ເພງຄໍ່າຄວນ2
1ໂອ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປົກຄຸມລູກສາວແຫ່ງຊີໂອນດ້ວຍເມກແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງ! ພຣະອົງໄດ້ໂຍນຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງອິດສະຣາເອນຈາກຟ້າສະຫວັນລົງແຜ່ນດິນໂລກ;ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ລະນຶກເຖິງບ່ອນຮອງຕີນຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງ.2ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍທີ່ຢູ່ອາໄສທັງໝົດຂອງຢາໂຄບໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງສານ;ພຣະອົງທຳລາຍທີ່ໝັ້ນທັງຫລາຍຂອງລູກສາວແຫ່ງຢູດາ ລົງດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ອານາຈັກ ແລະ ບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງຢູດາຕົກຕ່ຳລົງມາເຖິງດິນຢ່າງບໍ່ມີກຽດ.3ພຣະອົງໄດ້ຕັດເຂົາສັດທຸກເຂົາ ຂອງອິດສະຣາເອນດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງ.ພຣະອົງໄດ້ຖອນມືຂວາຂອງພຣະອົງອອກເມື່ອສັດຕູບຸກເຂົ້າມາໂຈມຕີ.ພຣະອົງເຜົາຜານຢາໂຄບເໝືອນດັ່ງແປວໄຟທີ່ລຸກຢູ່ເຊິ່ງເຜົາຜານທຸກສິ່ງທີ່ຢູ່ອ້ອມໂຕມັນ.4ພຣະອົງເນັ່ງຄັນທະນູຂອງພຣະອົງເໝືອນດັ່ງເປັນສັດຕູ;ມືຂວາຂອງພຣະອົງກໍຕຽມພ້ອມແລ້ວ.ພຣະອົງປະຫານທຸກຄົນ ຜູ້ທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈເໝືອນວ່າເປັນສັດຕູ;ພຣະອົງໄດ້ຖອກຄວາມໂກດຮ້າຍເໝືອນດັ່ງໄຟທີ່ຢູ່ເທິງເຕັນຂອງລູກສາວແຫ່ງຊີໂອນ5ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເປັນເໝືອນສັດຕູພຣະອົງໄດ້ກືນອິດສະຣາເອນແລ້ວ.ພຣະອົງໄດ້ກືນວັງທັງໝົດຂອງນາງແລະ ໄດ້ທຳລາຍຖານທີ່ໝັ້ນຕ່າງໆໃນອິດສະຣາເອນ.ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ການຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ຄ່ຳຄວນເພີ່ມທະວີຂຶ້ນສຳລັບລູກສາວແຫ່ງຢູດາ.6ພຣະອົງຖິ້ມບ່ອນສະຖິດຂອງພຣະອົງໃຫ້ຮົກຮ້າງເໝືອນດັ່ງສວນ;ພຣະອົງທຳລາຍບ່ອນນະມັດສະການຂອງພຣະອົງ.ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊີໂອນລືມເທດສະການຕາມກຳນົດ ແລະ ວັນຊະບາໂຕທັງຫລາຍຂອງຕົນ;ພຣະອົງໄດ້ເຂ່ຍທັງກະສັດ ແລະ ປະໂລຫິດຖິ້ມດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງ.7ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະຕິເສດແທ່ນບູຊາຂອງພຣະອົງແລະ ປະຖິ້ມສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະອົງ.ພຣະອົງໄດ້ມອບກຳແພງວັງຂອງນາງໄວ້ໃນມືຂອງສັດຕູ;ພວກເຂົາໄດ້ສົ່ງສຽງໂຫ່ຮ້ອງໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວປານກັບວັນເທດສະການຕາມກຳນົດ.8ພຣະເຈົ້າຢາເວຕັ້ງໃຈທີ່ຈະທຳລາຍກຳແພງອ້ອມລູກສາວແຫ່ງຊີໂອນລົງ.ພຣະອົງພິຈາລະນາໂທດຢ່າງຖີ່ຖ້ວນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຢັ້ງມືຂອງພຣະອົງຈາກການທຳລາຍ.ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທີ່ຕັ້ງ ແລະ ກຳແພງພັງລົງພ້ອມກັນ.9ປະຕູທັງຫລາຍຂອງເຢຣູຊາເລັມຈົມລົງໄປໃນດິນ;ກົງປະຕູເຫລັກທັງຫລາຍກໍຫັກ ແລະ ຖືກທຳລາຍ.ກະສັດ ແລະ ບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງເມືອງນັ້ນໄດ້ຕົກເປັນຊະເລີຍຢູ່ຕາມຊົນຊາດຕ່າງໆກົດບັນຍັດກໍບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ,ແລະ ບັນດາຜູ້ທຳນວາຍທັງຫລາຍຂອງເມືອງນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ຮັບນິມິດຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວອີກຕໍ່ໄປ.10ບັນດາຜູ້ອາວຸໂສຂອງລູກສາວແຫ່ງຊີໂອນນັ່ງຢູ່ທີ່ພື້ນດິນຢ່າງມິດງຽບ;ພວກເຂົາເອົາຂີ້ຝຸ່ນດິນໂຮຍໃສ່ເທິງຫົວຂອງຕົນແລະ ນຸ່ງຜ້າກະສອບເຂົ້າ.ບັນດາຍິງໜຸ່ມແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມກົ້ມຫົວຂອງຕົນລົງທີ່ພື້ນດິນ.11ຕາຂອງຂ້ານ້ອຍເສົ້າໝອງເພາະການຮ້ອງໄຫ້,ຂ້ານ້ອຍທຸກທໍລະມານຢູ່ພາຍໃນຫົວໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍຖືກເທລົງທີ່ພື້ນດິນ;ເພາະພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດຂອງຂ້ານ້ອຍຖືກທຳລາຍ,ເພາະເດັກນ້ອຍ ແລະ ເດັກອ່ອນເປັນລົມຢູ່ຕາມຖະໜົນຫົນທາງໃນເມືອງ.12ພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າກັບແມ່ຂອງຕົນວ່າ,“ອາຫານ ແລະ ເຫລົ້າອະງຸ່ນຢູ່ໃສ?”ຂະນະທີ່ພວກເຂົາເປັນລົມເໝືອນກັບຄົນທີ່ບາດເຈັບຕາມຖະໜົນໃນເມືອງ,ຂະນະທີ່ຊີວິດຂອງພວກເຂົາກຳລັງລ່ວງລັບໄປໃນອ້ອມແຂນຂອງແມ່ຂອງພວກເຂົາ.13ລູກສາວແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ ເຮົາຈະເວົ້າອັນໃດເພື່ອເຈົ້າໄດ້?ເຮົາຈະປຽບທຽບເຈົ້າກັບອັນໃດດີ?ລູກສາວບໍລິສຸດແຫ່ງຊີໂອນ ເຮົາຈະປຽບທຽບເຈົ້າກັບສິ່ງໃດດີເພື່ອວ່າເຮົາຈະເລົ້າໂລມໃຈເຈົ້າໄດ້?ບາດແຜຂອງເຈົ້າເລິກເໝືອນດັ່ງທະເລ.ຜູ້ໃດຈະຮັກສາເຈົ້າໄດ້?14ນິມິດຂອງບັນດາຜູ້ທຳນວາຍຂອງເຈົ້າແມ່ນບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ບໍ່ມີຄ່າ;ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍຄວາມບາບຂອງເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຕ້ອງຕົກເປັນຊະເລີຍຕໍ່ໄປຄຳທຳນວາຍທີ່ພວກເຂົາແຈ້ງເຈົ້ານັ້ນແມ່ນບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ພາໃຫ້ຫລົງຜິດ.15ທຸກຄົນທີ່ຜ່ານທາງຂອງເຈົ້າຕ່າງກໍຕົບມືຂອງຕົນໃຫ້ເຈົ້າ;ພວກເຂົາໄດ້ເຢາະເຢີ້ຍ ແລະ ແກວ່ງຫົວຂອງຕົນໃສ່ລູກສາວແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມວ່າ:“ນີ້ແມ່ນເມືອງທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າງາມຢ່າງສົມບູນແບບ,ເປັນຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງຄົນທົ່ວໂລກບໍ?”16ສັດຕູທັງໝົດຂອງເຈົ້າໄດ້ອ້າປາກຂອງຕົນອອກກວ້າງເພື່ອຕໍ່ສູ້ເຈົ້າ;ພວກເຂົາໄດ້ເຢາະເຢີ້ຍ ແລະ ກັດແຂ້ວຂອງຕົນແລະ ເວົ້າວ່າ, “ພວກເຮົາໄດ້ກືນນາງລົງໄປແລ້ວ.ນີ້ເປັນວັນທີ່ພວກເຮົາຄອຍຖ້າ;ພວກເຮົາມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອໄດ້ເຫັນສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ”.17ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ວາງແຜນໄວ້;ພຣະອົງໄດ້ເຮັດສຳເລັດຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້,ເຊິ່ງພຣະອົງມີດຳລັດໄວ້ດົນນານມາແລ້ວ.ພຣະອົງໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມເຈົ້າໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງສານ,ພຣະອົງຍອມໃຫ້ສັດຕູຢູ່ເໜືອເຈົ້າພຣະອົງໄດ້ຍົກເຂົາສັດ ຂອງສັດຕູຂອງເຈົ້າຂຶ້ນ18ຫົວໃຈຂອງຄົນທັງຫລາຍຮ້ອງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.ກຳແພງຂອງລູກສາວແຫ່ງຊີໂອນ,ຈົ່ງໃຫ້ນ້ຳຕາຂອງເຈົ້າຫລັ່ງໄຫລເໝືອນກັບແມ່ນ້ຳຕະຫລອດທັງກາງເວັນ ແລະ ກາງຄືນຢ່າໃຫ້ຕົວເອງໄດ້ຮັບການບັນເທົາ,ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງເຈົ້າໄດ້ພັກຜ່ອນ.19ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ, ຮ້ອງໄຫ້ໃນຕອນກາງຄືນຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຄ່ຳມາຈົ່ງລະບາຍຄວາມໃນໃຈຂອງເຈົ້າອອກມາເໝືອນກັບນ້ຳຢູ່ຕໍ່ໜ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.ຈົ່ງຍົກມືຂອງເຈົ້າຂຶ້ນຕໍ່ພຣະອົງເພື່ອຊີວິດຂອງລູກຂອງເຈົ້າ,ເຊິ່ງເປັນລົມໄປເພາະຄວາມຫິວຢູ່ທຸກແຈຖະໜົນ.20“ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ຂໍໂຜດເບິ່ງ ແລະ ພິຈາລະນາພຣະອົງເຄີຍເຮັດເຊັ່ນນີ້ກັບຜູ້ໃດແດ່?ສົມຄວນບໍທີ່ຄົນເປັນແມ່ຈະກິນລູກຫລານຂອງຕົນ,ຄືບັນດາລູກທີ່ຕົນລ້ຽງດູມາ?ສົມຄວນບໍທີ່ປະໂລຫິດ ແລະ ຜູ້ທຳນວາຍຈະຖືກຂ້າໃນສະຖານນະມັດສະການຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ?21“ທັງຄົນໜຸ່ມ ແລະ ຜູ້ເຖົ້ານອນຢູ່ນຳກັນໃນຂີ້ຝຸ່ນຕາມຖະໜົນ;ຊາຍໜຸ່ມ ແລະ ຍິງໜຸ່ມຂອງຂ້ານ້ອຍລົ້ມຕາຍດ້ວຍຄົມດາບ.ພຣະອົງໄດ້ປະຫານພວກເຂົາໃນວັນແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍພຣະອົງໄດ້ຂ້າພວກເຂົາໂດຍບໍ່ມີຄວາມເມດຕາສົງສານ.22“ພຣະອົງໄດ້ລະດົມຄວາມຢ້ານກົວເຂົ້າໃສ່ຂ້ານ້ອຍທຸກດ້ານ.ເໝືອນເກນຄົນມາໃນວັນງານລ້ຽງຕາມເທດສະການໃນວັນແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ມີຜູ້ໃດໜີພົ້ນ ຫລື ລອດຊີວິດໄປໄດ້ແມ່ນຄົນດຽວສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ທຳລາຍບັນດາຜູ້ທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເບິ່ງແຍງ ແລະ ລ້ຽງດູມາ”.
Biblica, Inc.