ເພງສັນລະເສີນ77
(ເຖິງຫົວໜ້ານັກຮ້ອງ, ເຖິງເຢດູທູນ, ບົດເພງສັນລະເສີນຂອງອາສັບ)
1ຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຮັບຟັງຂ້ານ້ອຍ.2ຍາມທີ່ຂ້ານ້ອຍທຸກໃຈ ຂ້ານ້ອຍກໍສະແຫວງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນເວລາກາງຄືນຂ້ານ້ອຍໄດ້ຢຽດມືທີ່ບໍ່ໄດ້ອ່ອນແຮງອອກ,ແລະ ຂ້ານ້ອຍບໍ່ຍອມຮັບການປອບໃຈ.3ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ຂ້ານ້ອຍລະນຶກເຖິງພຣະອົງ ແລະ ຮ້ອງຄ່ຳຄວນຂ້ານ້ອຍຄິດຕຶກຕອງ ແລະ ຈິດວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍອ່ອນແຮງ.4ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຕາຂອງຂ້ານ້ອຍບໍ່ອາດປິດລົງໄດ້ຂ້ານ້ອຍທົນທຸກຈົນເວົ້າບໍ່ອອກ.5ຂ້ານ້ອຍຄິດເຖິງເວັນຄືນທີ່ຜ່ານມາປີເດືອນທີ່ລ່ວງເລີຍມາດົນນານແລ້ວ;6ຂ້ານ້ອຍລະນຶກເຖິງບົດເພງທີ່ຮ້ອງໃນເວລາກາງຄືນ.ຈິດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍຄິດຕຶກຕອງ ແລະ ຈິດວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຖາມວ່າ:7“ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະປະຖິ້ມຕະຫລອດໄປບໍ?ພຣະອົງຈະບໍ່ສະແດງຄວາມພໍໃຈຂອງພຣະອົງອີກເລີຍບໍ?8ຄວາມຮັກໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງສູນຫາຍຕະຫລອດໄປແລ້ວບໍ?ສັນຍາຂອງພຣະອົງລົ້ມເລີກໄປຕະຫລອດການບໍ?9ພຣະເຈົ້າລືມທີ່ຈະເມດຕາກະລຸນາແລ້ວບໍ?ພຣະອົງລະງັບຄວາມສົງສານເພາະຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງແລ້ວບໍ?”10ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍຄິດວ່າ “ຂ້ານ້ອຍຈະອຸທອນໃນເລື່ອງນີ້ຄືເລື່ອງປີເດືອນທີ່ອົງຜູ້ສູງສຸດໄດ້ຢຽດມືຂວາຂອງພຣະອົງອອກ”. 11ຂ້ານ້ອຍຈະຈົດຈຳເຖິງການກະທຳທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ;ແລ້ວຂ້ານ້ອຍຈະຈົດຈຳເຖິງການອັດສະຈັນຕ່າງໆຂອງພຣະອົງໃນຄັ້ງທີ່ດົນນານ.12ຂ້ານ້ອຍຈະສຳນຶກເຖິງພາລະກິດທັງໝົດຂອງພຣະອົງແລະ ຄິດຕຶກຕອງກິດຈະການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງໝົດຂອງພຣະອົງ.13ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ທາງຂອງພຣະອົງນັ້ນບໍລິສຸດຈະມີພະໃດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ເໝືອນກັບພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ?14ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ສະແດງການອັດສະຈັນທັງຫລາຍພຣະອົງສະແດງອຳນາດຢູ່ທ່າມກາງຄົນທັງຫລາຍ.15ໂດຍແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ໄຖ່ຄົນຂອງພຣະອົງ,ຄືເຊື້ອສາຍຂອງຢາໂຄບ ແລະ ໂຢເຊັບ.16ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ເມື່ອນ້ຳໄດ້ເຫັນພຣະອົງ,ນ້ຳໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ແລະ ກໍຢ້ານນ້ຳເລິກກໍສັ່ນສະທ້ານ.17ເມກກໍໄດ້ເທນ້ຳລົງມາຟ້າສະຫວັນກໍສົ່ງສຽງຟ້າຮ້ອງ;ລູກທະນູຂອງພຣະອົງກໍແມບເຫລື້ອມໄປມາ.18ສຽງຟ້າຮ້ອງຂອງພຣະອົງດັງມາຈາກພະຍຸໝຸນ,ຟ້າແມບຂອງພຣະອົງໄດ້ຈຸດແສງສະຫວ່າງໃຫ້ແກ່ໂລກໂລກກໍສັ່ນສະເທືອນ ແລະ ຫວັ່ນໄຫວ.19ເສັ້ນທາງຂອງພຣະອົງຜ່ານທະເລ,ທາງຂອງພຣະອົງກໍຜ່ານນ້ຳຫລາກເຖິງຈະບໍ່ເຫັນຮອຍຕີນຂອງພຣະອົງ.20ພຣະອົງໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄປດັ່ງຝູງແກະໂດຍມືຂອງໂມເຊ ແລະ ອາໂຣນ.Biblica, Inc.