ເພງສັນລະເສີນ31
ເຖິງຫົວໜ້ານັກຮ້ອງ ບົດເພງສັນລະເສີນຂອງດາວິດ
1ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ລີ້ໄພຢູ່ໃນພຣະອົງຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້ານ້ອຍອັບອາຍເລີຍ;ຂໍກອບກູ້ຂ້ານ້ອຍໃນຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງ.2ຂໍພຣະອົງໄດ້ງ່ຽງຫູຟັງຂ້ານ້ອຍ,ມາຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໂດຍໄວ;ຂໍເປັນສີລາລີ້ໄພໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ,ເປັນປ້ອມປ້ອງກັນອັນໝັ້ນຄົງເພື່ອຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ປອດໄພ.3ເພາະພຣະອົງເປັນສີລາ ແລະ ເປັນປ້ອມປ້ອງກັນຂອງຂ້ານ້ອຍ,ຂໍໂຜດນຳພາ ແລະ ຊີ້ທາງໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ ໂດຍເຫັນແກ່ນາມຂອງພຣະອົງ.4ຂໍຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກບ້ວງແຮ້ວທີ່ດັກຈັບຂ້ານ້ອຍໄວ້,ເພາະພຣະອົງເປັນທີ່ລີ້ໄພຂອງຂ້ານ້ອຍ.5ຂ້ານ້ອຍມອບຈິດວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍໄວ້ໃນມືຂອງພຣະອົງ;ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສັດຊື່ຂອງຂ້ານ້ອຍ ຂໍໂຜດໄຖ່ຂ້ານ້ອຍດ້ວຍ.6ຂ້ານ້ອຍກຽດຊັງຜູ້ທີ່ຢຶດຕິດໃນຮູບເຄົາລົບທີ່ໄຮ້ຄ່າ;ຂ້ານ້ອຍໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າຢາເວ.7ຂ້ານ້ອຍຈະຍິນດີ ແລະ ຊື່ນຊົມຍິນດີໃນຄວາມຮັກອັນໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງ.ເພາະພຣະອົງເຫັນຄວາມທຸກຍາກລຳບາກຂອງຂ້ານ້ອຍແລະ ໄດ້ຮູ້ຄວາມເຈັບປວດໃນຈິດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ.8ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ມອບຂ້ານ້ອຍໄວ້ໃນມືຂອງສັດຕູແຕ່ໄດ້ວາງຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍໄວ້ໃນທີ່ກວ້າງຂວາງ.9ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍເມດຕາຂ້ານ້ອຍ ເພາະຂ້ານ້ອຍກຳລັງທຸກໃຈ;ຕາຂອງຂ້ານ້ອຍອິດເມື່ອຍເພາະຄວາມໂສກເສົ້າ,ທັງຈິດວິນຍານ ແລະ ຮ່າງກາຍຂອງຂ້ານ້ອຍກໍໂສກເສົ້າ.10ຊີວິດຂອງຂ້ານ້ອຍສູນໄປກັບຄວາມເຈັບປວດແລະ ປີເດືອນຂອງຂ້ານ້ອຍກໍສູນໄປກັບການຄ່ຳຄວນ;ກຳລັງຂອງຂ້ານ້ອຍກໍອ່ອນລົງເພາະຄວາມທຸກຍາກ ຂອງຂ້ານ້ອຍກະດູກຂອງຂ້ານ້ອຍກໍເສື່ອມໄປ.11ເນື່ອງຈາກສັດຕູທັງໝົດຂອງຂ້ານ້ອຍຂ້ານ້ອຍຕົກເປັນຂີ້ປາກໃຫ້ເພື່ອນບ້ານເຢາະເຢີ້ຍແລະ ເປັນທີ່ໜ້າລັງກຽດຂອງເພື່ອນສະໜິດບັນດາຄົນທີ່ພົບເຫັນຂ້ານ້ອຍເທິງຖະໜົນກໍຟ້າວໜີໄປຈາກຂ້ານ້ອຍ.12ຂ້ານ້ອຍຖືກລືມເໝືອນກັບວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນທີ່ຕາຍແລ້ວຂ້ານ້ອຍກາຍເປັນເໝືອນພາຊະນະທີ່ແຕກແລ້ວ.13ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນຄຳນິນທາຢ່າງຫລວງຫລາຍ,ມີຄວາມຢ້ານຢູ່ຮອບດ້ານພວກເຂົາຄົບຄິດກັນຕໍ່ສູ້ຂ້ານ້ອຍແລະ ໝາຍເອົາຊີວິດຂອງຂ້ານ້ອຍ.14ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແຕ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ວາງໃຈໃນພຣະອົງ;ຂ້ານ້ອຍກ່າວວ່າ: “ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ”.15ວັນເວລາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍຢູ່ໃນມືຂອງພຣະອົງຂໍປົດປ່ອຍຂ້ານ້ອຍອອກຈາກມືຂອງບັນດາສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍ,ອອກຈາກບັນດາຜູ້ທີ່ໄລ່ຕາມເອົາຊີວິດຂອງຂ້ານ້ອຍ.16ຂໍໃຫ້ໃບໜ້າຂອງພຣະອົງສ່ອງແສງລົງເທິງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ;ໂຜດຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນໂດຍຄວາມຮັກອັນໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງ.17ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້ານ້ອຍໄດ້ອັບອາຍເພາະຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຫາພຣະອົງແຕ່ຂໍໃຫ້ຄົນຊົ່ວຮ້າຍໄດ້ຮັບຄວາມອັບອາຍແລະ ຂໍໃຫ້ຄົນຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນນອນຢູ່ຢ່າງມິດງຽບໃນແດນມໍລະນາ.18ຂໍໃຫ້ຮີມສົບທີ່ຂີ້ຕົວະຂອງພວກເຂົາມິດງຽບຢູ່ເພາະພວກເຂົາເວົ້າອວດດີຕໍ່ສູ້ຄົນຊອບທຳດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ແລະ ດູຖູກ.19ຄວາມດີຂອງພຣະອົງນັ້ນຫລວງຫລາຍຈັກເທົ່າໃດທີ່ພຣະອົງໄດ້ສະສົມໄວ້ເພື່ອບັນດາຄົນທີ່ຢຳເກງພຣະອົງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ໃຫ້ບັນດາຄົນທີ່ລີ້ໄພຢູ່ໃນພຣະອົງຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ.20ໃນຮົ່ມເງົາທີ່ພຣະອົງຢູ່ ພຣະອົງໄດ້ເຊື່ອງພວກເຂົາໄວ້ໃຫ້ພົ້ນຈາກການປອງຮ້າຍຂອງມະນຸດ;ໃນທີ່ຢູ່ຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ຮັກສາພວກເຂົາໄວ້ໃຫ້ພົ້ນຈາກລີ້ນທີ່ກ່າວຫາທັງຫລາຍ.21ຂໍສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຢາເວເພາະພຣະອົງໄດ້ສະແດງຄວາມຮັກອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງຕໍ່ຂ້ານ້ອຍເມື່ອຂ້ານ້ອຍຢູ່ໃນເມືອງທີ່ຖືກລ້ອມໄວ້.22ໃນຍາມທີ່ຂ້ານ້ອຍຕົກໃຈ ຂ້ານ້ອຍກ່າວວ່າ:“ຂ້ານ້ອຍຖືກຕັດອອກຈາກສາຍຕາຍຂອງພຣະອົງ!”ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຂໍຄວາມເມດຕາຂອງຂ້ານ້ອຍເມື່ອຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຫາພຣະອົງໃຫ້ຊ່ວຍ.23ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ສັດຊື່ ຈົ່ງຮັກພຣະເຈົ້າຢາເວ!ພຣະເຈົ້າຢາເວປົກປ້ອງບັນດາຜູ້ທີ່ສັດຊື່ແຕ່ຜູ້ທີ່ຈອງຫອງນັ້ນພຣະອົງລົງໂທດຢ່າງເຕັມທີ່.24ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງ ແລະ ກ້າຫານທ່ານທັງຫລາຍທີ່ຝາກຄວາມຫວັງໃນພຣະເຈົ້າຢາເວ.Biblica, Inc.