เยเรมีย์3
1“หากชายใดหย่าขาดจากภรรยาและเธอไปแต่งงานกับชายอีกคนเขาควรจะกลับไปหาเธออีกหรือแผ่นดินจะไม่เปื้อนมลทินไปหมดหรือแต่เจ้าก็ใช้ชีวิตเหมือนโสเภณีมีชู้รักหลายคนบัดนี้เจ้าจะกลับมาหาเราหรือ”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น2“จงแหงนหน้ามองที่สูงร้างนั้นดูสิ มีที่ไหนที่เจ้าไม่ทำตัวแปดเปื้อนบ้างเจ้านั่งคอยพวกชู้รักอยู่ริมทางนั่งเหมือนคนเร่ร่อนในทะเลทรายเจ้าทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยความสำส่อนและความชั่วร้ายของเจ้า3เพราะฉะนั้นฝนจึงถูกระงับเสียและไม่มีฝนฤดูใบไม้ผลิตกลงมากระนั้นเจ้าก็ยังหน้าด้านเหมือนหญิงโสเภณีไม่มียางอายเอาเสียเลย4เจ้าเพิ่งร้องหาเราไม่ใช่หรือว่า‘พระบิดาของข้าพเจ้า ผู้เป็นมิตรตั้งแต่ข้ายังเยาว์วัย5พระองค์จะโกรธเสมอไปหรือความโกรธเกรี้ยวของพระองค์จะคงอยู่ตลอดไปหรือ’เจ้าพูดเช่นนี้แหละแต่เจ้าก็ทำชั่วทุกอย่างอยู่ร่ำไป”
อิสราเอลผู้ไม่ซื่อสัตย์
6ในสมัยของกษัตริย์โยสิยาห์ พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าเห็นสิ่งที่อิสราเอลผู้นอกใจทำไหม เธอขึ้นไปบนภูเขาสูงทุกลูก ใต้ต้นไม้ใบเขียวทุกต้น แล้วคบชู้ที่นั่น7เราคิดว่า เมื่ออิสราเอลทำทั้งหมดนี้แล้ว เธอจะกลับมาหาเรา แต่ก็เปล่า และยูดาห์น้องสาวผู้ไม่ซื่อสัตย์ของเธอก็เห็น8เราจึงทำหนังสือหย่าขาดอิสราเอลผู้นอกใจ แล้วไล่เธอไปเพราะการคบชู้ทั้งหลาย แต่เราก็เห็นยูดาห์น้องสาวผู้ไม่ซื่อสัตย์ของเธอไม่กลัวเลย เธอก็ออกไปคบชู้ด้วย9เพราะเธอเห็นว่าความเสื่อมศีลธรรมของอิสราเอลเป็นเรื่องเล็กน้อย จึงทำให้แผ่นดินเป็นมลทิน โดยไปคนชู้กับหินและไม้10ถึงขนาดนี้แล้ว ยูดาห์น้องสาวผู้ไร้สัตย์ของเธอก็ยังไม่กลับมาหาเราอย่างสุดใจ มีแต่แสร้งทำ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น11พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “อิสราเอลผู้ไม่ซื่อก็ยังชอบธรรมกว่ายูดาห์ผู้ไร้สัตย์12จงไปประกาศกับพวกทางเหนือว่าพระยาห์เวห์ประกาศว่า ‘อิสราเอลผู้ไม่ซื่อเอ๋ย กลับมาเถิดเราจะไม่หน้าบึ้งใส่เจ้าอีกต่อไปเพราะเราสัตย์ซื่อ’ พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้‘เราจะไม่โกรธตลอดไป13เพียงแต่เจ้ายอมรับผิดว่าได้กบฏต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าว่าได้ปันใจให้พวกพระต่างชาติใต้ต้นไม้ใหญ่ทุกต้นและไม่ได้เชื่อฟังเรา’ ”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น14“กลับมาเถิด ประชาชนที่ไม่ซื่อสัตย์” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ “เพราะเราเป็นสามีของเจ้า เราจะเลือกสรรเจ้าคนหนึ่งจากเมืองหนึ่ง สองคนจากตระกูลหนึ่ง และนำเจ้ากลับไปศิโยน15แล้วเราจะให้บรรดาผู้เลี้ยงที่เราพอใจกับเจ้า ผู้ที่จะนำเจ้าด้วยความรู้และความเข้าใจ16เมื่อถึงเวลานั้นที่เจ้ามีลูกหลานจนเต็มแผ่นดิน” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ ผู้คนจะไม่พูดถึง “ ‘หีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์’ อีก จะไม่คิดถึง ไม่จดจำ ไม่ถวิลหา และไม่สร้างขึ้นมาใหม่17แต่ในเวลานั้น พวกเขาจะเรียกเยรูซาเล็มว่า ‘พระบัลลังก์ของพระยาห์เวห์’ ชนชาติทั้งปวงจะมาชุมนุมกันที่เยรูซาเล็ม เพื่อถวายเกียรติแด่นามของพระยาห์เวห์ พวกเขาจะไม่ดื้อดึงทำตามใจชั่วของตนอีกต่อไป18เมื่อถึงเวลานั้น ชนยูดาห์จะสมทบกับชนอิสราเอล จะรวมกันมาจากดินแดนทางเหนือ มายังดินแดนที่เราได้ยกให้กับบรรพบุรุษของเจ้าเป็นมรดก”19เราเองกล่าวไว้ว่า“ ‘เรายินดีเหลือเกินที่จะปฏิบัติต่อเจ้าเหมือนลูกและมอบดินแดนที่น่ารื่นรมย์แก่เจ้าเป็นมรดกที่งดงามที่สุดในชนชาติทั้งสิ้น’เราคิดว่าเจ้าจะเรียกเราว่า ‘พ่อ’และจะติดตามเราโดยไม่หันหนีไปไหน20แต่อิสราเอล เจ้าก็ไม่ซื่อสัตย์ต่อเราเหมือนภรรยาที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อสามี”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น21มีเสียงหนึ่งร่ำไห้ดังจากที่สูงร้างเป็นเสียงร่ำไห้อ้อนวอนของชนอิสราเอลเพราะพวกเขาได้บิดเบือนวิถีของตนและได้ลืมพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน22“กลับมาเถิด ประชาชนผู้ไม่ซื่อสัตย์เราจะรักษาเจ้าจากการหลงผิดแน่แล้ว เราจะมาหาพระองค์เพราะพระองค์เป็นพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา23แท้จริงการกราบไหว้รูปเคารพบนเนินเขาและภูเขาต่างๆ เป็นเรื่องหลอกลวงแท้จริงความรอดของอิสราเอลอยู่ในพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา24ตั้งแต่เรายังเยาว์วัย เทพเจ้าที่น่าอับอายนั้นได้ผลาญผลจากหยาดเหงื่อแรงงานบรรพบุรุษของเราทั้งฝูงแพะแกะและฝูงสัตว์ลูกชายและลูกสาว25ให้เรานอนลงด้วยความอับอายและเอาความอัปยศอดสูคลุมกายทั้งเราและบรรพบุรุษของเราได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราตั้งแต่เรายังเยาว์วัยจนทุกวันนี้เราไม่ได้เชื่อฟังพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราเลย”Biblica, Inc.