ເພງສັນລະເສີນ18
ເຖິງຫົວໜ້ານັກຮ້ອງ ບົດເພງສັນລະເສີນຂອງດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ເພິ່ນໄດ້ຮ້ອງຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ເມື່ອເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຊ່ວຍກູ້ເພິ່ນອອກມາຈາກມືຂອງສັດຕູທັງໝົດຂອງເພິ່ນ ແລະ ອອກຈາກມືຂອງໂຊໂລໂມນດ້ວຍ. ເພິ່ນກ່າວວ່າ:
1ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ຜູ້ເປັນກຳລັງຂອງຂ້ານ້ອຍ ຂ້ານ້ອຍຮັກພຣະອົງ.2ພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນສີລາ ເປັນປ້ອມປ້ອງກັນ ແລະ ຜູ້ຊ່ວຍກູ້ຂອງຂ້ານ້ອຍ;ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍນັ້ນເປັນສີລາທີ່ຂ້ານ້ອຍເຂົ້າໄປລີ້ໄພ,ເປັນໂລ່ ແລະ ເປັນເຂົາສັດ ແຫ່ງຄວາມພົ້ນ, ເປັນທີ່ໝັ້ນຂອງຂ້ານ້ອຍ.3ຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຜູ້ທີ່ສົມຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ,ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ຫລຸດພົ້ນຈາກບັນດາສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍ.4ເຊືອກແຫ່ງຄວາມຕາຍໄດ້ພັນຂ້ານ້ອຍໄວ້ກະແສແຫ່ງຄວາມຈິບຫາຍກໍໄດ້ຄອບງຳຂ້ານ້ອຍ.5ເຊືອກຂອງຂຸມຝັງສົບກໍພັນອ້ອມໂຕຂ້ານ້ອຍໄວ້;ບ້ວງແຮ້ວແຫ່ງຄວາມຕາຍຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ.6ໃນຍາມທຸກໃຈ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວ;ຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ.ພຣະອົງຟັງສຽງຂອງຂ້ານ້ອຍຈາກວິຫານຂອງພຣະອົງ;ສຽງຮ້ອງຂອງຂ້ານ້ອຍໄປເຖິງພຣະອົງ, ເຂົ້າໄປໃນຫູຂອງພຣະອົງ.7ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ ແລະ ໄຫວ,ແລະ ຮາກຖານຂອງພູເຂົາທັງຫລາຍກໍສັ່ນຄອນ;ພູເຂົາເຫລົ່ານັ້ນສັ່ນສະເທືອນເພາະພຣະອົງໃຈຮ້າຍ.8ຄວັນພຸ່ງອອກມາຈາກຮູດັງຂອງພຣະອົງ;ແປວໄຟທີ່ເຜົາໄໝ້ຢູ່ກໍອອກມາຈາກປາກຂອງພຣະອົງ,ຖ່ານຫີນທີ່ເຜົາໄໝ້ຢູ່ກໍອອກມາຈາກປາກຂອງພຣະອົງ.9ພຣະອົງໄດ້ເປີດຟ້າສະຫວັນ ແລະ ໄດ້ລົງມາ;ເມກມືດໜານັ້ນກໍຢູ່ໃຕ້ຕີນຂອງພຣະອົງ.10ພຣະອົງຂຶ້ນຂີ່ເຄຣຸບ ແລະ ບິນລົງມາ;ພຣະອົງບິນດ້ວຍປີກແຫ່ງກະແສລົມ.11ພຣະອົງໃຫ້ຄວາມມືດປົກຄຸມເປັນຮົ່ມເງົາອ້ອມຮອບພຣະອົງໃຫ້ເມກຝົນອັນມືດຄື້ມໃນທ້ອງຟ້າຢູ່ອ້ອມພຣະອົງ12ແສງສະຫວ່າງກ້າແຫ່ງການມາປາກົດຂອງພຣະອົງທະລຸຜ່ານໝູ່ເມກອອກມາ,ພ້ອມດ້ວຍພະຍຸໝາກເຫັບ ແລະ ສາຍຟ້າຜ່າ.13ພຣະເຈົ້າຢາເວເປັ່ງສຽງຟ້າຮ້ອງຈາກຟ້າສະຫວັນ;ສຽງຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດດັງກ້ອງ. 14ພຣະອົງຍິງລູກທະນູຂອງພຣະອົງ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ບັນດາສັດຕູກະຈັດກະຈາຍໄປ,ພຣະອົງສົ່ງຟ້າແມບ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາແຕກໜີໄປ.15ເມື່ອພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວເຕືອນ,ເມື່ອລົມພຸ່ງອອກຈາກດັງຂອງພຣະອົງ,ຮ່ອມພູໃນທະເລກໍເຜີຍອອກຮາກຖານຂອງໂລກກໍປາກົດ.16ພຣະອົງໄດ້ຍື່ນມືຈາກເບື້ອງເທິງລົງມາ ແລະ ຈັບຂ້ານ້ອຍໄວ້;ພຣະອົງດຶງຂ້ານ້ອຍອອກມາຈາກນ້ຳເລິກ.17ພຣະອົງຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກສັດຕູຜູ້ມີອຳນາດ,ຈາກສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍ ເຊິ່ງແຂງແຮງກວ່າຂ້ານ້ອຍ.18ພວກເຂົາບຸກໂຈມຕີຂ້ານ້ອຍໃນຍາມທີ່ຂ້ານ້ອຍປະສົບໄພພິບັດແຕ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ຄ້ຳຊູຂ້ານ້ອຍໄວ້.19ພຣະອົງນຳຂ້ານ້ອຍອອກມາຍັງບ່ອນກວ້າງຂວາງ;ພຣະອົງກອບກູ້ຂ້ານ້ອຍໄວ້ເພາະພຣະອົງຍິນດີໃນຕົວຂອງຂ້ານ້ອຍ.20ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ຕອບແທນຂ້ານ້ອຍຕາມຄວາມຊອບທຳຂອງຂ້ານ້ອຍ.ມອບບຳເໜັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເພາະຂ້ານ້ອຍນັ້ນເປັນຄົນມືສະອາດ.21ເພາະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮັກສາທາງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ;ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຮັດຊົ່ວໂດຍຫັນໄປຈາກພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ.22ກົດບັນຍັດທຸກຂໍ້ຂອງພຣະອົງກໍຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ;ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ຫັນໄປຈາກດຳລັດຂອງພຣະອົງ.23ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ມີຕຳໜິເມື່ອຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງແລະ ໄດ້ຮັກສາຕົນເອງໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມບາບ.24ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບບຳເໜັດໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍຕາມຄວາມຊອບທຳຂອງຂ້ານ້ອຍ,ຕາມທີ່ເຫັນວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນມືສະອາດ25ພຣະອົງໄດ້ສະແດງພຣະອົງເອງວ່າສັດຊື່ຕໍ່ຄົນທີ່ສັດຊື່,ພຣະອົງໄດ້ສະແດງພຣະອົງເອງວ່າບໍ່ມີຕຳໜິຕໍ່ຄົນທີ່ບໍ່ມີຕຳໜິ,26ພຣະອົງໄດ້ສະແດງພຣະອົງເອງວ່າບໍລິສຸດຕໍ່ຄົນທີ່ບໍລິສຸດ,ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ສະແດງພຣະອົງເອງວ່າສະຫລາດຫລັກແຫລມຕໍ່ຄົນທີ່ຫລອກລວງ.27ພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍຜູ້ທີ່ຖ່ອມໃຈລົງໃຫ້ຫລຸດພົ້ນແຕ່ພຣະອົງໄດ້ດຶງບັນດາຄົນທີ່ຜູ້ທີ່ມີຕາຈອງຫອງລົງມາ.28ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະອົງໄດ້ຮັກສາຕະກຽງຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ລຸກຢູ່;ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ປ່ຽນຄວາມມືດຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ກາຍເປັນຄວາມສະຫວ່າງ.29ຂ້ານ້ອຍສາມາດບຸກໂຈມຕີກອງທັບໄດ້ ດ້ວຍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກພຣະອົງ;ແລະ ຂ້ານ້ອຍປີນຂ້າມກຳແພງເມືອງໄດ້ໂດຍພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ.30ສຳລັບພຣະເຈົ້າ ວິຖີທາງຂອງພຣະອົງນັ້ນແມ່ນດີເລີດ,ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ມີທີ່ຕິ;ພຣະອົງເປັນໂລ່ສຳລັບທຸກຄົນທີ່ເຂົ້າມາລີ້ໄພໃນພຣະອົງ.31ເພາະນອກຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວແລ້ວຜູ້ໃດທີ່ເປັນພຣະເຈົ້າ?ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ເປັນພຣະສີລາ ນອກຈາກພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ?32ຄືພຣະເຈົ້ານີ້ແຫລະ ທີ່ເປັນຜູ້ໃຫ້ກຳລັງແກ່ຂ້ານ້ອຍແລະ ຮັກສາຫົນທາງຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ປອດໄພ.33ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍເປັນເໝືອນດັ່ງຕີນກວາງ;ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່ເທິງທີ່ສູງໄດ້.34ພຣະອົງໄດ້ຝຶກມືຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພ້ອມສູ້ຮົບ;ແຂນຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງສາມາດກົ່ງຄັນທະນູທອງສຳລິດໄດ້.35ພຣະອົງໄດ້ມອບໂລ່ແຫ່ງໄຊຊະນະຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ;ແລະ ຊ່ວຍຊູຂ້ານ້ອຍໄວ້ດ້ວຍມືຂວາຂອງພຣະອົງ;ພຣະອົງໄດ້ຖ່ອມພຣະອົງເອງລົງເພື່ອເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຍິ່ງໃຫຍ່.36ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫົນທາງທີ່ຂ້ານ້ອຍເດີນໄປນັ້ນກວ້າງຂວາງ,ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂໍ່ຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍພິກ.37ຂ້ານ້ອຍໄດ້ໄລ່ຕາມສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ຕາມທັນພວກເຂົາ;ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ຫັນຫລັງກັບຈົນກວ່າພວກເຂົາຖືກທຳລາຍ.38ຂ້ານ້ອຍບຸກໂຈມຕີເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດລຸກຂຶ້ນມາໄດ້ອີກ;ພວກເຂົາລົ້ມລົງຢູ່ໃຕ້ຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍ.39ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກຳລັງຂ້ານ້ອຍເພື່ອສູ້ຮົບ;ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ບັນດາສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍຖ່ອມລົງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ.40ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍຖອຍໜີໄປແລະ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ທຳລາຍລ້າງສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍ.41ພວກເຂົາຮ້ອງຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍພວກເຂົາພວກເຂົາໄດ້ຮ້ອງຂໍຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ຕອບ.42ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຕີພວກເຂົາໃຫ້ໝຸ່ນເໝືອນກັບຂີ້ຝຸ່ນດິນທີ່ຖືກລົມພັດໄປ;ຂ້ານ້ອຍຢຽບພວກເຂົາເໝືອນກັບຢຽບຂີ້ຕົມຕາມຖະໜົນ.43ພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກການໂຈມຕີຂອງຄົນທັງຫລາຍ;ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເປັນປະມຸກຂອງປະຊາຊາດທັງຫລາຍ.ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກກໍມາຮັບໃຊ້ຂ້ານ້ອຍ,44ຄົນຕ່າງຊາດທັງຫລາຍຕ່າງກໍກົ້ມກາບຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ;ທັນທີທີ່ໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບຂ້ານ້ອຍ, ພວກເຂົາກໍເຊື່ອຟັງຂ້ານ້ອຍ.45ພວກເຂົາລ້ວນແຕ່ເສຍກຳລັງໃຈ;ພວກເຂົາຕ່າງກໍຕົວສັ່ນອອກມາຈາກຖານທີ່ໝັ້ນຂອງຕົນ.46ພຣະເຈົ້າຢາເວນັ້ນມີຊີວິດຢູ່! ຂໍຖວາຍສັນລະເສີນແດ່ອົງສີລາຂອງຂ້ານ້ອຍ!ຂໍພຣະເຈົ້າ ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຂອງຂ້ານ້ອຍເປັນທີ່ຍົກຍ້ອງສັນລະເສີນ!47ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ແກ້ແຄ້ນໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ,ຜູ້ເຮັດໃຫ້ຊົນຊາດທັງຫລາຍຍອມຢູ່ໃຕ້ຂ້ານ້ອຍ,48ຜູ້ຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ຫລຸດພົ້ນຈາກບັນດາສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍ.ພຣະອົງຍົກຊູຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນເໜືອສັດຕູທັງຫລາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ;ພຣະອົງໄດ້ກອບກູ້ຂ້ານ້ອຍອອກມາຈາກຄົນທີ່ທາລຸນ.49ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ເຫດສະນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະອົງຢູ່ທ່າມກາງຊົນຊາດທັງຫລາຍ;ຂ້ານ້ອຍຈະຮ້ອງເພງສັນລະເສີນນາມຂອງພຣະອົງ.50ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ໄຊຊະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ກະສັດຂອງພຣະອົງ;ພຣະອົງໄດ້ສະແດງຄວາມຮັກອັນໝັ້ນຄົງແກ່ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຈີມຕັ້ງໄວ້,ຄືດາວິດ ແລະ ເຊື້ອສາຍຂອງເພິ່ນຕະຫລອດໄປ.Biblica, Inc.