ເພງສັນລະເສີນ107
1ຈົ່ງຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າຢາເວ ເພາະພຣະອົງແສນດີຄວາມຮັກໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງດຳລົງຕະຫລອດໄປເປັນນິດ.2ໃຫ້ຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄຖ່ນັ້ນຈົ່ງບອກເລື່ອງລາວຂອງຕົນຄືບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ໄຖ່ອອກມາຈາກກຳມືຂອງສັດຕູ,3ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຮວບຮວມມາຈາກດິນແດນຕ່າງໆ,ຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດຕາເວັນຕົກ, ຈາກທິດເໜືອ ແລະ ທິດໃຕ້. 4ຄົນພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານບາງຄົນ,ບໍ່ພົບທາງໄປເມືອງບ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດຕັ້ງຖິ່ນຖານ.5ພວກເຂົາທັງຫິວ ແລະ ກະຫາຍ,ແລະ ອ່ອນແຮງໃຈຈະຂາດ.6ແລ້ວພວກເຂົາຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວໃນເວລາທີ່ພວກເຂົາເດືອດຮ້ອນແລະ ພຣະອົງກໍໄດ້ປົດປ່ອຍພວກເຂົາອອກມາຈາກຄວາມທຸກລຳບາກ.7ພຣະອົງໄດ້ນຳພວກເຂົາໄປໃນທາງຊື່ໄປເມືອງທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດຕັ້ງຖິ່ນຖານໄດ້.8ໃຫ້ພວກເຂົາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າຢາເວສຳລັບຄວາມຮັກໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງແລະ ສຳລັບການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງທີ່ເຮັດເພື່ອມະນຸດ,9ເພາະວ່າພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ຄົນທີ່ກະຫາຍໄດ້ອິ່ມເຕັມແລະ ໃຫ້ຜູ້ທີ່ຫິວໂຫຍໄດ້ອິ່ມເຕັມດ້ວຍສິ່ງດີ.10ບາງຄົນນັ່ງຢູ່ໃນຄວາມມືດມິດ, ຢູ່ໃນຄວາມໝົ່ນໝອງ,ຖືກຈຳຈອງທຸກທໍລະມານດ້ວຍໂສ້ເຫລັກ,11ເພາະພວກເຂົາໄດ້ກະບົດຕໍ່ຄຳສັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າແລະ ດູຖູກຄຳແນະນຳສັ່ງສອນຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ.12ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງປາບພວກເຂົາດ້ວຍງານໜັກພວກເຂົາໄດ້ລົ້ມລົງ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.13ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວເມື່ອເວລາທີ່ພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມເດືອດຮ້ອນແລະ ພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມທຸກລຳບາກຂອງພວກເຂົາ.14ພຣະອົງໄດ້ນຳພວກເຂົາອອກມາຈາກຄວາມມືດມິດ, ອອກມາຈາກຄວາມໝົ່ນໝອງແລະ ໄດ້ທຳລາຍໂສ້ຂອງພວກເຂົາຖິ້ມ.15ໃຫ້ພວກເຂົາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າຢາເວສຳລັບຄວາມຮັກໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງແລະ ສຳລັບການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງທີ່ເຮັດເພື່ອມະນຸດ,16ເພາະພຣະອົງໄດ້ທຳລາຍປະຕູທອງສຳລິດແລະ ຕັດກົງເຫລັກອອກ.17ບາງຄົນກາຍເປັນຄົນໂງ່ໂດຍການກະບົດຂອງຕົນເອງແລະ ຕ້ອງທົນທຸກເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ.18ພວກເຂົາເບື່ອອາຫານທຸກຢ່າງແລະ ເກືອບໃກ້ປະຕູແຫ່ງຄວາມຕາຍ.19ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວເມື່ອພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມທຸກລຳບາກແລະ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມທຸກລຳບາກຂອງພວກເຂົາ.20ພຣະອົງກ່າວຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງອອກໄປ ແລະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບການຮັກສາ;ພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍກອບກູ້ພວກເຂົາອອກມາຈາກຂຸມຝັງສົບ.21ໃຫ້ພວກເຂົາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າຢາເວສຳລັບຄວາມຮັກໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງແລະ ສຳລັບການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງທີ່ເຮັດເພື່ອມະນຸດ.22ໃຫ້ພວກເຂົາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຂອບພຣະຄຸນແລະ ເລົ່າເຖິງພາລະກິດຕ່າງໆຂອງພຣະອົງດ້ວຍບົດເພງແຫ່ງຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ.23ບາງຄົນກໍລົງເຮືອອອກໄປກາງທະເລພວກເຂົາທຳມາຫາກິນຕາມເສັ້ນທາງມະຫາສະຫມຸດ.24ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ,ເຫັນການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງໃນທີ່ເລິກ.25ເພາະເມື່ອພຣະອົງກ່າວ ແລະ ພະຍຸກໍກໍ່ໂຕຂຶ້ນເຮັດໃຫ້ຄື້ນຊັດສູງຂຶ້ນ.26ພວກເຂົາຖືກໂຍນຂຶ້ນຟ້າສະຫວັນແລ້ວກໍດິ່ງລົງມາໃນເຫວເລິກ;ເມື່ອພວກເຂົາຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຄວາມກ້າຫານຂອງພວກເຂົາກໍຫາຍໄປ.27ພວກເຂົາໝູນຕົວ ແລະ ໂຊເຊໄປເໝືອນກັບຄົນເມົາເຫລົ້າ;ພວກເຂົາຈົນປັນຍາບໍ່ຮູ້ຈະເຮັດຢ່າງໃດ.28ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວເມື່ອເວລາທີ່ພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມເດືອດຮ້ອນ.ແລະ ພຣະອົງກໍໄດ້ນຳພວກເຂົາອອກມາຈາກຄວາມທຸກລຳບາກຂອງພວກເຂົາ.29ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພະຍຸສະຫງົບລົງເປັນພຽງສຽງຊື່ມ;ເຮັດໃຫ້ຄື້ນໃນທະເລງຽບສະຫງົບລົງ.30ພວກເຂົາດີໃຈທີ່ທະເລສະຫງົບແລະ ພຣະອົງໄດ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າມາຈອດຢູ່ທ່າເຮືອຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງພວກເຂົາ.31ໃຫ້ພວກເຂົາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າຢາເວສຳລັບຄວາມຮັກໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງແລະ ສຳລັບການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງທີ່ເຮັດເພື່ອມະນຸດ.32ໃຫ້ພວກເຂົາຍົກຍ້ອງພຣະອົງໃນທີ່ປະຊຸມຂອງຄົນທັງຫລາຍແລະ ສັນລະເສີນພຣະອົງໃນທີ່ປະຊຸມຂອງຜູ້ອາວຸໂສ.33ພຣະອົງໄດ້ປ່ຽນແມ່ນ້ຳໃຫ້ກາຍເປັນທະເລຊາຍ,ບໍ່ນ້ຳທີ່ໄຫລກາຍເປັນພື້ນແຕກແຫງ,34ແລະ ປ່ຽນດິນແດນອັນອຸດົມສົມບູນໃຫ້ກາຍເປັນບ່ອນຮົກຮ້າງ,ເພາະຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງບັນດາຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ.35ພຣະອົງໄດ້ປ່ຽນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານໃຫ້ກາຍເປັນໜອງນ້ຳແລະ ປ່ຽນແຜ່ນດິນທີ່ແຕກແຫງໃຫ້ກາຍເປັນບໍ່ນ້ຳ;36ພຣະອົງໄດ້ນຳຄົນຫິວໂຫຍໄປອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ,ແລະ ໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ພົບເມືອງທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດຕັ້ງຖິ່ນຖານໄດ້.37ພວກເຂົາໄດ້ຫວ່ານໃນທົ່ງນາ ແລະ ປູກໃນສວນອະງຸ່ນແລະ ເກັບກ່ຽວພືດພັນທັນຍາຫານໄດ້ຢ່າງອຸດົມສົມບູນ;38ພຣະອົງໄດ້ອວຍພອນ ແລະ ພວກເຂົາກໍເພີ່ມທະວີຈຳນວນຫລາຍຂຶ້ນແລະ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຝູງສັດຂອງພວກເຂົາລຸດຈຳນວນລົງ.39ແລ້ວຈຳນວນຂອງພວກເຂົາກໍຖືກຫລຸດລົງ ແລະ ພວກເຂົາກໍຖືກເຮັດໃຫ້ຕົກຕ່ຳລົງຈາກການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ, ໄພພິບັດ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າ;40ພຣະອົງຜູ້ໄດ້ເທການໝິ່ນປະໝາດລົງມາເໜືອບັນດາເຈົ້ານາຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຢູ່ໃນທີ່ຮົກຮ້າງບໍ່ມີຫົນທາງ.41ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ຍົກຄົນທີ່ຂັດສົນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກຂອງພວກເຂົາແລະ ໃຫ້ຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາເພີ່ມທະວີຂຶ້ນເໝືອນດັ່ງຝູງສັດ.42ຄົນທ່ຽງທຳເຫັນ ແລະ ກໍຊື່ນຊົມຍິນດີ,ແຕ່ຄົນຊົ່ວຮ້າຍທັງໝົດປິດປາກຂອງຕົນງຽບ.43ຜູ້ໃດສະຫລາດຈົ່ງຟັງສິ່ງເຫລົ່ານີ້ແລະ ສຳນຶກເຖິງຄວາມຮັກຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.
Biblica, Inc.