ເພງສັນລະເສີນ41
(ເຖິງຫົວໜ້ານັກຮ້ອງ ບົດເພງສັນລະເສີນຂອງດາວິດ)
1ພຣະພອນມີແກ່ບັນດາຄົນທີ່ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ຄົນອ່ອນແອພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກອບກູ້ພວກເຂົາໃນຍາມເດືອດຮ້ອນ.2ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະປົກປ້ອງ ແລະ ຮັກສາຊີວິດຂອງພວກເຂົາພຣະອົງຖືກນັບເປັນຄົນທີ່ໄດ້ຮັບພຣະພອນໃນແຜ່ນດິນພຣະອົງຈະບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ສັດຕູຂອງພວກເຂົາເຮັດກັບພວກເຂົາຕາມໃຈ.3ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະປະຄອງພວກເຂົາໃນຍາມທີ່ພວກເຂົາເຈັບປ່ວຍຢູ່ເທິງຕຽງແລະ ຟື້ນຟູພວກເຂົາໃຫ້ຫາຍຈາກຕຽງແຫ່ງຄວາມເຈັບປ່ວຍຂອງພວກເຂົາ.4ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າວ່າ: “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍເມດຕາຂ້ານ້ອຍດ້ວຍ;ໂຜດຮັກສາຂ້ານ້ອຍໃຫ້ຫາຍດີ ເພາະຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ພຣະອົງ”.5ສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍກ່າວຮ້າຍຂ້ານ້ອຍວ່າ:“ເມື່ອໃດລາວຈະຕາຍ ແລະ ຊື່ຂອງລາວຈະຈິບຫາຍໄປ?”6ເມື່ອຄົນໜຶ່ງໃນພວກເຂົາມາເບິ່ງຂ້ານ້ອຍລາວກໍເຮັດຄືເວົ້າດີ ໃນຂະນະທີ່ໃຈຂອງລາວນັ້ນຄິດຮ້າຍຢູ່ແລ້ວລາວກໍອອກໄປ ແລະ ກະຈາຍຂ່າວໄປທົ່ວ.7ສັດຕູທັງໝົດຂອງຂ້ານ້ອຍຮວມຫົວກັນນິນທາຂ້ານ້ອຍແລະ ແຊ່ງຂ້ານ້ອຍວ່າ:8“ພະຍາດຮ້າຍໄດ້ກັດກິນລາວແລ້ວລາວຈະບໍ່ມີວັນລຸກຈາກຕຽງນັ້ນໄດ້ເລີຍ”.9ແມ່ນແຕ່ໝູ່ສະໜິດຂອງຂ້ານ້ອຍຄົນທີ່ຂ້ານ້ອຍໄວ້ໃຈຄົນທີ່ກິນອາຫານຮ່ວມກັບຂ້ານ້ອຍຍັງໄດ້ຫັນ ກັບມາຕໍ່ສູ້ຂ້ານ້ອຍ.10ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແຕ່ຂໍພຣະອົງເມດຕາຂ້ານ້ອຍດ້ວຍຂໍຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ ເພື່ອຈະໄດ້ແກ້ແຄ້ນພວກເຂົາ.11ຂ້ານ້ອຍຮູ້ວ່າພຣະອົງພໍໃຈກັບຂ້ານ້ອຍເພາະສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍເອົາຊະນະຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້.12ເພາະຄວາມສັດຊື່ຂອງຂ້ານ້ອຍ ພຣະອົງພຣະອົງຈຶ່ງຊູຂ້ານ້ອຍໄວ້.ແລະ ຕັ້ງຂ້ານ້ອຍໄວ້ໃຫ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງຕະຫລອດໄປ.13ຂໍສັນລະເສີນແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນຈົນເຖິງນິລັນດອນ.ອາແມນ ແລະ ອາແມນ.Biblica, Inc.