ໂຢຊວຍ20
ເມືອງລີ້ໄພ
1ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ເວົ້າກັບໂຢຊວຍວ່າ:2“ຈົ່ງສັ່ງຊາວອິດສະຣາເອນໃຫ້ກຳນົດເມືອງລີ້ໄພ ຕາມທີ່ເຮົາໄດ້ສັ່ງໂມເຊໄວ້,3ເພື່ອວ່າຜູ້ໃດທີ່ຂ້າຄົນຕາຍໂດຍບໍ່ເຈດຕະນາ ແລະ ເປັນອຸບັດຕິເຫດ ສາມາດໜີມາຍັງເມືອງເຫລົ່ານີ້ ແລະ ໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງໃຫ້ພົ້ນຈາກຜູ້ແກ້ແຄ້ນ.4ເມື່ອຜູ້ຖືກກ່າວຫາໜີມາຍັງເມືອງລີ້ໄພແຫ່ງໃດແຫ່ງໜຶ່ງ, ພວກເຂົາຕ້ອງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າທາງເຂົ້າປະຕູເມືອງ ແລະ ຊີ້ແຈງຄະດີຂອງຕົນຕໍ່ໜ້າບັນດາຜູ້ອາວຸໂສຂອງເມືອງນັ້ນ. ຜູ້ອາວຸໂສຈະຕ້ອງຍອມໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເຂົ້າມາເມືອງຂອງຕົນ ແລະ ໃຫ້ທີ່ພັກອາໄສແກ່ພວກເຂົາ.5ຖ້າຜູ້ແກ້ແຄ້ນໄລ່ຕາມມາ, ຜູ້ອາວຸໂສຈະຕ້ອງບໍ່ມອບໂຕຂອງຜູ້ຖືກກ່າວຫາໃຫ້ແກ່ຜູ້ແກ້ແຄ້ນ ເພາະວ່າຜູ້ຖືກແກ້ແຄ້ນໄດ້ຂ້າເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນໂດຍບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຄິດມຸ່ງຮ້າຍໄວ້ກ່ອນ.6ພວກເຂົາຈະຕ້ອງອາໄສຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາຄະດີຕໍ່ໜ້າມະຫາຊົນ ແລະ ຈົນກວ່າມະຫາປະໂລຫິດທີ່ດຳລົງຕຳແໜ່ງໃນເວລາທີ່ເກີດເຫດນັ້ນເສຍຊີວິດ. ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງກັບຄືນເຮືອນຂອງຕົນທີ່ຢູ່ຖິ່ນຖານເດີມທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໜີມາ”.7ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ແຍກເມືອງເກເດັດໃນຄາລີເລ ເຊິ່ງຢູ່ໃນແຖບພູເຂົາແຫ່ງເນັບທາລີ, ຊີເຄມໃນແຖບພູເຂົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ ແລະ ກີຣິອາດອາຣາບາ (ຄືເຮັບໂຣນ), ໃນແຖບພູເຂົາແຫ່ງຢູດາ.8ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງຈໍແດນ (ອີກຟາກໜຶ່ງຂອງເມືອງເຢຣິໂກ) ພວກເຂົາໄດ້ກຳນົດເອົາເມືອງເບເຊ ເຊິ່ງຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານເທິງທົ່ງພຽງສູງໃນເຂດເຜົ່າຣູເບັນ, ເມືອງຣາໂມດໃນກີເລອາດໃນເຂດຂອງເຜົ່າກາດ ແລະ ເມືອງໂກລານໃນບາຊານໃນເຂດຂອງເຜົ່າມານາເຊ.9ຊາວອິດສະຣາເອນຄົນໃດ ແລະ ຄົນຕ່າງດ້າວຄົນໃດທີ່ອາໄສຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ ຜູ້ທີ່ຂ້າຄົນໂດຍບໍ່ເຈດຕະນາ ສາມາດໜີໄປເມືອງເຫລົ່ານີ້ທີ່ກຳນົດໄວ້ໄດ້ ແລະ ຈະບໍ່ຖືກຂ້າໂດຍຜູ້ແກ້ແຄ້ນກ່ອນການພິຈາລະນາຄະດີຕໍ່ໜ້າມະຫາຊົນ.Biblica, Inc.