ເພງສັນລະເສີນ38
(ບົດເພງສັນລະເສີນຂອງດາວິດ ຄຳອ້ອນວອນຂໍ)
1ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍຢ່າລົງໂທດຂ້ານ້ອຍເມື່ອພຣະອົງໃຈຮ້າຍຫລື ຕີສອນຂ້ານ້ອຍເມື່ອພຣະອົງໂກດຮ້າຍ.2ເພາະລູກທະນູຂອງພຣະອົງປັກເລິກໃນຕົວຂ້ານ້ອຍມືຂອງພຣະອົງກໍລົງມາເທິງຂ້ານ້ອຍ.3ຮ່າງກາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຊຸດໂຊມເພາະຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງ;ກະດູກຂອງຂ້ານ້ອຍກໍເສື່ອມໂຊມເພາະບາບຂອງຂ້ານ້ອຍ.4ຄວາມຜິດຂອງຂ້ານ້ອຍຖ້ວມຂ້ານ້ອຍເໝືອນພາລະໜັກເກີນຈະແບກໄວ້.5ບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍເນົ່າເປື່ອຍ ແລະ ໜ້າລັງກຽດເພາະບາບອັນໂງ່ຂອງຂ້ານ້ອຍ.6ຂ້ານ້ອຍຖືກເຮັດໃຫ້ຊຸດໂຊມລົງ ແລະ ຕົກຕ່ຳຫລາຍຂ້ານ້ອຍຄ່ຳຄວນຢູ່ຕະຫລອດທັງວັນ.7ຫລັງຂອງຂ້ານ້ອຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຮ່າງກາຍຂອງຂ້ານ້ອຍກໍບໍ່ແຂງແຮງ.8ຂ້ານ້ອຍອ່ອນແອ ແລະ ເຈັບຊ້ຳຂ້ານ້ອຍຄວນຄາງດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈ.9ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຄວາມປາຖະໜາທັງໝົດຂອງຂ້ານ້ອຍເປີດເຜີຍຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ,ສຽງຖອນໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍກໍເຊື່ອງຈາກພຣະອົງບໍ່ໄດ້10ໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍເຕັ້ນ ກຳລັງຂອງຂ້ານ້ອຍກໍລົດລົງແມ່ນແຕ່ຕາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍມືດມົວໄປ.11ໝູ່ເພື່ອນ ແລະ ສະຫາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຕ່າງກໍຕີຕົວອອກຫ່າງຈາກຂ້ານ້ອຍເພາະບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍ;ເພື່ອນບ້ານກໍລີ້ໜ້າ.12ບັນດາຜູ້ທີ່ຢາກສັງຫານຂ້ານ້ອຍກໍຫ້າງແຮ້ວຂອງພວກເຂົາ,ບັນດາຜູ້ທີ່ຈະເຮັດຮ້າຍຂ້ານ້ອຍກໍເວົ້າເຖິງແຕ່ຄວາມຈິບຫາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ.ພວກເຂົາວາງອຸບາຍ ແລະ ຕົວະຕະຫລອດທັງວັນ.13ແຕ່ຂ້ານ້ອຍເປັນເໝືອນຄົນຫູໜວກທີ່ບໍ່ສາມາດໄດ້ຍິນ,ແລະ ເປັນເໝືອນຄົນໃບ້ທີ່ເວົ້າບໍ່ໄດ້;14ຂ້ານ້ອຍກາຍເປັນເໝືອນຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຍິນສິ່ງໃດຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດອ້າປາກໂຕ້ຕອບໄດ້.15ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂ້ານ້ອຍຄອຍຖ້າພຣະອົງຢູ່ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ ພຣະອົງຈະຕອບ16ເພາະຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າວ່າ: “ຂໍຢ່າໃຫ້ພວກເຂົາໂອ້ອວດຫລື ຍົກຕົວຂຶ້ນເໜືອຂ້ານ້ອຍເມື່ອຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍພາດໄປ”.17ເພາະຂ້ານ້ອຍກຳລັງຈະລົ້ມລົງແລະ ຄວາມເຈັບປວດກໍຢູ່ກັບຂ້ານ້ອຍສະເໝີ.18ຂ້ານ້ອຍສາລະພາບຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຂ້ານ້ອຍຂ້ານ້ອຍຮ້ອນໃຈໃນຄວາມບາບຂອງຕົນ.19ຫລາຍຄົນກາຍເປັນສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍໂດຍບໍ່ມີສາເຫດ;ຄົນທີ່ກຽດຊັງຂ້ານ້ອຍໂດຍບໍ່ມີສາເຫດກໍມີຈຳນວນຫລາຍ.20ຄົນທີ່ຕອບແທນຄວາມດີຂອງຂ້ານ້ອຍດ້ວຍຄວາມຊົ່ວກໍກ່າວຫາຂ້ານ້ອຍເຖິງວ່າຂ້ານ້ອຍພະຍາຍາມຈະເຮັດຄວາມດີເທົ່ານັ້ນ.21ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍຢ່າໄດ້ປະຖິ້ມຂ້ານ້ອຍ;ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ ຂໍຢ່າຢູ່ຫ່າງໄກຈາກຂ້ານ້ອຍ.22ຂໍໃຫ້ຟ້າວມາຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍດ້ວຍ,ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຂອງຂ້ານ້ອຍ.Biblica, Inc.