ลูกา9
พระเยซูส่งสาวกสิบสองคนออกไป
1พระเยซูได้เรียกสาวกสิบสองคนมาพร้อมกัน พระองค์ให้ฤทธิ์เดชและมอบสิทธิอำนาจแก่พวกเขา เพื่อขับผีทุกตนและรักษาโรค2พระองค์ส่งพวกเขาออกไปประกาศอาณาจักรของพระเจ้าและรักษาคนเจ็บป่วย3พระองค์บอกพวกเขาว่า “ไม่ต้องเอาอะไรติดตัวไปตอนเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นไม้เท้า ย่าม อาหาร เงิน เสื้อสำรอง4ไม่ว่าเข้าไปในบ้านใด จงพักที่บ้านนั้นจนกว่าจะไปจากเมืองนั้น5หากผู้คนไม่ต้อนรับเจ้า จงออกจากเมืองนั้น และสะบัดฝุ่นออกจากเท้าเพื่อเป็นการเตือนพวกเขา”6พวกสาวกจึงออกไปทุกหมู่บ้าน ประกาศข่าวประเสริฐและรักษาโรคให้ผู้คนทุกที่7เมื่อเฮโรดผู้ครองแคว้นได้ยินเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นก็สับสน เพราะบางคนพูดว่านี่คือยอห์นผู้ให้บัพติศมาได้ฟื้นขึ้นจากความตาย8บ้างก็ว่าเอลียาห์มาปรากฏ คนอื่นๆ ก็ว่าเป็นหนึ่งในพวกผู้เผยพระวจนะสมัยโบราณฟื้นคืนชีวิต9แต่เฮโรดพูดว่า “เราตัดศีรษะยอห์นไปแล้ว แล้วคนที่เราได้ยินกิตติศัพท์นี่เป็นใคร” เฮโรดจึงพยายามที่จะพบพระองค์พระเยซูเลี้ยงอาหารคนห้าพันคน
10เมื่อพวกอัครทูตกลับมา ก็รายงานพระเยซูถึงสิ่งที่พวกเขาได้ทำ แล้วพระองค์ก็พาพวกเขาปลีกตัวไปเมืองเบธไซดา11แต่ฝูงชนรู้เข้าก็ตามพระองค์ไป พระองค์ต้อนรับพวกเขา พูดกับเขาเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า และรักษาบรรดาคนเจ็บป่วย12พอบ่ายคล้อย สาวกทั้งสิบสองคนจึงมาพูดกับพระองค์ว่า “ขอให้ฝูงชนไปหาอาหารกินและหาที่พักตามหมู่บ้านรอบๆ และชนบทแถวนี้เถิด เพราะที่เราอยู่นี้ห่างไกล”13พระองค์ตอบว่า “พวกเจ้าจงเอาอาหารให้พวกเขากิน”พวกเขาตอบว่า “เรามีแค่ขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว นอกจากว่าเราจะไปซื้ออาหารให้คนทั้งหมดนี้”14(ที่นั่นมีผู้ชายประมาณห้าพันคน)
แต่พระองค์พูดกับพวกสาวกว่า “ให้พวกเขานั่งลงเป็นกลุ่ม กลุ่มละประมาณห้าสิบคน”15พวกสาวกทำตามนั้น และทุกคนก็นั่งลง16พระองค์รับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัวนั้นมา เงยหน้าขึ้นมองฟ้า ขอบคุณพระเจ้า แล้วหักขนมปังส่งให้พวกสาวกไปแจกจ่ายให้ทุกคน17ทุกคนได้กินจนอิ่ม และพวกสาวกเก็บเศษที่เหลือได้ถึงสิบสองตะกร้าเต็ม
เปโตรประกาศว่าพระเยซูเป็นพระเมสสิยาห์
18ครั้งหนึ่งเมื่อพระเยซูกำลังอธิษฐานตามลำพัง มีเพียงพวกสาวกอยู่ใกล้ๆ พระองค์ถามพวกเขาว่า “ฝูงชนพูดกันว่าเราเป็นใคร”19พวกสาวกตอบว่า “บางคนก็ว่าเป็นยอห์นผู้ให้บัพติศมา บ้างก็ว่าเป็นเอลียาห์ และบางคนก็ยังว่าเป็นผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งในสมัยก่อนที่ฟื้นขึ้นสู่ชีวิต”20พระองค์ถามว่า “แล้วพวกเจ้าล่ะว่าเราเป็นใคร”เปโตรตอบว่า “พระองค์เป็นพระเมสสิยาห์ของพระเจ้า”
พระเยซูทำนายการตายของพระองค์
21พระเยซูเตือนพวกเขาไม่ให้บอกใครว่าพระองค์เป็นใครโดยเด็ดขาด22และพูดว่า “บุตรมนุษย์ต้องทนทุกข์หลายประการ และพวกผู้อาวุโส หัวหน้าปุโรหิต กับครูสอนกฎบัญญัติจะปฏิเสธพระองค์ และพระองค์ต้องถูกประหาร แล้วในวันที่สามจะฟื้นขึ้นสู่ชีวิต”23จากนั้นพระองค์พูดกับเขาทุกคนว่า “ถ้าใครปรารถนาจะเป็นสาวกของเรา ต้องปฏิเสธตนเอง แบกกางเขนของตนทุกวันและตามเรามา24เพราะใครต้องการเอาชีวิตรอดจะเสียชีวิต แต่ใครสละชีวิตของตนเพื่อเราจะรอดชีวิต25จะดีอะไรถ้าได้โลกนี้ทั้งใบ แต่ต้องสูญเสียตัวเองไป26ใครก็ตามที่อับอายในตัวเราและถ้อยคำของเรา บุตรมนุษย์ก็จะอับอายในตัวเขา เมื่อพระองค์มาด้วยสง่าราศีของพระองค์ และพระบิดา พร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้า27เราบอกความจริงว่า บางคนที่ยืนอยู่ที่นี่จะไม่ได้ลิ้มรสความตายก่อนจะได้เห็นอาณาจักรของพระเจ้า”สาวกเห็นรัศมีของพระเยซู
28ราวแปดวันหลังจากที่พระเยซูพูดดังนี้ พระองค์พาเปโตร ยอห์น และยากอบขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐาน29ขณะที่พระองค์กำลังอธิษฐาน ใบหน้าของพระองค์ก็เปลี่ยนไป เสื้อผ้าของพระองค์สว่างไสวดั่งแสงฟ้าแลบ30ชายสองคนคือโมเสสกับเอลียาห์มาปรากฏด้วยราศีเจิดจ้า พวกเขากำลังสนทนากับพระเยซู31และพูดถึงการจากไป ของพระองค์ซึ่งใกล้จะสำเร็จที่เยรูซาเล็ม32เปโตรกับเพื่อนอีกสองคนง่วงมาก แต่พอตื่นก็เห็นรัศมีของพระองค์ และชายสองคนยืนอยู่กับพระองค์33เมื่อชายสองคนกำลังจะจากพระเยซูไป เปโตรก็พูดกับพระองค์ว่า “ท่านอาจารย์ ดีจริงที่พวกเราได้มาอยู่ที่นี่ ให้เราสร้างเพิงสามหลัง สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง และอีกหลังสำหรับเอลียาห์” (เขาไม่รู้ตัวว่ากำลังพูดอะไรอยู่)34ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น ก็มีเมฆปรากฏขึ้นปกคลุมพวกเขา และพวกเขาก็รู้สึกกลัว35มีเสียงจากเมฆว่า “คนนี้คือลูกของเรา ผู้ซึ่งเราได้เลือกไว้ จงเชื่อฟังเขา”36เมื่อสิ้นเสียงนั้น พวกเขาก็เห็นว่าพระเยซูอยู่ตามลำพัง พวกสาวกเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ ไม่ได้เล่าสิ่งที่เห็นให้ใครฟังในเวลานั้นพระเยซูรักษาเด็กที่ถูกผีสิง
37วันรุ่งขึ้น เมื่อพระเยซูและสาวกลงมาจากภูเขาแล้ว ฝูงชนกลุ่มใหญ่มาพบพระเยซู38ชายคนหนึ่งในฝูงชนร้องว่า “อาจารย์ ขอท่านมาดูลูกชายของข้าพเจ้าด้วย ข้าพเจ้ามีลูกเพียงคนเดียว39ผีเข้าสิงเขาและทำให้เขากรีดร้อง มันทำให้เขาล้มแล้วชักจนน้ำลายฟูมปาก มันทำร้ายและแทบไม่เคยออกจากตัวเขาเลย40ข้าพเจ้าขอร้องสาวกของพระองค์ให้ขับมันออกไป แต่พวกเขาทำไม่ได้”41พระเยซูตอบว่า “เจ้าทุกคนในยุคขาดความเชื่อและวิปริต เราจะต้องอยู่และทนกับพวกเจ้านานเท่าใด พาลูกของเจ้ามาที่นี่”42แม้ในขณะที่เด็กกำลังมา ผีก็ทำให้เขาล้มชักลงกับพื้น พระเยซูกำราบวิญญาณโสโครก รักษาเด็กคนนั้น แล้วส่งคืนให้พ่อของเขา43ทุกคนอัศจรรย์ใจในความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า พระเยซูทำนายครั้งที่สองถึงการตายของพระองค์ขณะที่ทุกคนอัศจรรย์ใจในสิ่งที่พระเยซูกระทำ พระองค์พูดกับพวกสาวกว่า44“ตั้งใจฟังสิ่งที่เราจะบอกให้ดี บุตรมนุษย์จะถูกมอบให้อยู่ในมือมนุษย์”45แต่พวกเขาไม่เข้าใจว่านี่หมายถึงอะไร เพราะความหมายถูกซ่อนไว้เพื่อเขาจะไม่เข้าใจ และพวกเขากลัวไม่กล้าถามพระองค์46การโต้เถียงเริ่มเกิดขึ้นในพวกสาวกว่า ใครจะเป็นใหญ่ที่สุด47พระเยซูรู้ความคิดของเขา จึงพาเด็กเล็กคนหนึ่งมายืนข้างพระองค์48แล้วพูดกับพวกเขาว่า “ใครต้อนรับเด็กเล็กอย่างนี้ในนามของเรา ก็ต้อนรับเรา และผู้ที่ต้อนรับเรา ก็ต้อนรับพระองค์ผู้ส่งเรามา ผู้ที่ต่ำต้อยที่สุดในพวกเจ้าคือผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด”49ยอห์นพูดว่า “อาจารย์ พวกเราเห็นคนหนึ่งขับผีออกในนามของพระองค์ เราพยายามห้ามไว้ เพราะเขาไม่ใช่พวกเรา”50พระเยซูพูดว่า “อย่าห้ามเขาเลย เพราะใครก็ตามที่ไม่ต่อต้านเจ้า ก็อยู่ฝ่ายเจ้า”
ชาวสะมาเรียต่อต้านพระเยซู
51เมื่อใกล้ถึงเวลาที่พระเยซูจะถูกรับขึ้นสู่สวรรค์ พระองค์ตั้งใจจะไปที่เยรูซาเล็ม52และพระองค์ส่งบางคนไปล่วงหน้า พวกเขาก็เข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่งของชาวสะมาเรีย เพื่อเตรียมสิ่งต่างๆ ให้พร้อมสำหรับพระองค์53แต่ผู้คนที่นั่นไม่ต้อนรับ เพราะพระองค์กำลังมุ่งหน้าไปยังเยรูซาเล็ม54เมื่อยากอบกับยอห์นสาวกของพระองค์เห็นอย่างนั้นก็ถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์อยากให้พวกเราสั่งไฟจากสวรรค์ลงมาทำลายคนพวกนี้ ไหม”55แต่พระเยซูหันมาตำหนิพวกเขา56แล้วเดินทางไปอีกหมู่บ้านหนึ่งราคาในการติดตามพระเยซู
57ขณะที่พวกเขาเดินไปตามทาง มีชายคนหนึ่งพูดกับพระองค์ว่า “ข้าพเจ้าจะติดตามท่านไปไม่ว่าที่ใด”58พระเยซูตอบว่า “หมาจิ้งจอกยังมีโพรง นกยังมีรัง แต่บุตรมนุษย์ไม่มีที่ให้วางศีรษะลงนอน”59พระองค์พูดกับชายอีกคนหนึ่งว่า “ตามเรามา”แต่เขาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้ข้าพเจ้าไปฝังศพพ่อก่อน”60พระเยซูบอกเขาว่า “ปล่อยให้คนตายฝังคนตายเถิด ส่วนเจ้าจงไปประกาศเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า”61อีกคนบอกว่า “ข้าพเจ้าจะติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ขอกลับไปร่ำลาครอบครัวก่อน”62พระเยซูพูดว่า “ผู้ที่จับคันไถแล้วยังเหลียวมองหลัง ก็ไม่เหมาะจะรับใช้ในอาณาจักรของพระเจ้า”
Biblica, Inc.