ເພງສັນລະເສີນ102
(ຄຳອະທິຖານຂອງຜູ້ຕົກທຸກໄດ້ຍາກ, ຍາມລຳບາກ ແລະ ລະບາຍຄວາມໃນໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ)
1ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ໂຜດຟັງຄຳອະທິຖານຂອງຂ້ານ້ອຍ;ຂໍໃຫ້ສຽງຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຂອງຂ້ານ້ອຍນັ້ນຂຶ້ນໄປເຖິງພຣະອົງ.2ຂໍຢ່າໄດ້ເຊື່ອງໜ້າຂອງພຣະອົງຈາກຂ້ານ້ອຍເມື່ອຂ້ານ້ອຍຢູ່ໃນຄວາມທຸກໃຈ.ຂໍງ່ຽງຫູຂອງພຣະອົງຟັງຂ້ານ້ອຍ;ເມື່ອຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຫາ ຂໍໂຜດຕອບຂ້ານ້ອຍໂດຍໄວດ້ວຍ.3ເພາະເວັນເວລາຂອງຂ້ານ້ອຍນັ້ນຫາຍໄປເໝືອນດັ່ງຄວັນ;ກະດູກຂອງຂ້ານ້ອຍລຸກເປັນໄຟເໝືອນຖ່ານທີ່ລຸກຢູ່.4ຈິດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍກໍລີບ ແລະ ຫ່ຽວແຫ້ງໄປເໝືອນດັ່ງຕົ້ນຫຍ້າ;ຂ້ານ້ອຍລືມກິນອາຫານຂອງຕົນ.5ຂ້ານ້ອຍຄ່ຳຄວນໃນຄວາມທຸກໃຈແລະ ຂ້ານ້ອຍຈົນເຫລືອແຕ່ໜັງ ແລະ ກະດູກ.6ຂ້ານ້ອຍເປັນເໝືອນນົກຮູກໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານເປັນເໝືອນນົກຮູກທ່າມກາງຊາກຫັກພັງ.7ຂ້ານ້ອຍບໍ່ອາດຂົ່ມຕາໃຫ້ຫລັບໄດ້ຂ້ານ້ອຍເປັນເໝືອນນົກທີ່ດຽວດາຍຢູ່ເທິງຫລັງຄາ.8ສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍເຢາະເຢີ້ຍຂ້ານ້ອຍແຕ່ເຊົ້າຮອດຄ່ຳບັນດາຜູ້ທີ່ຕໍ່ວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ໃຊ້ຊື່ຂອງຂ້ານ້ອຍເປັນຄຳປ້ອຍດ່າ.9ເພາະຂ້ານ້ອຍກິນຂີ້ເຖົ່າຕາງອາຫານແລະ ປະສົມນ້ຳຕາລົງໃນເຄື່ອງດື່ມຂອງຂ້ານ້ອຍ10ເພາະຄວາມໂກດຮ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ,ພຣະອົງໄດ້ຍົກຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນ ແລະ ໂຍນຂ້ານ້ອຍຖິ້ມ.11ວັນເວລາຂອງຂ້ານ້ອຍເປັນເໝືອນເງົາໃນເວລາຄ່ຳຂ້ານ້ອຍຫ່ຽວແຫ້ງໄປເໝືອນດັ່ງຕົ້ນຫຍ້າ.12ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແຕ່ພຣະອົງນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງຕະຫລອດໄປ.ຊື່ສຽງຂອງພຣະອົງກໍດຳລົງຢູ່ທຸກຊົ່ວອາຍຸ.13ພຣະອົງຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະ ຈະເມດຕາສົງສານຊີໂອນ,ເພາະເຖິງເວລາແລ້ວທີ່ຈະສະແດງຄວາມກະລຸນາຕໍ່ເມືອງນັ້ນ;ເວລາທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ມາເຖິງແລ້ວ.14ເພາະກ້ອນຫີນຂອງເມືອງນັ້ນເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ;ຂີ້ຝຸ່ນດິນຂອງເມືອງນັ້ນກໍເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີໃຈສົງສານ.15ປະຊາຊາດທັງຫລາຍຈະຢ້ານກົວນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ,ກະສັດຂອງໂລກທຸກຄົນຈະຢຳເກງສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ.16ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວຈະສ້າງຊີໂອນຂຶ້ນໃໝ່ແລະ ພຣະອົງຈະມາປາກົດດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ.17ພຣະອົງຈະຕອບຄຳອະທິຖານຂອງຄົນທີ່ທຸກຍາກລຳບາກພຣະອົງຈະບໍ່ດູຖູກຄຳອ້ອນວອນຂອງພວກເຂົາເລີຍ.18ຂໍໃຫ້ບັນທຶກເລື່ອງນີ້ໄວ້ເພື່ອຄົນລຸ້ນຫລັງ,ເພື່ອຄົນທີ່ຈະເກີດມາຈະໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຢາເວ,19“ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເບິ່ງລົງມາຈາກສະຖານນະມັດສະການເບື້ອງເທິງຂອງພຣະອົງ,ຈາກສະຫວັນພຣະອົງຫລຽວເບິ່ງໂລກ,20ເພື່ອຟັງສຽງຄວນຄາງຂອງບັນດານັກໂທດແລະ ປົດປ່ອຍຜູ້ທີ່ຖືກໂທດປະຫານ”.21ດັ່ງນັ້ນ ນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຈະຖືກປະກາດໃນຊີໂອນແລະ ຄຳສັນລະເສີນພຣະອົງຈະຖືກປະກາດໃນເຢຣູຊາເລັມ22ເມື່ອຄົນທັງຫລາຍ ແລະ ອານາຈັກຕ່າງໆມາຮ່ວມຊຸມນຸມກັນນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຢາເວ.23ພຣະອົງໄດ້ຕັດກຳລັງຂອງຂ້ານ້ອຍຖິ້ມ ກາງຄັນພຣະອົງໄດ້ຕັດວັນເວລາຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ສັ້ນລົງ.24ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງເວົ້າວ່າ:“ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ ຂໍຢ່າເອົາຊີວິດຂອງຂ້ານ້ອຍໄປກາງຄັນເລີຍປີເດືອນຂອງພຣະອົງກໍດຳລົງຢູ່ທຸກຊົ່ວອາຍຸ.25ໃນປະຖົມມະການພຣະອົງໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງແຜ່ນດິນໂລກແລະ ຟ້າສະຫວັນກໍເປັນສີມືຂອງພຣະອົງ.26ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ຈະຈິບຫາຍໄປ ແຕ່ພຣະອົງຈະດຳລົງຢູ່;ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ຈະເກົ່າໄປເໝືອນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ.ພຣະອົງຈະປ່ຽນມັນເໝືອນປ່ຽນເຄື່ອງນຸ່ງແລະ ພວກມັນຈະຖືກຖິ້ມໄປ.27ແຕ່ພຣະອົງເອງຍັງຄົງເໝືອນເດີມ,ແລະ ປີເດືອນຂອງພຣະອົງຈະບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ.28ລູກຫລານຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຈະດຳລົງຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ;ລູກຫລານຂອງພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ”.Biblica, Inc.