ເພງສັນລະເສີນ137
1ທີ່ຮິມຝັ່ງແມ່ນ້ຳຂອງບາບີໂລນ ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ນັ່ງລົງ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ເມື່ອພວກເຮົາລະນຶກເຖິງຊີໂອນ.2ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ແຂວນພິນຂອງຕົນໄວ້ທີ່ຕົ້ນປໍປາ,3ເພາະທີ່ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຄຸມພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ຂໍໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍຮ້ອງເພງ,ຜູ້ທີ່ທໍລະມານພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ສັ່ງໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍຮ້ອງເພງແຫ່ງຄວາມຍິນດີ;ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ: “ຈົ່ງຮ້ອງເພງແຫ່ງຊີໂອນໃຫ້ພວກເຮົາຟັງຈັກບົດແດ່!”4ພວກຂ້ານ້ອຍຈະຮ້ອງບົດເພງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໃນດິນແດນຕ່າງດ້າວໄດ້ຢ່າງໃດ?5ເຢຣູຊາເລັມ, ຖ້າຂ້ອຍລືມເຈົ້າກໍຂໍໃຫ້ມືຂວາຂອງຂ້ອຍລືມຄວາມຊຳນານ.6ຂໍໃຫ້ລີ້ນຂອງຂ້ອຍເກາະຕິດເພດານປາກຖ້າຂ້ອຍລືມເຈົ້າ,ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຖືວ່າເຢຣູຊາເລັມເປັນທີ່ສຸດຍອດແຫ່ງຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ.7ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍໂຜດຈົດຈຳສິ່ງທີ່ຊາວເອໂດມໄດ້ເຮັດໃນວັນທີ່ເຢຣູຊາເລັມຫລົ້ມຈົມ.ພວກເຂົາໄດ້ໂຫ່ຮ້ອງວ່າ: “ພັງມັນລົງເລີຍ”,“ພັງມັນລົງໃຫ້ເຖິງຮາກຖານຂອງມັນເລີຍ!”8ລູກສາວແຫ່ງບາບີໂລນ, ຜູ້ເຖິງວາລະຈະພິນາດ,ຄວາມສຸກມີແກ່ຜູ້ທີ່ຄືນຕອບແທນເຈົ້າຕາມສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດກັບພວກເຮົາ.9ຄວາມສຸກມີແກ່ຜູ້ທີ່ຈັບລູກນ້ອຍທັງຫລາຍຂອງເຈົ້າແລ້ວຟາດພວກເຂົາລົງທີ່ກ້ອນຫີນ.
Biblica, Inc.