เยเรมีย์9
1โอ ถ้าศีรษะของข้าพเจ้าเป็นแหล่งน้ำและตาของข้าพเจ้าเป็นน้ำพุแห่งน้ำตา!ข้าพเจ้าจะร่ำไห้ทั้งวันทั้งคืนให้กับชนชาติของข้าพเจ้าซึ่งถูกสังหาร2โอ ข้าพเจ้าอยากมีที่พักแรมสำหรับคนเดินทางในทะเลทรายเพื่อข้าพเจ้าจะได้ไปให้พ้นจากชนชาติของข้าพเจ้าเพราะพวกเขาล้วนเป็นคนคบชู้เป็นฝูงชนที่ไม่ซื่อสัตย์3“พวกเขาโก่งลิ้นเหมือนคันศรเพื่อยิงคำโกหกออกมาความเท็จจึงมีชัยเหนือความจริง ในแผ่นดินพวกเขาทำบาปหนึ่ง แล้วไปอีกบาปหนึ่งพวกเขาไม่ยอมรับเรา”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น4“จงระวังเพื่อนของเจ้าและอย่าไว้ใจใครในตระกูลของเจ้าเพราะเขาทุกคนเป็นคนหลอกลวง และเพื่อนทุกคนเป็นคนใส่ร้ายป้ายสี5เพื่อนหลอกลวงเพื่อนและไม่มีใครพูดความจริงพวกเขาฝึกลิ้นตัวเองให้โกหกทำให้ตัวเองเหนื่อยล้าด้วยการทำบาป6เจ้า อยู่ท่ามกลางการหลอกลวงในการหลอกลวงของพวกเขา พวกเขาจึงไม่ยอมรับเรา”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น7ฉะนั้นพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า“ดูสิ เราจะถลุงและทดสอบพวกเขาเพราะเราจะทำสิ่งอื่นใดได้อีกกับบาปที่ประชาชนของเราได้ทำ8ลิ้นของพวกเขาเป็นลูกศรสังหารพูดโกหกตลบตะแลงปากพูดกับเพื่อนบ้านอย่างเป็นมิตรแต่ในใจคิดวางกับดักเขา9ไม่ควรหรือที่เราไม่ควรลงโทษพวกเขาเพราะเหตุนี้”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น“ไม่ควรหรือที่เราจะแก้แค้นชนชาติที่เป็นอย่างนี้”10ข้าพเจ้าจะร้องไห้คร่ำครวญให้ภูเขาและคร่ำครวญให้ทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดารพวกมันถูกทิ้งร้าง ไม่มีใครผ่านไปมาไม่ได้ยินเสียงวัวร้องนกบินหนีไปหมดและสัตว์ก็หนีหาย11“เราจะทำให้เยรูซาเล็มกลายเป็นซากปรักหักพังเป็นถิ่นที่อยู่ของหมาในและเราจะทำให้หัวเมืองของยูดาห์รกร้างไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นั่น”12ใครหนอฉลาดพอจะเข้าใจเรื่องทั้งหมดนี้ ใครบ้างที่พระยาห์เวห์สอนและอธิบายได้ เหตุใดแผ่นดินถูกทำลายและทิ้งร้างเหมือนทะเลทรายที่ไม่มีใครผ่านไป13พระยาห์เวห์พูดว่า “ก็เพราะพวกเขาละทิ้งกฎบัญญัติของเรา ซึ่งเราตั้งไว้ตรงหน้าพวกเขา แต่เขาก็ไม่ได้เชื่อฟังเรา หรือทำตามกฎบัญญัติของเรา14พวกเขากลับทำตามใจดื้อรั้นของตน เขาติดตามพระบาอัลตามที่บรรพบุรุษสอนไว้”15ฉะนั้นพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า “ดูสิ เราจะทำให้ชนชาตินี้กินอาหารขมและดื่มน้ำซึ่งมีพิษ16เราจะกระจายพวกเขาไปตามชนชาติต่างๆ ที่เขาหรือบรรพบุรุษไม่รู้จัก เราจะไล่ล่าพวกเขาด้วยดาบจนกว่าเราจะทำลายพวกเขาให้สิ้นซาก”17พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า“บัดนี้จงพิจารณาดู! จงตามนางร้องไห้มาเรียกคนที่ชำนาญที่สุดมา18จงให้พวกนางรีบมาโดยเร็วมาร่ำไห้เพื่อพวกเราจนน้ำตาท่วมตาของเราและธารน้ำหลั่งรินจากนัยน์ตาของเรา19ได้ยินเสียงร่ำไห้ดังจากศิโยนว่า‘เราพินาศย่อยยับแล้ว!เราอัปยศอดสูนัก!เราต้องทิ้งดินแดนไปเพราะบ้านเรือนของเราปรักหักพัง’ ”20บัดนี้ พวกเจ้าผู้หญิง จงฟังพระวจนะของพระยาห์เวห์จงเปิดหูฟังถ้อยคำจากปากของพระองค์สอนพวกลูกสาวของเจ้าให้ร่ำไห้และสอนเพลงคร่ำครวญให้แก่กัน21ความตายได้ปีนเข้ามาทางหน้าต่างของเราเข้ามาในป้อมปราการของเรากำจัดเด็กๆ ไปจากท้องถนนและคนหนุ่มไปจากลานเมือง22จงบอกเขาว่า “พระยาห์เวห์ประกาศว่า‘ซากศพจะนอนเกลื่อนเหมือนมูลสัตว์ในทุ่งโล่งเหมือนฟ่อนข้าวที่อยู่หลังคนเกี่ยวไม่มีใครเก็บรวบรวม’ ”23พระยาห์เวห์พูดว่า“คนฉลาด อย่าอวดสติปัญญาของตนคนแข็งแรง อย่าอวดพละกำลังของตนคนรวยก็อย่าอวดทรัพย์สมบัติของตน24แต่ให้คนที่อวด จงอวดสิ่งนี้คือที่พวกเขามีความเข้าใจ เพื่อรู้จักเราว่าเราเป็นพระยาห์เวห์ผู้แสดงความเมตตาความยุติธรรมและความชอบธรรมในโลกนี้เพราะเราปีติยินดีในสิ่งเหล่านี้”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น25พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เวลานั้นจะมาถึง เมื่อเราจะลงโทษคนทั้งหมดที่เข้าสุหนัตแค่ทางกาย26คือชาวอียิปต์ ชาวยูดาห์ ชาวเอโดม ชาวอัมโมน ชาวโมอับ และคนทั้งสิ้นที่อาศัยในถิ่นทุรกันดารในที่ห่างไกล เพราะชนชาติทั้งหมดนี้ไม่ได้เข้าสุหนัตอย่างแท้จริง และแม้แต่คนคนอิสราเอลทั้งหมดก็ไม่ได้เข้าสุหนัตทางใจ”
Biblica, Inc.