ้า เขาก็หักโซ่ตรวนออกและถูกผีบังคับให้ไปอยู่ในที่เปลี่ยว30พระเยซูถามว่า “เจ้าชื่ออะไร”มันตอบว่า “ชื่อกอง” เพราะมีผีหลายตนสิงตัวเขา31พวกมันพร่ำอ้อนวอนขอพระเยซูอย่าสั่งให้พวกมันกลับไปนรกอเวจี32มีหมูฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่บนเนินเขา พวกผีจึงอ้อนวอนพระเยซูให้พวกมันเข้าไปในฝูงหมู และพระองค์อนุญาต33พวกผีจึงเข้าไปในฝูงหมูนั้น แล้วฝูงหมูก็วิ่งกระโจนจากหน้าผาลงทะเลสาบจมน้ำตาย34เมื่อพวกคนเลี้ยงหมูเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็วิ่งไปเล่าเรื่องนี้ในเมืองและชนบท35ผู้คนพากันออกมาดูสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อพวกเขามาหาพระเยซูก็พบว่าชายคนนั้นไม่มีผีสิงและนั่งอยู่แทบเท้าพระเยซู สวมเสื้อผ้าและมีสติดี พวกเขาก็กลัว36คนที่เห็นเหตุการณ์จึงเล่าเรื่องให้ฟังว่าชายที่ถูกผีสิงนั้นหายได้อย่างไร37ทุกคนในดินแดนเกราซาขอร้องพระเยซูให้ออกไปจากที่นั่น เพราะพวกเขากลัวมาก พระองค์จึงลงเรือจากไป38ชายคนที่ผีออกจากตัวเขาได้อ้อนวอนขอไปกับพระองค์ แต่พระเยซูส่งเขากลับไปและพูดว่า39“จงกลับบ้านและบอกทุกคนว่า พระเจ้าทำเพื่อเจ้ามากแค่ไหน”เขาจึงจากไปและเล่าให้คนทั่วเมืองฟังว่าพระเยซูทำเพื่อเขามากแค่ไหน
เด็กที่ตายและหญิงป่วย
40เมื่อพระเยซูข้ามฟากกลับมา ฝูงชนก็มาต้อนรับ เพราะพวกเขากำลังรอคอยพระองค์41ชายคนหนึ่งชื่อไยรัสเป็นนายธรรมศาลา มาหมอบลงแทบเท้าพระเยซู อ้อนวอนพระองค์ให้ไปที่บ้านของเขา42เพราะลูกสาวคนเดียวของเขาอายุราวสิบสองปีกำลังจะตายขณะที่พระเยซูไปนั้น ผู้คนเบียดเสียดพระองค์กันจนแน่นขนัด43มีหญิงคนหนึ่งตกเลือดเรื้อรังมาสิบสองปี แต่ไม่มีใครรักษาให้หาย44เธอมาทางด้านหลังพระองค์และแตะชายเสื้อคลุม ทันใดนั้นเลือดก็หยุดไหล45พระเยซูถามว่า “ใครแตะตัวเรา”
ทุกคนต่างก็ปฏิเสธ เปโตรบอกว่า “อาจารย์ ผู้คนรุมล้อมเบียดเสียดพระองค์”46แต่พระเยซูพูดว่า “มีคนแตะตัวเรา เรารู้ว่าฤทธิ์เดชแผ่ซ่านออกจากตัวเรา”47หญิงนั้นเห็นว่าหลบเลี่ยงไม่ได้แล้ว ก็ตัวสั่น เข้ามาหมอบแทบเท้าพระองค์ และพูดต่อหน้าผู้คนถึงสาเหตุที่แตะพระองค์และที่เธอหายดีในทันที48พระองค์จึงบอกว่า “ลูกสาว ความเชื่อของเจ้าได้รักษาเจ้าแล้ว จงกลับไปด้วยสันติสุขเถิด”49ขณะที่พระเยซูยังพูดไม่จบ ก็มีคนจากบ้านของไยรัสนายธรรมศาลามาบอกเขาว่า “ลูกสาวของท่านตายแล้ว อย่ารบกวนอาจารย์อีกเลย”50พระเยซูได้ยินก็พูดกับไยรัสว่า “อย่ากลัวเลย จงเชื่อเท่านั้นแล้วลูกสาวจะหาย”51เมื่อมาถึงบ้านของไยรัส พระองค์ไม่อนุญาตให้ใครตามเข้าไป ยกเว้นเปโตร ยากอบ ยอห์นและพ่อแม่ของเด็ก52ขณะนั้นผู้คนพากันร้องไห้คร่ำครวญ พระเยซูพูดว่า “หยุดร้องไห้เถอะ เธอยังไม่ตายแค่หลับอยู่”53พวกเขาพากันหัวเราะเยาะพระองค์ เพราะรู้ว่าเด็กตายแล้ว54แต่พระเยซูจับมือเด็กหญิงและพูดว่า “เด็กน้อย ลุกขึ้นเถอะ!”55วิญญาณของเด็กก็กลับเข้าร่าง แล้วเธอก็ลุกขึ้นทันที พระเยซูบอกพวกเขาให้เอาอาหารมาให้เด็กกิน56พ่อแม่ของเด็กก็อัศจรรย์ใจ แต่พระองค์สั่งว่าอย่าเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง
Biblica, Inc.