เยเรมีย์10
พระเจ้ากับรูปเคารพ
1ชนอิสราเอล จงฟังสิ่งที่พระยาห์เวห์พูดกับเจ้า2พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า“อย่าเอาอย่างวิถีต่างๆ ของชนชาติทั้งหลายและอย่าตกใจกลัวหมายสำคัญต่างๆ ในฟ้าสวรรค์อย่างที่ชนชาติทั้งหลายหวาดกลัวอยู่นั้น3เพราะการกระทำของชนชาติต่างๆ ก็ไร้ค่าเขาโค่นต้นไม้ต้นหนึ่งจากป่าให้ช่างฝีมือใช้สิ่วแกะสลักเป็นรูปทรง4พวกเขาตกแต่งด้วยทองและเงินจากนั้นใช้ค้อนและตะปูตอกตรึงให้อยู่กับที่อย่างแน่นหนาเพื่อมันจะไม่โอนเอน5ก็เหมือนหุ่นไล่กาในสวนแตงกวาเทวรูปมันพูดไม่ได้ต้องอาศัยคนยกไปเพราะมันเดินไม่ได้อย่าไปกลัวพวกมันเพราะมันทำอะไรไม่ได้ไม่ว่าทำดีหรือทำร้าย”6ไม่มีผู้ใดเหมือนพระองค์พระยาห์เวห์พระองค์ยิ่งใหญ่และนามของพระองค์เปี่ยมด้วยฤทธิ์เดช7ใครเล่าจะไม่เกรงกลัวพระองค์องค์กษัตริย์แห่งชนชาติทั้งมวลเกียรตินี้คู่ควรแด่พระองค์ในบรรดาผู้นำที่ชาญฉลาดของชนชาติทั้งปวงและอาณาจักรทั้งปวงของพวกเขาไม่มีผู้ใดเหมือนพระองค์8พวกเขาล้วนไร้ความคิดและโง่เขลาพวกเขาถูกสอนโดยเทวรูปไม้ไร้ค่า9เขานำเงินที่ถูกเคาะแล้วมาจากเมืองทารชิชและทองคำจากเมืองอุฟาสรูปเคารพที่ช่างฝีมือ ช่างทองทำไว้ก็ได้สวมชุดสีน้ำเงินและสีม่วงทั้งหมดล้วนทำขึ้นโดยช่างที่ชำนาญ10แต่พระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าเที่ยงแท้พระองค์เป็นพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ เป็นองค์กษัตริย์ตลอดนิรันดร์เมื่อพระองค์โกรธ โลกก็สะเทือนสะท้านชนชาติทั้งหลายไม่อาจทนต่อความโกรธของพระองค์ได้11“จงบอกพวกเขาว่า ‘เทพเจ้าผู้ไม่ได้สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก พวกมันจะพินาศไปจากโลกและจากใต้ฟ้าสวรรค์’ ” 12แต่พระเจ้าสร้างโลกโดยฤทธิ์เดชสถาปนาพิภพไว้ด้วยสติปัญญาและคลี่ฟ้าสวรรค์ออกด้วยความเข้าใจ13เมื่อพระองค์เปล่งเสียง ห้วงน้ำในฟ้าสวรรค์ก็ร้องคำรามพระองค์ให้เมฆลอยขึ้นจากสุดปลายแผ่นดินโลกส่งฟ้าแลบให้มากับสายฝนและนำกระแสลมออกมาจากคลัง14มนุษย์ทุกคนไร้ความคิดและขาดความรู้ช่างทองทุกคนก็อับอายเพราะรูปเคารพของตนเทวรูปของเขาเป็นสิ่งจอมปลอมพวกมันไม่มีลมหายใจ15พวกมันไร้ค่า เป็นสิ่งที่น่าเยาะเย้ยเมื่อถึงเวลาพิพากษามันก็พินาศ16แต่พระองค์ผู้มีกรรมสิทธิ์เหนือยาโคบไม่เหมือนเทวรูปเหล่านี้เพราะพระองค์เป็นพระผู้สร้างสรรพสิ่งรวมทั้งอิสราเอลประชาชนที่เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์นามของพระองค์คือพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์หายนะที่จะมาถึง
17ประชาชนที่ถูกล้อมเมืองไว้จงเก็บข้าวของออกจากดินแดนนั้นเถิด18เพราะพระยาห์เวห์พูดว่า“บัดนี้เราจะเหวี่ยงผู้ที่อาศัยอยู่ในดินแดนนี้ออกไปเราจะนำความทุกข์เข็ญมาให้พวกเขาเพื่อเขาจะรับรู้ถึงความโกรธของเรา”19วิบัติแก่ข้าพเจ้าด้วยการบาดเจ็บนี้!บาดแผลของข้าพเจ้ารักษาไม่ได้!กระนั้นข้าพเจ้าก็บอกตัวเองว่า“นี่เป็นความเจ็บปวดของเรา และเราก็ต้องทนให้ได้”20เต็นท์ของข้าพเจ้าถูกทำลายสิ้นเชือกขึงทั้งหมดก็ขาดผึงลูกๆ ไปจากข้าพเจ้าหมดไม่เหลือใครอยู่ช่วยกางเต็นท์หรือสร้างที่พักพิงให้ข้าพเจ้า21คนเลี้ยงแกะก็ไร้ความคิดและไม่ได้ถามพระยาห์เวห์ดังนั้นเขาจึงไม่เจริญและฝูงแกะของเขาก็กระจายไปหมด22ฟังสิ! มีรายงานข่าวมาว่าเสียงอึกทึกดังมาจากแผ่นดินทางเหนือ!เขาจะทำให้หัวเมืองของยูดาห์รกร้างเป็นถิ่นของหมาในคำอธิษฐานของเยเรมีย์
23พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้ารู้ว่าผู้คนไม่ได้เป็นเจ้าของชีวิตตัวเองไม่ได้เป็นผู้บงการย่างก้าวของตน24ขอพระยาห์เวห์ฝึกวินัยข้าพเจ้าเถิด แต่ขอให้อยู่ในขอบเขตที่เหมาะสมอย่าทำด้วยความโกรธไม่เช่นนั้นข้าพเจ้าจะพินาศไป25ขอระบายความโกรธลงเหนือชนชาติต่างๆที่ไม่ยอมรับพระองค์และเหนือชนชาติที่ไม่ร้องออกนามของพระองค์เพราะพวกเขาได้กลืนกินยาโคบพวกเขากลืนกินจนหมดสิ้นและทำลายถิ่นฐานบ้านเกิดของยาโคบBiblica, Inc.