ເພງສັນລະເສີນ106
1ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຢາເວ. ຈົ່ງຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າຢາເວ ເພາະພຣະອົງແສນດີຄວາມຮັກໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງດຳລົງຕະຫລອດໄປເປັນນິດ.2ຜູ້ໃດຈະສາມາດປະກາດພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຫລື ປະກາດການສັນລະເສີນຂອງພຣະອົງຢ່າງຄົບຖ້ວນໄດ້?3ຄວາມສຸກມີແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກສາຄວາມຍຸຕິທຳ,ຜູ້ທີ່ເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງຢູ່ສະເໝີ.4ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍລະນຶກເຖິງຂ້ານ້ອຍເມື່ອພຣະອົງສະແດງ ຄວາມພໍໃຈແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ,ຂໍໂຜດມາຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍດ້ວຍເມື່ອເວລາທີ່ພຣະອົງຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນ.5ເພື່ອຂ້ານ້ອຍຈະຍິນດີກັບຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ເລືອກໄວ້,ເພື່ອຂ້ານ້ອຍຈະຮ່ວມຍິນດີກັບຊົນຊາດຂອງພຣະອົງແລະ ຮ່ວມສັນລະເສີນກັບຊົນຊາດທີ່ເປັນກຳມະສິດຂອງພຣະອົງ.6ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບ ເຊັ່ນດຽວກັບບັນພະບຸລຸດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍທີ່ໄດ້ເຮັດ;ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຜິດ ແລະ ໄດ້ເຮັດຊົ່ວ.7ເມື່ອບັນພະບຸລຸດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍຢູ່ໃນເອຢິບ,ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ລະນຶກເຖິງການອັດສະຈັນຕ່າງໆຂອງພຣະອົງ;ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຈົດຈຳຄວາມກະລຸນາທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງ.ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ກະບົດຕໍ່ພຣະອົງຢູ່ທີ່ທະເລແດງ. 8ເຖິງປານນັ້ນພຣະອົງກໍຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນ ເພາະເຫັນແກ່ນາມຂອງພຣະອົງ,ເພື່ອໃຫ້ລິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ.9ພຣະອົງໄດ້ສັ່ງທະເລແດງ ແລະ ມັນກໍແຫ້ງລົງ;ພຣະອົງໄດ້ນຳພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຜ່ານບ່ອນເລິກເໝືອນກັບຜ່ານທະເລຊາຍ.10ພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍພວກເຂົາອອກຈາກມືຂອງສັດຕູ;ໄຖ່ພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງບັນດາສັດຕູ.11ນ້ຳໄດ້ໄຫລຖ້ວມປົກບັນດາສັດຕູຂອງພວກເຂົາ;ບໍ່ມີຈັກຄົນໃນພວກເຂົາເຫລືອຢູ່.12ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ເຊື່ອໃນສັນຍາຂອງພຣະອົງແລະ ໄດ້ຮ້ອງເພງສັນລະເສີນພຣະອົງ.13ແຕ່ບໍ່ດົນພວກເຂົາກໍລືມສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳແລະ ບໍ່ລໍຖ້າຄຳແນະນຳຈາກພຣະອົງ.14ໃນທະເລຊາຍພວກເຂົາຍອມພ່າຍແພ້ແກ່ຄວາມຢາກຂອງຕົນເອງ;ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານພວກເຂົາໄດ້ທົດລອງພຣະເຈົ້າ.15ພຣະອົງຈຶ່ງໃຫ້ຕາມທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮ້ອງຂໍ,ແຕ່ໄດ້ສົ່ງພະຍາດລະບາດມາທ່າມກາງພວກເຂົາ.16ໃນຄ້າຍພັກນັ້ນ ພວກເຂົາເລີ່ມອິດສາໂມເຊແລະ ເລີ່ມອິດສາອາໂຣນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຊຳລະ ແລະ ແຍກໄວ້ແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ.17ແຜ່ນດິນໂລກຈຶ່ງເປີດອອກ ແລະ ກືນກິນດາທານ;ມັນໄດ້ຝັງອາບີຣາມກັບພັກພວກ.18ໄຟໄດ້ລຸກຂຶ້ນໃນທ່າມກາງຜູ້ຕິດຕາມຂອງພວກເຂົາ;ແປວໄຟເຜົາໄໝ້ບັນດາຄົນຊົ່ວ.19ທີ່ພູເຂົາໂຮເຣັບ ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງຮູບເຄົາລົບລູກງົວຂຶ້ນແລະ ຂາບໄຫວ້ຮູບເຄົາລົບທີ່ຫລໍ່ຂຶ້ນຈາກໂລຫະ.20ພວກເຂົາໄດ້ເອົາພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຫງ່າລາສີຂອງພວກເຂົາໄປແລກກັບຮູບປັ້ນຂອງງົວທີ່ກິນຫຍ້າ.21ພວກເຂົາໄດ້ລືມພຣະເຈົ້າຜູ້ຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນ,ຜູ້ໄດ້ກະທຳພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນເອຢິບ,22ກະທຳການອັດສະຈັນໃນດິນແດນຂອງຮາມແລະ ສິ່ງທີ່ໜ້າຢຳເກງຢູ່ທີ່ທະເລແດງ.23ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າວ່າຈະທຳລາຍພວກເຂົາດີທີ່ໂມເຊ ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ເລືອກໄວ້ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງເພື່ອຫ້າມໄວ້ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງທຳລາຍພວກເຂົາ.24ຕໍ່ມາພວກເຂົາກໍດູຖູກດິນແດນອັນສວຍງາມນັ້ນພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອສັນຍາຂອງພຣະອົງ.25ພວກເຂົາໄດ້ຈົ່ມຢູ່ໃນເຕັນຂອງພວກເຂົາແລະ ບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຢາເວ.26ພຣະອົງຈຶ່ງຍົກມືປະຕິຍານກັບພວກເຂົາວ່າພຣະອົງຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາລົ້ມຕາຍໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ,27ຈະເຮັດໃຫ້ລູກຫລານຂອງພວກເຂົາໄປຕົກຢູ່ໃນທ່າມກາງຊົນຊາດທັງຫລາຍແລະ ກະຈັດກະຈາຍໄປຍັງດິນແດນຕ່າງໆ.28ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າທຽມແອກກັບພະບາອານທີ່ເປອໍແລະ ກິນເຄື່ອງບູຊາທີ່ໄດ້ຖວາຍແກ່ພະທັງຫລາຍທີ່ບໍ່ມີຊີວິດ;29ພວກເຂົາໄດ້ກະຕຸ້ນຄວາມໃຈຮ້າຍຂອງພຣະອົງດ້ວຍການເຮັດຊົ່ວຫລາຍຢ່າງ,ແລະ ເກີດພະຍາດລະບາດຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ.30ແຕ່ຟີເນຮາໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະ ຈັດການ,ແລະ ພະຍາດລະບາດຈຶ່ງຢຸດ.31ນັບວ່າເປັນຄວາມຊອບທຳຂອງລາວສືບໄປທຸກຊົ່ວອາຍຸ.32ທີ່ບໍ່ນ້ຳເມຣີບາກໍເໝືອນກັນ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວໃຈຮ້າຍແລະ ເຮັດໃຫ້ໂມເຊເດືອດຮ້ອນໄປດ້ວຍເພາະພວກເຂົາ;33ເພາະພວກເຂົາໄດ້ກະບົດຕໍ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າໂມເຊຈຶ່ງຫລຸດປາກກ່າວຄຳເວົ້າອອກໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ຄິດກ່ອນ. 34ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ທຳລາຍຊົນຊາດຕ່າງໆຕາມທີ່ອົງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາໄວ້,35ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ຢູ່ປົນກັບຄົນຕ່າງຊາດແລະ ຮັບເອົາທຳນຽມຂອງຄົນເຫລົ່ານັ້ນ.36ພວກເຂົາໄດ້ນະມັດສະການຮູບເຄົາລົບຂອງຄົນເຫລົ່ານັ້ນ,ເຊິ່ງກາຍເປັນແຮ້ວຂອງພວກເຂົາ.37ພວກເຂົາຖວາຍລູກຊາຍຂອງພວກເຂົາແລະ ລູກສາວຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ບັນດາພະທຽມ.38ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເລືອດບໍລິສຸດຫລັ່ງໄຫລ,ຄືເລືອດຂອງລູກຊາຍ ແລະ ລູກສາວຂອງພວກເຂົາ,ເຊິ່ງພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍແກ່ບັນດາຮູບເຄົາລົບຂອງການາອານ,ແລະ ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເປັນມົນທິນດ້ວຍເລືອດ.39ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປັນມົນທິນດ້ວຍສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຮັດ;ພວກເຂົາເຮັດຕົນເອງຄືກັບໂສເພນີໂດຍການກະທຳຂອງພວກເຂົາ.40ເຫດສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໃຈຮ້າຍໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງແລະ ກຽດຊັງຜູ້ທີ່ເປັນກຳມະສິດຂອງພຣະອົງ.41ພຣະອົງໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ພວກເຂົາຕົກຢູ່ໃນກຳມືຂອງຊົນຊາດຕ່າງໆແລະ ສັດຕູຂອງພວກເຂົາກໍປົກຄອງເໜືອພວກເຂົາ.42ສັດຕູຂອງພວກເຂົາໄດ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງພວກເຂົາແລະ ພວກເຂົາກໍຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຄົນເຫລົ່ານັ້ນ.43ພຣະອົງໄດ້ກອບກູ້ເອົາພວກເຂົາຫລາຍຄັ້ງ,ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງຕັ້ງໜ້າກະບົດຕໍ່ພຣະອົງຢ່າງບໍ່ຢຸດແລະ ພວກເຂົາຕ້ອງເສື່ອມໄປເພາະບາບຂອງຕົນ.44ແຕ່ເຖິງປານນັ້ນ ພຣະອົງກໍຍັງຫລຽວເບິ່ງຄວາມທຸກລຳບາກຂອງພວກເຂົາ.ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຂອງພວກເຂົາ;45ເພາະເຫັນແກ່ພວກເຂົາ ພຣະອົງໄດ້ລະນຶກເຖິງຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງພຣະອົງແລະ ເພາະຄວາມຮັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຈຶ່ງໃຈອ່ອນລົງ.46ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ຈັບພວກເຂົາໄປເປັນຊະເລີຍເກີດຄວາມເມດຕາສົງສານພວກເຂົາ.47ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ, ຂໍຊ່ວຍພວກຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນແລະ ຂໍຮວບຮວມພວກຂ້ານ້ອຍຈາກຊົນຊາດຕ່າງໆ,ເພື່ອພວກຂ້ານ້ອຍຈະຂອບພຣະຄຸນນາມອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງແລະ ຍົກຍ້ອງສັນລະເສີນພຣະອົງ.48ຂໍສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນຈາກນິລັນການຈົນເຖິງນິລັນການ.ໃຫ້ປະຊາຊົນທັງໝົດກ່າວວ່າ “ອາແມນ!”ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຢາເວ.
Biblica, Inc.