เยเรมีย์2
อิสราเอลละทิ้งพระเจ้า
1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า2“จงไปประกาศให้ชาวเยรูซาเล็มได้ยินดังนี้พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า‘เรายังจำความรักภักดีในวัยเยาว์ของเจ้าได้เจ้ารักเราประหนึ่งเจ้าสาวของเราและติดตามเราผ่านถิ่นทุรกันดารผ่านดินแดนซึ่งหว่านพืชไม่ได้3อิสราเอลเคยบริสุทธิ์สำหรับพระยาห์เวห์เคยเป็นผลแรกที่เก็บเกี่ยวใครกัดกินอิสราเอลก็มีความผิดและต้องพบกับหายนะ’ ”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น4ลูกหลานของยาโคบ ทุกตระกูลในเชื้อสายของอิสราเอลจงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์5พระยาห์เวห์พูดว่า“บรรพบุรุษของเจ้าพบความผิดอะไรในตัวเราจึงได้เตลิดไปไกลจากเราเช่นนี้พวกเขาไปติดตามรูปเคารพไร้ค่าและทำให้ตัวเองไร้ค่าไป6พวกเขาไม่ได้ถามว่า ‘อยู่ที่ใดพระยาห์เวห์ผู้พาเราออกมาจากอียิปต์นำเราผ่านถิ่นทุรกันดารแห้งแล้งผ่านดินแดนแห่งทะเลทรายและหุบเขาดินแดนแห้งแล้งและมืดมิดที่สุดดินแดนซึ่งไม่มีใครผ่านไปหรืออาศัยอยู่’7เรานำเจ้ามายังแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์ให้กินผลิตผลชั้นดีมากมายแต่เจ้าทำให้แผ่นดินของเราเป็นมลทินและทำให้มรดกของเราเป็นสิ่งที่น่าชิงชัง8ปุโรหิตทั้งหลายไม่ถามว่า‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน’คนเหล่านั้นที่รักษากฎหมายไม่รู้จักเราบรรดาผู้นำก็กบฏต่อเราผู้เผยพระวจนะพยากรณ์ในนามพระบาอัลไปติดตามรูปเคารพไร้ค่า9ดังนั้นเราจึงกล่าวโทษเจ้าอีกครั้ง”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น“และเราจะกล่าวโทษลูกหลานขอเจ้า10จงข้ามไปยังชายฝั่งไซปรัสและดูส่งคนไปเคดาร์ แล้วสังเกตให้ดีว่าเคยมีเรื่องอย่างนี้บ้างไหม11เคยมีชนชาติไหนเปลี่ยนเทพเจ้าที่เขานับถือหรือไม่(แม้ว่าเทพเหล่านั้นก็ไม่ใช่พระเจ้า)แต่คนของเราเอาพระเจ้าผู้มีเกียรติสิริของเขาไปแลกกับรูปเคารพที่ไร้ค่า12ฟ้าสวรรค์ทั้งหลาย จงตกตะลึงด้วยเรื่องนี้และสั่นกลัวด้วยความสยดสยองอย่างยิ่ง”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น13“ประชาชนของเราได้ทำบาปสองอย่างคือพวกเขาได้ละทิ้งเราผู้เป็นธารน้ำแห่งชีวิตและขุดบ่อน้ำรั่วให้ตนเองซึ่งเก็บน้ำไว้ไม่ได้14อิสราเอลเป็นขี้ข้า เป็นทาสตั้งแต่เกิดหรือแล้วทำไมจึงกลายเป็นของปล้นชิง15พวกสิงโตคำรามพวกมันร้องคำรามขู่เขาทำให้ดินแดนของเขารกร้างเมืองทั้งหมดของเขาถูกเผาและทิ้งร้าง16ทั้งชาวเมืองเมมฟิสและทาห์ปานเหสก็ได้ทำให้กะโหลกของเจ้าแตก17เจ้าทำตัวของเจ้าเองไม่ใช่หรือที่เจ้าละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าขณะที่พระองค์นำเจ้ามาตามทาง18ตอนนี้ทำไมเจ้าจึงไปอียิปต์เพื่อไปดื่มน้ำจากแม่น้ำไนล์ และทำไมจึงไปอัสซีเรียเพื่อไปดื่มน้ำจากแม่น้ำยูเฟรติส19ความชั่วร้ายของเจ้าจะลงโทษเจ้าการถอยหลังของเจ้าจะกล่าวโทษเจ้าจงพิจารณาดูและตระหนักว่ามันเลวร้ายและขมขื่นแค่ไหนสำหรับเจ้าเมื่อละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าและไม่มีความยำเกรงเราเลย”องค์เจ้านายพระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น20“นานมาแล้วเจ้าหักแอกของเจ้าและทำลายพันธนาการของตัวเองเจ้าพูดว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่รับใช้พระองค์!’แท้จริง เจ้าเอนกายลงดั่งหญิงโสเภณีบนภูเขาสูงทุกลูกและใต้ต้นไม้ใบดกทุกต้น21เราปลูกเจ้าไว้เหมือนเถาองุ่นพันธุ์ดีเป็นพันธุ์แท้ที่น่าเชื่อถือแล้วเจ้ามาเป็นปฏิปักษ์ต่อเราเสื่อมทรามเป็นเถาองุ่นป่าไปได้อย่างไร22แม้เจ้าล้างตัวด้วยสบู่และใช้ผงฟอกสะอาดขนาดไหนแต่คราบความผิดของเจ้าก็ยังอยู่ต่อหน้าเรา”พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น23“เจ้าพูดออกมาได้อย่างไรว่า ‘ข้าไม่มีมลทินข้าไม่ได้วิ่งตามพระบาอัล’ก็ดูการประพฤติตัวของเจ้าในหุบเขาสิจงคิดพิจารณาดูว่าเจ้าทำอะไรลงไปเจ้าเป็นอูฐตัวเมียที่อยู่ไม่สุขวิ่งพล่านไปนั่นไปนี่24เป็นลาป่าที่คุ้นเคยกับทะเลทรายทำจมูกฟุดฟิดในฤดูผสมพันธุ์ใครจะยับยั้งความกระสันของมันได้ตัวผู้ตัวไหนต้องการเจ้า ก็ไม่ต้องลำบากถึงเวลาผสมพันธุ์ พวกมันก็จะพบเจ้า25อย่าวิ่งจนเท้าเปล่าและจนคอแห้งเลยแต่เจ้าพูดว่า ‘ไม่มีประโยชน์!ข้ารักพระต่างชาติทั้งหลายและจะต้องติดตามไป’26ประชาชนอิสราเอลอับอายเหมือนขโมยขายหน้าเมื่อถูกจับได้ทั้งตัวเอง กษัตริย์ ข้าราชการปุโรหิตและผู้เผยพระวจนะของเขา27พวกเขาพูดกับท่อนไม้ว่า ‘ท่านเป็นพ่อของข้า’และกับก้อนหินว่า ‘ท่านให้กำเนิดข้า’พวกเขาหันหลังให้เราไม่ได้หันหน้าให้เราแต่ถึงเวลาเดือดร้อน กลับพูดว่า‘โปรดมาช่วยพวกเราด้วย!’28ไหนล่ะเทพเจ้าที่เจ้าสร้างขึ้นให้ตัวเองถ้ามันช่วยเจ้าได้ ก็ให้มาเวลาเจ้าทุกข์ร้อนสิ!เพราะยูดาห์ เจ้ามีเทพเจ้ามากมายพอกับจำนวนเมืองของเจ้า29เหตุใดเจ้าจึงกล่าวโทษเราพวกเจ้าทุกคนล้วนกบฏต่อเรา”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น30“ลงโทษพลเมืองของเจ้าก็ป่วยการพวกเขาไม่ดีขึ้นเลยดาบของเจ้าได้ขย้ำผู้เผยพระวจนะของเจ้าเหมือนสิงโตหิวจัด31คนรุ่นนี้ จงใคร่ครวญถ้อยคำของพระยาห์เวห์เถิดเราเป็นถิ่นทุรกันดารสำหรับอิสราเอลหรือเป็นดินแดนมืดมนหรือทำไมประชาชนของเราจึงพูดว่า ‘เมื่อเราไปไหนได้อย่างอิสระเราจะไม่มาหาพระองค์อีกต่อไป’32หญิงสาวจะลืมอัญมณีของเธอหรือเจ้าสาวจะลืมเครื่องประดับงานแต่งงานไหมแต่ประชาชนของเราได้ลืมเรานานจนนับวันไม่ไหว33เจ้าช่ำชองในการล่าความรัก!แม้หญิงชั่วที่สุดก็มาเรียนจากวิถีของเจ้า34เสื้อผ้าของเจ้าเปื้อนเลือดคนจนผู้ไร้ความผิดเจ้าฆ่าแม้จับไม่ได้ว่าเขาขโมยแต่ถึงขนาดนี้แล้ว35เจ้ายังพูดว่า ‘ข้าไม่มีความผิดพระองค์ไม่ได้โกรธข้า’แต่เราจะพิพากษาโทษเจ้าเพราะเจ้าพูดว่า ‘ข้าไม่ได้ทำบาป’36ทำไมเจ้าจึงเปลี่ยนไปมาไปทางโน้น ทางนี้เจ้าจะผิดหวังกับอียิปต์เหมือนที่เจ้าเคยผิดหวังกับอัสซีเรีย37เจ้าจะเอามือกุมศีรษะออกมาจากที่นั่นเช่นกันเพราะพระยาห์เวห์ปฏิเสธพวกคนที่เจ้าเชื่อใจพวกเขาจะช่วยอะไรเจ้าไม่ได้”
Biblica, Inc.