ລູກາ22
ຢູດາຍອມທີ່ຈະທໍລະຍົດພຣະເຢຊູເຈົ້າ
1ບັດນີ້ ເທດສະການເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອແປ້ງທີ່ເອີ້ນວ່າປັດສະຄາກໍມາໃກ້ແລ້ວ,2ພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດ ແລະ ພວກຄູສອນກົດບັນຍັດພະຍາຍາມຊອກຫາທາງທີ່ຈະກຳຈັດພຣະເຢຊູເຈົ້າ ແຕ່ພວກເຂົາກໍຢ້ານປະຊາຊົນ.3ແລ້ວມານຊາຕານກໍເຂົ້າສິງຢູ່ໃນໃຈຂອງຢູດາທີ່ມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າອິດສະກາຣີອົດ, ເຊິ່ງເປັນຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກສາວົກສິບສອງຄົນ.4ແລະ ຢູດາຈຶ່ງໄດ້ອອກໄປພົບພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດ ແລະ ນາຍທະຫານເຝົ້າຍາມວິຫານ ແລະ ປຶກສາກັບພວກເຂົາວ່າລາວຈະມອບພຣະເຢຊູເຈົ້າໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຢ່າງໃດ.5ຄົນເຫລົ່ານັ້ນຕ່າງກໍດີໃຈ ແລະ ຕົກລົງວ່າຈະເອົາເງິນໃຫ້ລາວ.6ສ່ວນຢູດາກໍຕົກລົງຕາມນັ້ນ ແລະ ຊອກຫາໂອກາດທີ່ຈະມອບພຣະອົງໃຫ້ພວກເຂົາເມື່ອປະຊາຊົນບໍ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.ອາຫານຄາບສຸດທ້າຍ
7ເມື່ອເຖິງວັນເທດສະການເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອແປ້ງ ເຊິ່ງຈະຕ້ອງຖວາຍແກະສຳລັບປັດສະຄາ,8ພຣະເຢຊູເຈົ້າໃຊ້ເປໂຕກັບໂຢຮັນອອກໄປ ໂດຍສັ່ງວ່າ, “ຈົ່ງໄປຈັດຕຽມອາຫານປັດສະຄາໄວ້ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ກິນ”.9ພວກເພິ່ນຖາມວ່າ, “ພຣະອົງຕ້ອງການໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍຈັດຕຽມອາຫານປັດສະຄາຢູ່ທີ່ໃດ?”10ພຣະອົງຕອບວ່າ, “ເມື່ອພວກເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນເມືອງຈະມີຊາຍຄົນໜຶ່ງແບກໄຫນ້ຳມາພົບພວກເຈົ້າ ຈົ່ງຕາມລາວໄປໃນເຮືອນທີ່ລາວເຂົ້າໄປນັ້ນ11ແລະ ຈົ່ງບອກເຈົ້າຂອງເຮືອນວ່າ, ‘ທ່ານອາຈານຖາມວ່າ: ຫ້ອງຮັບແຂກຢູ່ທີ່ໃດ, ບ່ອນທີ່ເຮົາຈະກິນອາຫານປັດສະຄາຮ່ວມກັບພວກສາວົກຂອງເຮົາຢູ່ທີ່ໃດ?’12ເຈົ້າຂອງເຮືອນຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າເຫັນຫ້ອງໃຫຍ່ຊັ້ນເທິງ, ເຊິ່ງຕົບແຕ່ງຕຽມໄວ້ຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ. ຈົ່ງຈັດຕຽມປັດສະຄາຢູ່ບ່ອນນັ້ນ”.13ແລ້ວພວກເພິ່ນກໍໄປ ແລະ ໄດ້ພົບສິ່ງຕ່າງໆຕາມທີ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ບອກພວກເພິ່ນໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ຈັດຕຽມປັດສະຄາໄວ້.14ເມື່ອເຖິງເວລາແລ້ວ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າກໍໄດ້ນັ່ງຮ່ວມໂຕະກັບພວກອັກຄະສາວົກ.15ພຣະອົງກ່າວກັບພວກເພິ່ນວ່າ, “ເຮົາປາຖະໜາຫລາຍທີ່ຈະກິນປັດສະຄານີ້ຮ່ວມກັບພວກເຈົ້າກ່ອນທີ່ເຮົາຈະທົນທຸກທໍລະມານ.16ເພາະເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າ, ເຮົາຈະບໍ່ກິນປັດສະຄານີ້ອີກຈົນກວ່າປັດສະຄານີ້ຈະສຳເລັດໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ”.17ພຣະອົງຈັບເອົາຈອກ, ໂມທະນາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າແລ້ວກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຮັບເອົາຈອກນີ້ ແລະ ຢາຍໃຫ້ກັນດື່ມ.18ເພາະເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າເຮົາຈະບໍ່ດື່ມເຫລົ້າອະງຸ່ນອີກຈົນກວ່າອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະມາເຖິງ”.19ແລະ ພຣະອົງຈັບເອົາເຂົ້າຈີ່, ໂມທະນາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າແລ້ວຫັກເຂົ້າຈີ່ນັ້ນ ແລ້ວຍື່ນໃຫ້ພວກເພິ່ນ ແລະ ກ່າວວ່າ: “ນີ້ຄືກາຍຂອງເຮົາ ເຊິ່ງໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍ, ຈົ່ງເຮັດຢ່າງນີ້ເພື່ອເປັນການລະນຶກເຖິງເຮົາ”.20ຫລັງຈາກກິນອາຫານແລງແລ້ວ ພຣະອົງກໍຈັບເອົາຈອກມາ ແລະ ເຮັດຢ່າງດຽວກັນ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈອກນີ້ຄືພັນທະສັນຍາໃໝ່ດ້ວຍເລືອດຂອງເຮົາ ເຊິ່ງຖອກອອກມາເພື່ອພວກເຈົ້າທັງຫລາຍ.21ແຕ່ມືຂອງຜູ້ທີ່ຈະທໍລະຍົດເຮົາກໍຢູ່ເທິງໂຕະນີ້ດ້ວຍກັນກັບເຮົາ.22ບຸດມະນຸດຈະເປັນໄປຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ແຕ່ວິບັດຈະມີແກ່ຜູ້ທີ່ທໍລະຍົດຕໍ່ບຸດມະນຸດ”.23ພວກສາວົກຈຶ່ງເລີ່ມຖາມກັນເອງວ່າແມ່ນຜູ້ໃດໃນພວກເພິ່ນທີ່ຈະເຮັດຢ່າງນີ້.24ແລ້ວກໍມີການໂຕ້ຖຽງກັນໃນທ່າມກາງພວກເພິ່ນວ່າໃນພວກເພິ່ນຜູ້ໃດທີ່ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ.25ພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວກັບພວກເພິ່ນວ່າ, “ກະສັດຂອງຄົນຕ່າງຊາດຍ່ອມເປັນເຈົ້ານາຍເໜືອພວກເຂົາ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ໃຊ້ສິດອຳນາດເໜືອພວກເຂົາຕ່າງກໍເອີ້ນຕົນເອງວ່າເປັນຜູ້ມີບຸນຄຸນ.26ແຕ່ສຳລັບພວກເຈົ້າແລ້ວບໍ່ເປັນດັ່ງນັ້ນ. ກົງກັນຂ້າມຜູ້ທີ່ເປັນໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນທ່າມກາງພວກເຈົ້າ ຕ້ອງເປັນເໝືອນດັ່ງຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດ ແລະ ຜູ້ທີ່ປົກຄອງໃຫ້ເປັນເໝືອນດັ່ງຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້.27ດ້ວຍວ່າຜູ້ໃດເປັນໃຫຍ່ກວ່າກັນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ນັ່ງຢູ່ໂຕະ ຫລື ຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້? ແມ່ນຜູ້ທີ່ນັ່ງຢູ່ໂຕະບໍ່ແມ່ນບໍ? ແຕ່ເຮົາຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າເໝືອນດັ່ງຄົນຮັບໃຊ້.28ພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຄຽງຂ້າງເຮົາໃນຍາມທີ່ເຮົາປະເຊີນກັບການທົດລອງ.29ແລະ ເຮົາຍົກອານາຈັກໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ ເໝືອນທີ່ພຣະບິດາເຈົ້າໄດ້ຍົກອານາຈັກໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ເຮົາເໝືອນກັນ,30ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະຮ່ວມກິນ ແລະ ດື່ມທີ່ໂຕະຂອງເຮົາໃນອານາຈັກຂອງເຮົາ ແລະ ນັ່ງເທິງບັນລັງ, ຕັດສິນອິດສະຣາເອນສິບສອງເຜົ່າ.31“ຊີໂມນ, ຊີໂມນເອີຍ, ມານຊາຕານໄດ້ຂໍໃຫ້ຝັດຮ່ອນເຈົ້າ ທັງໝົດເໝືອນຝັດຮ່ອນເຂົ້າຫວີດ.32ແຕ່ຊີໂມນເອີຍ ເຮົາໄດ້ອະທິຖານເພື່ອເຈົ້າ ເພື່ອຄວາມເຊື່ອຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ລົ້ມເຫລວ ແລະ ເມື່ອເຈົ້າຫັນຄືນກັບມາແລ້ວ ຈົ່ງຊູກຳລັງບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າໃຫ້ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ”.33ແຕ່ເປໂຕຕອບວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້ານ້ອຍພ້ອມທີ່ຈະໄປກັບພຣະອົງບໍ່ວ່າຈະຖືກຄຸກ ຫລື ຕ້ອງຕາຍ”.34ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບວ່າ, “ເປໂຕ ເຮົາບອກເຈົ້າວ່າ, ວັນນີ້ກ່ອນໄກ່ຂັນ ເຈົ້າຈະປະຕິເສດວ່າບໍ່ຮູ້ຈັກເຮົາເຖິງສາມເທື່ອ”.35ຫລັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງຖາມພວກເພິ່ນວ່າ, “ເມື່ອເຮົາໄດ້ໃຊ້ພວກເຈົ້າອອກໄປໂດຍບໍ່ມີຖົງເງິນ, ຖົງເຄື່ອງ ຫລື ເກີບ ພວກເຈົ້າໄດ້ຂາດເຂີນສິ່ງໃດບໍ?”ພວກເພິ່ນຕອບວ່າ, “ບໍ່ຂາດເຂີນສິ່ງໃດເລີຍ”.36ພຣະອົງກ່າວກັບພວກເພິ່ນວ່າ, “ແຕ່ບັດນີ້ຖ້າພວກເຈົ້າມີຖົງເງິນ ກໍຈົ່ງເອົາໄປນຳ ແລະ ຖົງເຄື່ອງກໍເໝືອນກັນ ແລະ ຖ້າເຈົ້າບໍ່ມີດາບ ຈົ່ງຂາຍເສື້ອຄຸມ ແລະ ໄປຊື້ດາບດວງໜຶ່ງໄວ້.37ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ: ‘ແລະ ທ່ານຖືກນັບເຂົ້າເປັນພວກດຽວກັນກັບຄົນລ່ວງລະເມີດ’ ແລະ ເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າຂໍ້ຄວາມນີ້ຈະຕ້ອງສຳເລັດໃນເຮົາ. ແມ່ນແລ້ວ, ສິ່ງທີ່ຂຽນໄວ້ກ່ຽວກັບເຮົາກຳລັງຈະສຳເລັດ”.38ພວກສາວົກຕອບວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເບິ່ງແມ ດາບສອງດວງນີ້”.
ພຣະອົງຕອບວ່າ, “ພໍແລ້ວ”.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າອະທິຖານຢູ່ເທິງພູເຂົາໝາກກອກ
39ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄປຍັງພູເຂົາໝາກກອກຕາມເຄີຍ ແລະ ພວກສາວົກກໍໄດ້ຕິດຕາມພຣະອົງໄປດ້ວຍ.40ເມື່ອມາເຖິງທີ່ນັ້ນພຣະອົງກ່າວກັບພວກເພິ່ນວ່າ, “ຈົ່ງອະທິຖານເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຕົກເຂົ້າໄປໃນການທົດລອງ”.41ແລ້ວພຣະອົງຖອຍອອກຈາກພວກເພິ່ນໄປປະມານໄລຍະທີ່ແກວ່ງກ້ອນຫີນເຖິງ, ພຣະອົງຄຸເຂົ່າລົງອະທິຖານວ່າ,42“ພຣະບິດາເຈົ້າເອີຍ, ຖ້າເປັນພຣະອົງຍິນດີ ຂໍເອົາຈອກນີ້ໄປຈາກລູກດ້ວຍ; ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ຂໍຢ່າໃຫ້ເປັນໄປຕາມຄວາມປະສົງຂອງລູກ ແຕ່ຂໍໃຫ້ສຳເລັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ”.43ແລ້ວກໍມີເທວະດາຕົນໜຶ່ງຈາກສະຫວັນມາປາກົດແກ່ພຣະອົງ ແລະ ຊູກຳລັງພຣະອົງຂຶ້ນ.44ພຣະເຢຊູເຈົ້າທຸກໃຈຫລາຍ, ພຣະອົງຕັ້ງໃຈອະທິຖານຫລາຍຂຶ້ນ ແລະ ເຫື່ອຂອງພຣະອົງເປັນຄືເລືອດໄຫລຢາດລົງທີ່ພື້ນດິນ. 45ເມື່ອພຣະອົງລຸກຂຶ້ນຈາກການອະທິຖານ ແລະ ກັບມາຫາພວກສາວົກ, ພຣະອົງພົບວ່າພວກເພິ່ນກຳລັງນອນຫລັບຢູ່, ຕ່າງກໍພາກັນໝົດແຮງເພາະຄວາມໂສກເສົ້າ.46ພຣະອົງຖາມພວກເພິ່ນວ່າ, “ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງນອນຫລັບຢູ່? ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະ ອະທິຖານເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຕົກເຂົ້າໄປໃນການທົດລອງ”.ພຣະເຢຊູເຈົ້າຖືກຈັບ
47ເມື່ອພຣະອົງກ່າວຍັງບໍ່ທັນສຸດຄຳກໍມີປະຊາຊົນຈຳນວນຫລວງຫລາຍເຂົ້າມາ ແລະ ຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີຊື່ວ່າຢູດາ ເປັນຄົນໜຶ່ງໃນສາວົກສິບສອງຄົນນັ້ນ. ຢູດາເຂົ້າມາໃກ້ພຣະເຢຊູເຈົ້າເພື່ອຈູບພຣະອົງ,48ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າຖາມລາວວ່າ, “ຢູດາ ເຈົ້າກຳລັງຈະທໍລະຍົດບຸດມະນຸດດ້ວຍການຈູບບໍ?”49ເມື່ອບັນດາຜູ້ຕິດຕາມພຣະເຢຊູເຈົ້າເຫັນເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍເອົາດາບຟັນເລີຍບໍ?”50ແລ້ວສາວົກຄົນໜຶ່ງໄດ້ຟັນຫູຄົນຮັບໃຊ້ຂອງມະຫາປະໂລຫິດຂາດເບື້ອງຂວາ.51ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບວ່າ, “ຢ່າເຮັດອີກ!” ແລະ ພຣະອົງບາຍຫູຂອງຄົນນັ້ນ ແລະ ຮັກສາລາວໃຫ້ຫາຍດີ.52ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວກັບພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດ, ພວກນາຍທະຫານເຝົ້າຍາມວິຫານ ແລະ ພວກເຖົ້າແກ່ທີ່ມາຈັບພຣະອົງນັ້ນວ່າ, “ເຮົາກຳລັງກໍ່ການກະບົດບໍ, ພວກເຈົ້າຈຶ່ງຖືດາບຖືໄມ້ຄ້ອນມາ?53ທຸກວັນເຮົາຢູ່ກັບພວກເຈົ້າໃນເດີ່ນວິຫານ ແລະ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ຈັບເຮົາ. ແຕ່ນີ້ເປັນຊົ່ວໂມງຂອງພວກເຈົ້າ ເມື່ອຄວາມມືດປົກຄອງ”.ເປໂຕປະຕິເສດພຣະເຢຊູເຈົ້າ
54ຫລັງຈາກຈັບພຣະເຢຊູເຈົ້າແລ້ວ ພວກເຂົາກໍໄດ້ພາພຣະອົງເຂົ້າໄປທີ່ເຮືອນຂອງມະຫາປະໂລຫິດ. ເປໂຕກໍໄດ້ຕິດຕາມໄປໃນໄລຍະຫ່າງໆ.55ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາດັງໄຟທີ່ກາງເດີ່ນບ້ານ ແລະ ພາກັນນັ່ງລົງ ເປໂຕກໍນັ່ງກັບພວກເຂົາ.56ມີຄົນຮັບໃຊ້ຍິງຄົນໜຶ່ງໄດ້ເຫັນເປໂຕນັ່ງຝີງໄຟຢູ່ ນາງຈຶ່ງຈ້ອງເບິ່ງລາວ ແລະ ເວົ້າວ່າ, “ຊາຍຜູ້ນີ້ກໍຢູ່ກັບຄົນນັ້ນ”.57ແຕ່ເປໂຕໄດ້ຕອບປະຕິເສດວ່າ, “ນາງເອີຍ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກລາວ”.58ຕໍ່ມາໜ້ອຍໜຶ່ງ ກໍມີບາງຄົນເຫັນເປໂຕ ແລະ ເວົ້າວ່າ, “ເຈົ້າກໍເປັນຄົນໜຶ່ງໃນພວກເຂົາເໝືອນກັນ”.ເປໂຕໄດ້ຕອບປະຕິເສດວ່າ, “ຊາຍເອີຍ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເປັນ!”59ຢູ່ມາປະມານອີກຊົ່ວໂມງໜຶ່ງກໍມີຄົນໜຶ່ງອີກຢືນຢັນວ່າ, “ຄົນນີ້ຢູ່ກັບລາວແທ້ໆ ເພາະວ່າລາວເປັນຊາວຄາລີເລເໝືອນກັນ”.60ເປໂຕຕອບວ່າ, “ຊາຍເອີຍ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າເຈົ້າກຳລັງເວົ້າເຖິງເລື່ອງໃດ!” ເປໂຕເວົ້າຍັງບໍ່ທັນສຸດຄຳໄກ່ກໍຂັນ.61ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຫັນມາເບິ່ງເປໂຕ. ແລ້ວເປໂຕຈຶ່ງຈື່ໄດ້ເຖິງຄຳທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວກັບເພິ່ນໄວ້ວ່າ: “ວັນນີ້, ກ່ອນໄກ່ຂັນເຈົ້າຈະປະຕິເສດເຮົາເຖິງສາມເທື່ອ”.62ແລ້ວເພິ່ນຈຶ່ງອອກໄປທາງນອກ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ.
ຜູ້ເຝົ້າຍາມວິຫານເຢາະເຢີ້ຍພຣະເຢຊູເຈົ້າ
63ບັນດາຜູ້ທີ່ຄຸມໂຕພຣະເຢຊູເຈົ້າຕ່າງກໍພາກັນເລີ່ມເຢາະເຢີ້ຍ ແລະ ທຸບຕີພຣະອົງ.64ພວກເຂົາເອົາຜ້າປິດຕາພຣະອົງໄວ້ ແລະ ຖາມພຣະອົງວ່າ, “ທວາຍເບິ່ງດູ! ແມ່ນຜູ້ໃດຕີເຈົ້າ?”65ແລະ ພວກເຂົາກໍເວົ້າດູຖູກພຣະອົງອີກຫລາຍປະການ.ພຣະເຢຊູເຈົ້າຢູ່ຕໍ່ໜ້າປີລາດ ແລະ ເຮໂຣດ
66ເມື່ອຮຸ່ງເຊົ້າມາ ສະພາຂອງພວກເຖົ້າແກ່ໃນກຸ່ມປະຊາຊົນ ລວມທັງພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດ ແລະ ພວກຄູສອນກົດບັນຍັດໄດ້ມາປະຊຸມກັນ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າຖືກນຳໂຕມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ.67ພວກເຂົາໄດ້ຖາມວ່າ, “ຖ້າເຈົ້າເປັນພຣະຄຣິດເຈົ້າ ກໍຈົ່ງບອກພວກເຮົາມາ”.ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບວ່າ, “ຖ້າເຮົາບອກພວກເຈົ້າ ພວກເຈົ້າກໍຈະບໍ່ເຊື່ອເຮົາ,68ແລະ ຖ້າເຮົາຖາມພວກເຈົ້າ ພວກເຈົ້າກໍຈະບໍ່ຕອບເຮົາ.69ແຕ່ວ່າຕັ້ງແຕ່ນີ້ໄປ ບຸດມະນຸດຈະນັ່ງຢູ່ເບື້ອງຂວາມືຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີລິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່”.70ແລ້ວພວກເຂົາກໍຖາມພຣະອົງວ່າ, “ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າບໍ?”
ພຣະອົງຕອບພວກເຂົາວ່າ, “ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍເວົ້າຖືກແລ້ວວ່າເຮົາເປັນ”.71ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ພວກເຮົາຈະຕ້ອງການພະຍານອື່ນອີກເຮັດຫຍັງ? ພວກເຮົາເອງກໍໄດ້ຍິນສິ່ງນີ້ຈາກປາກຂອງມັນເອງແລ້ວ”.
Biblica, Inc.