ເພງສັນລະເສີນ88
(ບົດເພງ, ບົດເພງສັນລະເສີນຂອງລູກຊາຍຂອງໂກຣາ, ເຖິງຫົວໜ້ານັກຮ້ອງ, ຕາມທຳນອງມາຮາລາດເລອັນໂນດ, ມັດຄິນ ຂອງເຮມານວົງເອສະຣາ)
1ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນ;ຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຫາພຣະອົງທັງກາງເວັນ ແລະ ກາງຄືນ.2ຂໍໃຫ້ຄຳອະທິຖານຂອງຂ້ານ້ອຍນັ້ນຂຶ້ນມາເຖິງຕໍ່ໜ້າພຣະອົງໂຜດອ່ຽງຫູຟັງຄຳຮ້ອງຂໍຂອງຂ້ານ້ອຍດ້ວຍ.3ເພາະຂ້ານ້ອຍນັ້ນຈົມຢູ່ໃນຄວາມເດືອດຮ້ອນແລະ ຊີວິດຂອງຂ້ານ້ອຍກໍໃກ້ຈະຕາຍ.4ຂ້ານ້ອຍຖືກນັບລວມຢູ່ໃນບັນດາຄົນທີ່ລົງໄປສູ່ຂຸມ;ຂ້ານ້ອຍເປັນເໝືອນຄົນທີ່ບໍ່ມີກຳລັງ.5ຂ້ານ້ອຍຖືກແຍກໄວ້ກັບຄົນຕາຍເໝືອນຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າທີ່ນອນຢູ່ໃນຂຸມຝັງສົບ,ຜູ້ທີ່ພຣະອົງຈະບໍ່ລະນຶກເຖິງອີກຕໍ່ໄປ,ຜູ້ທີ່ພຣະອົງຈະບໍ່ເບິ່ງແຍງອີກຕໍ່ໄປ.6ພຣະອົງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຈົມລົງໃນຂຸມທີ່ເລິກທີ່ສຸດ,ໃນບ່ອນເລິກທີ່ມືດມິດທີ່ສຸດ.7ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງໄດ້ຕົກຢູ່ເໜືອຂ້ານ້ອຍຢ່າງໜັກ;ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ຄື້ນຂອງພຣະອົງຊັດຖ້ວມຂ້ານ້ອຍ.8ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ໝູ່ສະໜິດຂອງຂ້ານ້ອຍຕີໂຕອອກຫ່າງຈາກຂ້ານ້ອຍແລະ ເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເປັນທີ່ໜ້າກຽດຊັງຕໍ່ພວກເຂົາ.ຂ້ານ້ອຍຖືກກັກ ແລະ ໝົດທາງໜີ.9ດວງຕາຂອງຂ້ານ້ອຍນັ້ນໝົ່ນໝອງເພາະຄວາມໂສກເສົ້າ.ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຫາພຣະອົງທຸກວັນ;ຂ້ານ້ອຍຍົກມືຂຶ້ນຕໍ່ພຣະອົງ.10ພຣະອົງສະແດງການອັດສະຈັນແກ່ຄົນຕາຍບໍ?ຈິດວິນຍານທັງຫລາຍຂອງພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນມາສັນລະເສີນພຣະອົງບໍ?11ຄວາມຮັກໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງຖືກປະກາດໃນຂຸມຝັງສົບບໍ?ຄວາມສັດຊື່ຂອງພຣະອົງຖືກປະກາດໃນແດນຈິບຫາຍບໍ?12ການອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນແດນແຫ່ງຄວາມມືດມິດບໍ?ແລ້ວກິດຈະການອັນຊອບທຳຂອງພຣະອົງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນແດນທີ່ຖືກລືມບໍ?13ແຕ່ຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຫາພຣະອົງໃຫ້ຊ່ວຍ ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ;ໃນເວລາເຊົ້າຄຳອະທິຖານຂອງຂ້ານ້ອຍກໍຂຶ້ນໄປເຖິງພຣະອົງ.14ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ດ້ວຍເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງປະຕິເສດຂ້ານ້ອຍ?ດ້ວຍເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງເຊື່ອງໃບໜ້າຂອງພຣະອົງຈາກຂ້ານ້ອຍ?15ຕັ້ງແຕ່ຂ້ານ້ອຍຍັງໜຸ່ມ, ຂ້ານ້ອຍໄດ້ທຸກທໍລະມານ ແລະ ເກືອບຕາຍ;ຂ້ານ້ອຍຕ້ອງປະເຊີນກັບຄວາມໜ້າຢ້ານຂອງພຣະອົງ ແລະ ໝົດຫວັງ.16ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງຖ້ວມທົ້ນຂ້ານ້ອຍ;ຄວາມໜ້າຢ້ານຂອງພຣະອົງໄດ້ທຳລາຍຂ້ານ້ອຍ.17ສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ອ້ອມຮອບຂ້ານ້ອຍເໝືອນນ້ຳຖ້ວມຕະຫລອດວັນ;ມັນໄດ້ຖ້ວມຂ້ານ້ອຍຈົນມິດ.18ພຣະອົງໄດ້ເອົາມິດສະຫາຍ ແລະ ເພື່ອນບ້ານໄປຈົນໝົດເຫລືອແຕ່ຄວາມມືດທີ່ເປັນໝູ່ສະໜິດຂອງຂ້ານ້ອຍ.Biblica, Inc.