ເພງຄໍ່າຄວນ1
1ໂອ ນະຄອນນີ້ຮົກຮ້າງແທ້,ຄັ້ງໜຶ່ງເຄີຍມີປະຊາຊົນຢູ່ເຕັມ!ເຊິ່ງເຄີຍຍິ່ງໃຫຍ່ໃນທ່າມກາງປະຊາຊາດທັງຫລາຍ,ກັບເປັນເໝືອນແມ່ໝ້າຍແລ້ວ!ນະຄອນນີ້ເຄີຍເປັນລາຊີນີໃນທ່າມກາງແຂວງຕ່າງໆບັດນີ້ ກໍໄດ້ຕົກເປັນຂ້າທາດແລ້ວ.2ຍາມກາງຄືນນາງກໍຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ,ນ້ຳຕາໄຫລອາບແກ້ມຂອງນາງ.ໃນບັນດາຄົນຮັກຂອງນາງບໍ່ມີຜູ້ໃດຈັກຄົນທີ່ເລົ້າໂລມນາງ.ສະຫາຍທຸກຄົນກໍທໍລະຍົດນາງ;ພວກເຂົາກາຍເປັນສັດຕູຂອງນາງ.3ຫລັງຈາກທຸກລຳບາກ ແລະ ເຮັດວຽກໜັກ,ຢູດາກໍໄດ້ຕົກເປັນຊະເລີຍ.ນາງໄດ້ອາໄສຢູ່ທ່າມກາງຊົນຊາດຕ່າງໆ;ນາງກໍບໍ່ພົບບ່ອນພັກສະຫງົບ.ທຸກຄົນທີ່ໄລ່ຕາມນາງກໍໄລ່ທັນນາງໃນຍາມທີ່ນາງທຸກຍາກລຳບາກ.4ຫົນທາງໄປຫາຊີໂອນ ກໍຄ່ຳຄວນ,ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດມາງານເທດສະການຕາມທີ່ນາງກຳນົດໄວ້.ປະຕູທັງໝົດຂອງນາງກໍຮົກຮ້າງ,ບັນດາປະໂລຫິດຂອງນາງກໍໂອ່ຍຄາງ,ບັນດາຍິງສາວຂອງນາງກໍໂສກເສົ້າ,ແລະ ນາງກໍຢູ່ໃນຄວາມເຈັບປວດອັນຂົມຂື່ນ.5ບັນດາສັດຕູຂອງນາງກໍກາຍເປັນນາຍຂອງນາງ;ສັດຕູທັງຫລາຍຂອງນາງຕ່າງກໍເບີກບານໃຈ.ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ນຳຄວາມໂສກເສົ້າມາໃຫ້ນາງເພາະບາບອັນຫລວງຫລາຍຂອງນາງ.ລູກຂອງນາງກໍຖືກເນລະເທດ,ຕົກໄປເປັນຊະເລີຍຕໍ່ໜ້າສັດຕູ.6ຄວາມສະຫງ່າງາມທັງໝົດໄດ້ຖືກພາກໄປຈາກລູກສາວແຫ່ງຊີໂອນ ແລ້ວ.ເຈົ້ານາຍຂອງນາງນັ້ນເປັນເໝືອນກວາງທີ່ຫາທົ່ງຫຍ້າບໍ່ໄດ້;ພວກເຂົາຕ້ອງໜີໄປຕໍ່ໜ້ານັກລ່າຢ່າງອ່ອນແຮງ.7ໃນຍາມທີ່ນາງທຸກລຳບາກ ແລະ ຕ້ອງພະເນຈອນໄປເຢຣູຊາເລັມກໍລະນຶກເຖິງຊັບສົມບັດທັງໝົດທີ່ນາງເຄີຍມີໃນເມື່ອກ່ອນ.ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງນາງຕົກຢູ່ໃນມືຂອງສັດຕູ,ກໍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫລືອນາງ.ສັດຕູທັງຫລາຍຂອງນາງຕ່າງກໍເບິ່ງນາງແລະ ຫົວຂວັນຄວາມຈິບຫາຍຂອງນາງ.8ເຢຣູຊາເລັມໄດ້ເຮັດບາບຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງແລະ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງເປັນມົນທິນ.ທຸກຄົນທີ່ເຄີຍໃຫ້ກຽດນາງຕ່າງກໍດູຖູກນາງ.ເພາະພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຄວາມເປືອຍກາຍຂອງນາງ;ນາງເອງຄວນຄາງແລະ ຫັນໜ້າໜີ.9ຄວາມສົກກະປົກທີ່ຝັງແໜ້ນຢູ່ໃນເຄື່ອງນຸ່ງຂອງນາງ;ນາງບໍ່ຫ່ວງໃຍນຳອະນາຄົດຂອງນາງຄວາມຫລົ້ມຈົມຂອງນາງເປັນຕາຕົກໃຈ;ບໍ່ມີຜູ້ໃດເລົ້າໂລມໃຈນາງເລີຍ.“ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ເບິ່ງແມ, ຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງຂ້ານ້ອຍ,ເພາະສັດຕູໄດ້ຮັບໄຊຊະນະແລ້ວ”.10ສັດຕູໄດ້ຍາດເອົາຊັບສົມບັດທັງໝົດຂອງນາງໄປ;ນາງໄດ້ເຫັນຄົນຕ່າງຊາດທີ່ບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າບຸກເຂົ້າໄປໃນສະຖານນະມັດສະການຂອງນາງຄືຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ພຣະອົງສັ່ງຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າມາທ່າມກາງຊຸມນຸມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.11ປະຊາຊົນຂອງນາງໄດ້ຄ່ຳຄວນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຊອກຫາອາຫານ;ພວກເຂົາໄດ້ເອົາຂອງມີຄ່າອອກມາແລກປ່ຽນອາຫານເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ມີຊີວິດຢູ່.“ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ໂຜດເບິ່ງ ແລະ ພິຈາລະນາດ້ວຍ,ເພາະຂ້ານ້ອຍຖືກດູຖູກ”.12“ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍທີ່ຜ່ານໄປມາ ບໍ່ຮູ້ສຶກຫຍັງບໍ?ຈົ່ງຫລຽວໄປອ້ອມຮອບ ແລະ ເບິ່ງ.ມີຄວາມທຸກໃດທີ່ຄືກັບຄວາມທຸກຂອງຂ້ານ້ອຍທີ່ເກີດກັບຂ້ານ້ອຍ,ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ນຳມາໃຫ້ຂ້ານ້ອຍໃນວັນແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍຢ່າງຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງ?13“ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງໄຟລົງມາຈາກເບື້ອງເທິງ,ໄດ້ສົ່ງໄຟນັ້ນລົງມາສູ່ກະດູກຂອງຂ້ານ້ອຍ.ພຣະອົງໄດ້ກາງຕາໜ່າງເພື່ອດັກຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍແລະ ເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຫັນກັບ.ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍໂດດດ່ຽວ,ເປັນລົມໝົດມື້.14“ຄວາມບາບທັງຫລາຍຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖືກຜູກໃສ່ໄວ້ກັບແອກ ;ບາບເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກສານເຂົ້າກັນດ້ວຍມືຂອງພຣະອົງ.ຄວາມບາບເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກຫ້ອຍໄວ້ຢູ່ເທິງຄໍຂອງຂ້ານ້ອຍ,ແລະ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດກຳລັງຂອງຂ້ານ້ອຍ.ພຣະອົງໄດ້ມອບຂ້ານ້ອຍໄວ້ໃນມືຂອງບັນດາຄົນທີ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດຕ້ານທານໄດ້.15“ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະຕິເສດນັກຮົບທັງໝົດທີ່ຢູ່ທ່າມກາງຂ້ານ້ອຍ;ພຣະອົງໄດ້ລະດົມກອງທັບມາຕໍ່ສູ້ຂ້ານ້ອຍເພື່ອ ຍ່ອງພວກຄົນໜຸ່ມຂອງຂ້ານ້ອຍ.ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຢຽບລູກສາວທີ່ບໍລິສຸດຂອງຢູດາໃນອ່າງຢຽບເຫລົ້າອະງຸ່ນ.16“ດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ແລະ ຕາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍລົ້ນດ້ວຍນ້ຳຕາ.ບໍ່ມີຜູ້ໃດຢູ່ໃກ້ທີ່ຈະເລົ້າໂລມໃຈຂ້ານ້ອຍ,ບໍ່ມີຜູ້ໃດຟື້ນຈິດວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້.ລູກຂອງຂ້ານ້ອຍພາກັນຂັດສົນເພາະສັດຕູໄດ້ຊະນະແລ້ວ”.17ຊີໂອນຍື່ນມືຂອງຕົນອອກ,ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດເລົ້າໂລມໃຈນາງ.ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ອອກຄຳສັ່ງສຳລັບຢາໂຄບວ່າໃຫ້ເພື່ອນບ້ານຂອງເພິ່ນກາຍເປັນສັດຕູຂອງເພິ່ນເຢຣູຊາເລັມກາຍເປັນສິ່ງທີ່ສົກກະປົກໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ.18“ພຣະເຈົ້າຢາເວນັ້ນຊອບທຳແຕ່ຂ້ານ້ອຍກໍກະບົດຕໍ່ຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ.ປະຊາຊົນທຸກຄົນ, ຈົ່ງຟັງ;ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກຂອງຂ້ານ້ອຍຊາຍໜຸ່ມ ແລະ ຍິງໜຸ່ມຂອງຂ້ານ້ອຍຕົກໄປເປັນຊະເລີຍ.19“ຂ້ານ້ອຍຮ້ອງຫາບັນດາພັນທະມິດຂອງຂ້ານ້ອຍແຕ່ພວກເຂົາກໍທໍລະຍົດຂ້ານ້ອຍບັນດາປະໂລຫິດ ແລະ ຜູ້ອາວຸໂສທັງຫລາຍຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຕາຍໄປໃນນະຄອນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຊອກຫາອາຫານເພື່ອເຮັດໃຫ້ຕົນເອງມີຊີວິດຢູ່.20“ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ໂຜດເບິ່ງວ່າຂ້ານ້ອຍມີຄວາມທຸກຫລາຍເທົ່າໃດ!ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທໍລະມານຢູ່ພາຍໃນ,ແລະ ຂ້ານ້ອຍມີຄວາມກະວົນກະວາຍຢູ່ໃນໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ,ເພາະຂ້ານ້ອຍໄດ້ກະບົດຫລາຍທີ່ສຸດ.ຢູ່ທາງນອກ, ມີແຕ່ຄົມດາບຂ້າຊີວິດ;ຢູ່ທາງໃນ, ມີແຕ່ຄວາມຕາຍ.21“ຄົນທັງຫລາຍໄດ້ຍິນສຽງຄ່ຳຄວນຂອງຂ້ານ້ອຍ,ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດເລົ້າໂລມໃຈຂ້ານ້ອຍສັດຕູທັງໝົດຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນເຖິງຄວາມທຸກຂອງຂ້ານ້ອຍ;ພວກເຂົາກໍຊື່ນຊົມຍິນດີໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຮັດ.ຂໍພຣະອົງນຳວັນທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະກາດໄວ້ນັ້ນມາເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ເປັນເໝືອນຂ້ານ້ອຍ.22“ຂໍໃຫ້ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ;ໂຜດຈັດການກັບພວກເຂົາຢ່າງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຈັດການກັບຂ້ານ້ອຍເພາະຄວາມບາບທັງໝົດຂອງຂ້ານ້ອຍ.ຂ້ານ້ອຍຄ່ຳຄວນຫລາຍແລະ ຈິດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍກໍອິດເມື່ອຍອ່ອນເພຍ”.
Biblica, Inc.