ເພງສັນລະເສີນ49
(ເຖິງຫົວໜ້ານັກຮ້ອງ, ບົດເພງສັນລະເສີນຂອງລູກຊາຍຂອງໂກຣາ)
1ປະຊາຊົນທຸກຄົນ ຈົ່ງຟັງທາງນີ້ທຸກຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນໂລກນີ້ ຈົ່ງຟັງ,2ທັງຜູ້ໃຫຍ່ ແລະ ຜູ້ນ້ອຍ,ຄົນຮັ່ງມີ ແລະ ຄົນຍາກຈົນ.3ປາກຂອງຂ້ານ້ອຍຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳແຫ່ງສະຕິປັນຍາຄວາມໃນໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍນີ້ຈະໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈ.4ຂ້ານ້ອຍຈະອ່ຽງຫູຟັງສຸພາສິດຂ້ານ້ອຍຈະໃຊ້ພິນດີດໄຂປິດສະໜາ5ເປັນຫຍັງຂ້ານ້ອຍຕ້ອງຢ້ານຍາມອັນຕະລາຍເມື່ອຄົນຫລອກລວງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຫຸ້ມອ້ອມຂ້ານ້ອຍ?6ຄົນເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ໄວ້ວາງໃຈໃນຊັບສົມບັດຂອງຕົນແລະ ອວດອ້າງຄວາມຮັ່ງມີເຫລືອລົ້ນຂອງຕົນ.7ບໍ່ມີຈັກຄົນທີ່ສາມາດໄຖ່ຊີວິດໃຫ້ຜູ້ໃດໄດ້ຫລື ຖວາຍຄ່າໄຖ່ຊີວິດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ພຣະເຈົ້າ8ຄ່າໄຖ່ສຳລັບຊີວິດໜຶ່ງນັ້ນແພງຫລາຍ,ຊົດໃຊ້ປານໃດກໍບໍ່ພໍ9ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາມີຊີວິດຢູ່ຕະຫລອດໄປແລະ ບໍ່ຕ້ອງພົບກັບຄວາມເປື່ອຍເນົ່າ.10ເພາະທຸກຄົນກໍສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າຄົນມີປັນຍາກໍຕາຍຄົນໂງ່ ແລະ ຄົນບໍ່ມີຄວາມຄິດກໍຈິບຫາຍຄືກັນແລ້ວພວກເຂົາກໍປະຊັບສົມບັດຂອງຕົນໄວ້ໃຫ້ຄົນອື່ນ.11ຂຸມຝັງສົບຂອງພວກເຂົາຈະເປັນບ້ານຂອງພວກເຂົາ ຕະຫລອດໄປ,ເປັນທີ່ອາໄສຂອງພວກເຂົາຕະຫລອດທຸກຊົ່ວອາຍຸ,ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງຊື່ ດິນແດນຕາມຊື່ຂອງຕົນເອງ.12ແຕ່ມະນຸດບໍ່ວ່າຈະຮັ່ງມີປານໃດ ກໍບໍ່ອາດມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ຕະຫລອດໄປ;ພວກເຂົາເປັນເໝືອນສັດເດຍລະສານທີ່ຕ້ອງຕາຍ.13ນີ້ຄືຊະຕາກຳຂອງບັນດາຄົນທີ່ວາງໃຈໃນຕົນເອງແລະ ຂອງລູກສິດຜູ້ທີ່ເຫັນດີກັບຄຳສອນຂອງພວກເຂົາ.14ພວກເຂົາເປັນເໝືອນແກະ ແລະ ຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຕາຍ;ຄວາມຕາຍຈະເປັນຜູ້ລ້ຽງຂອງພວກເຂົາແຕ່ຜູ້ທ່ຽງທຳຈະປົກຄອງເໜືອພວກເຂົາໃນຍາມເຊົ້າ.ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາຈະເປື່ອຍເນົ່າຢູ່ໃນຂຸມຝັງສົບຫ່າງໄກຈາກຜາສາດອັນໃຫຍ່ຂອງຕົນ.15ແຕ່ພຣະເຈົ້າຈະໄຖ່ຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກອຳນາດຂອງຄວາມຕາຍ;ພຣະອົງຈະຮັບຂ້ານ້ອຍໄວ້ຢູ່ກັບພຣະອົງຢ່າງແນ່ນອນ.16ຢ່າຕົກໃຈເມື່ອຄົນອື່ນຮັ່ງມີຂຶ້ນ,ເມື່ອເຮືອນຂອງພວກເຂົາງົດງາມຂຶ້ນ;17ເພາະເມື່ອພວກເຂົາຕາຍ ພວກເຂົາກໍເອົາສິ່ງໃດໄປນຳບໍ່ໄດ້,ຄວາມງົດງາມຂອງພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ຕາມພວກເຂົາລົງໄປ.18ເຖິງແມ່ນວ່າຂະນະທີ່ພວກເຂົາຍັງມີຊີວິດຢູ່ ພວກເຂົາໄດ້ເອີ້ນຕົວເອງວ່າຜູ້ມີຄວາມສຸກແລະ ຄົນທັງຫລາຍໄດ້ຍ້ອງຍໍໃນຍາມທີ່ພວກເຂົາຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ19ພວກເຂົາຈະໄປຢູ່ກັບບັນດາຄົນທີ່ລ່ວງລັບໄປກ່ອນພວກເຂົາ,ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນແສງແຫ່ງຊີວິດອີກ.20ຄົນທັງຫລາຍທີ່ມີຊັບສົມບັດແຕ່ປາດສະຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈກໍເປັນເໝືອນສັດເດຍລະສານທີ່ຕ້ອງຕາຍ.Biblica, Inc.