ເອຊາຢາ51
ຄວາມພົ້ນນິລັນດອນສຳລັບຊີໂອນ
1“ຈົ່ງຟັງເຮົາ, ພວກເຈົ້າຜູ້ສະແຫວງຫາຄວາມຊອບທຳແລະ ຜູ້ສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວ:ຈົ່ງເບິ່ງສີລາທີ່ເຈົ້າຕັດອອກມາແລະ ເບິ່ງບໍ່ຫີນທີ່ເຈົ້າຖືກຂຸດອອກມາ;2ຈົ່ງເບິ່ງອັບຣາຮາມ, ບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າ,ແລະ ຊາຣາ, ຜູ້ເກີດເຈົ້າ.ເມື່ອເຮົາເອີ້ນລາວ ມີລາວພຽງຄົນດຽວ,ແລະ ເຮົາກໍອວຍພອນລາວ ແລະ ເຮັດໃຫ້ລາວມີຈຳນວນຫລາຍ.3ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະເລົ້າໂລມໃຈຊີໂອນຢ່າງແນ່ນອນແລະ ຈະແນມເບິ່ງຊາກຫັກພັງທັງໝົດຂອງຊີໂອນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ;ພຣະອົງຈະເຮັດໃຫ້ທະເລຊາຍຂອງຊີໂອນເປັນເໝືອນສວນເອເດນ,ບ່ອນຖິ້ມຮ້າງຂອງນາງເປັນເໝືອນອຸທິຍານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.ທີ່ນັ້ນຈະມີຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີມີການຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າ ແລະ ສຽງຮ້ອງເພງ.4“ຈົ່ງຟັງເຮົາ, ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ;ຈົ່ງຟັງເຮົາ, ຊົນຊາດຂອງເຮົາ;ກົດບັນຍັດຈະອອກມາຈາກເຮົາ;ຄວາມຍຸຕິທຳຂອງເຮົາຈະເປັນແສງສະຫວ່າງແກ່ຊົນຊາດຕ່າງໆ:5ຄວາມຊອບທຳຂອງເຮົາເຂົ້າມາໃກ້ຢ່າງວ່ອງໄວ,ຄວາມພົ້ນຂອງເຮົາກຳລັງມາ,ແຂນຂອງເຮົາຈະນຳຄວາມຍຸຕິທຳມາໃຫ້ຊົນຊາດຕ່າງໆ.ເກາະແກ້ງຕ່າງໆຈະແນມເບິ່ງເຮົາແລະ ລໍຖ້າແຂນຂອງເຮົາດ້ວຍຄວາມຫວັງ.6ຈົ່ງເງີຍໜ້າຂຶ້ນເບິ່ງຟ້າສະຫວັນ,ແລະ ເບິ່ງໂລກເບື້ອງລຸ່ມ;ຟ້າສະຫວັນຈະລັບຫາຍໄປເໝືອນຄວັນໄຟ,ໂລກຈະເປັນເໝືອນເຄື່ອງນຸ່ງເກົ່າທີ່ຂາດໄປແລະ ຄົນໃນໂລກຈະຕາຍໄປເໝືອນດັ່ງແມງໄມ້.ແຕ່ຄວາມພົ້ນຂອງເຮົາຈະດຳລົງຢູ່ຕະຫລອດໄປ.ຄວາມຊອບທຳຂອງເຮົາຈະບໍ່ສິ້ນສຸດ.7“ຈົ່ງຟັງເຮົາ, ພວກເຈົ້າຜູ້ຮູ້ວ່າແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມຖືກຕ້ອງ,ຊົນຊາດທີ່ຖືຮັກສາກົດບັນຍັດຂອງເຮົາໄວ້ໃນໃຈ:ຢ່າຢ້ານການຕຳໜິຕິຕຽນຂອງມະນຸດຫລື ຢ່າຫວັ່ນໄຫວໄປກັບຄຳໝິ່ນປະໝາດຂອງພວກເຂົາ.8ເພາະແມງໄມ້ຈະເຈາະກິນພວກເຂົາເໝືອນດັ່ງເຄື່ອງນຸ່ງ;ໜອນຈະກັດກິນພວກເຂົາເໝືອນດັ່ງຂົນແກະ.ແຕ່ຄວາມຊອບທຳຂອງເຮົາຈະດຳລົງຢູ່ຕະຫລອດໄປ,ຄວາມພົ້ນຂອງເຮົາຈະດໍາລົງຢູ່ສືບໄປທຸກຊົ່ວອາຍຸຄົນ”.9ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ! ແຂນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ,ຈົ່ງຫົ່ມຕົວເອງດ້ວຍກຳລັງ!ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນ, ເໝືອນໃນອະດີດທີ່ຜ່ານມາ,ເໝືອນຄົນລຸ້ນກ່ອນ.ບໍ່ແມ່ນພຣະອົງບໍທີ່ຕັດຣາຮາບອອກເປັນຕ່ອນໆ,ແລະ ແທງສັດຮ້າຍໂຕນັ້ນ?10ບໍ່ແມ່ນພຣະອົງບໍທີ່ເຮັດໃຫ້ທະເລແຫ້ງ?ຄືເຮັດໃຫ້ມະຫາສະໝຸດອັນເລິກແຫ້ງໄປ,ຜູ້ໄດ້ເຮັດທາງໄວ້ໃນທະເລເລິກເພື່ອຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ໄຖ່ໄວ້ຈະຂ້າມຟາກໄປໄດ້?11ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ໄຖ່ໄວ້ຈະກັບມາ.ພວກເຂົາຈະຮ້ອງເພງເຂົ້າເມືອງຊີໂອນ;ຄວາມສຸກນິລັນດອນເປັນມົງກຸດປະດັບຫົວຂອງພວກເຂົາ.ຄວາມປິຕິ ແລະ ຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຢ່າງເຕັມລົ້ນຈະປົກຄຸມພວກເຂົາ,ຄວາມທຸກໂສກ ແລະ ການທໍ້ຖ້ອຍໃຈຈະໝົດໄປ.12“ເຮົາ, ເຮົານີ້ແຫລະ, ເປັນຜູ້ເລົ້າໂລມໃຈເຈົ້າ.ເຈົ້າແມ່ນໃຜຈຶ່ງຢ້ານມະນຸດທໍາມະດາ,ຢ້ານລູກຫລານຂອງມະນຸດທີ່ເປັນພຽງຕົ້ນຫຍ້າ,13ພວກເຈົ້າລືມພຣະເຈົ້າຢາເວພຣະຜູ້ສ້າງຂອງພວກເຈົ້າ,ຜູ້ກາງຟ້າສະຫວັນອອກມາແລະ ວາງຮາກຖານຂອງໂລກ,ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງມີຊີວິດຢູ່ທຸກມື້ດ້ວຍຄວາມຢ້ານເພາະຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງຜູ້ຂົ່ມເຫັງ,ຜູ້ຫວັງທໍາລາຍ?ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງຜູ້ຂົ່ມເຫັງຢູ່ໃສ?14ພວກນັກໂທດທີ່ຢ້ານກົວຈະໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍໃນໄວໆນີ້;ພວກເຂົາຈະບໍ່ຕາຍໃນຄຸກຂອງພວກເຂົາ,ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ຂາດອາຫານ,15ເພາະເຮົາຄືພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ,ຜູ້ປຸກທະເລເຮັດໃຫ້ຄຶກຄະນອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງຜູ້ມີລິດອໍານາດຍິ່ງໃຫຍ່ຄືນາມຂອງພຣະອົງ.16ເຮົາໄດ້ໃສ່ຄໍາເວົ້າຂອງເຮົາໄວ້ໃນປາກຂອງເຈົ້າແລະ ປົກປ້ອງຄຸ້ມຄອງເຈົ້າໄວ້ດ້ວຍຮົ່ມເງົາແຫ່ງມືຂອງເຮົາເຮົາເປັນຜູ້ຕັ້ງຟ້າສະຫວັນໄວ້ໃນບ່ອນຂອງມັນ,ເປັນຜູ້ວາງຮາກຖານຂອງໂລກ,ແລະ ເປັນຜູ້ກ່າວກັບຊີໂອນວ່າ, ‘ເຈົ້າເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ’ ”.ຈອກແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ
17ຕື່ນຂຶ້ນ, ຕື່ນຂຶ້ນ!ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ, ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ,ເຈົ້າຜູ້ໄດ້ດື່ມຈາກຈອກແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ,ທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ,ເຈົ້າດື່ມຈົນໝົດຈອກທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າໂຊເຊໄປມາ.18ລູກຊາຍທັງໝົດທີ່ນາງເກີດອອກມາບໍ່ມີຈັກຄົນດຽວທີ່ຈະນຳທາງນາງ:ລູກຊາຍທັງໝົດທີ່ນາງລ້ຽງດູມາບໍ່ມີຈັກຄົນດຽວທີ່ຈະຈູງນາງໄປ.19ໄພພິບັດອັນໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນກັບເຈົ້າສອງເທົ່າໃຜຈະສາມາດເລົ້າໂລມໃຈເຈົ້າໄດ້?ຫາຍະນະ ແລະ ຄວາມຈິບຫາຍ ການກັນດານອາຫານ ແລະ ການສູ້ຮົບໃຜຈະສາມາດໜູນໃຈເຈົ້າໄດ້?20ພວກລູກຂອງເຈົ້າເປັນລົມໄປແລ້ວ;ພວກເຂົານອນຢູ່ທຸກແຈຂອງຖະໜົນທຸກເສັ້ນ,ດັ່ງເຍືອງຕິດຢູ່ໃນຕາໜ່າງ.ພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ,ແລະ ການຕຳໜິຈາກພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ.21ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງຟັງສິ່ງນີ້, ເຈົ້າຜູ້ທຸກທໍລະມານ,ຜູ້ມຶນເມົາແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍລິດເຫລົ້າອະງຸ່ນ.22ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວວ່າ,ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ, ຜູ້ປ້ອງກັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກ່າວວ່າ:“ເບິ່ງແມ, ເຮົາໄດ້ນຳຖ້ວຍທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າໂຊເຊອອກໄປຈາກມືຂອງເຈົ້າ;ເຈົ້າຈະບໍ່ດື່ມຈາກຖ້ວຍນັ້ນ,ຄືຖ້ວຍແຫ່ງໂກດຮ້າຍຂອງເຮົາອີກຕໍ່ໄປ.23ເຮົາຈະເອົາຖ້ວຍນັ້ນໃສ່ໃນມືຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ທໍລະມານເຈົ້າ,ຜູ້ກ່າວກັບເຈົ້າວ່າ,‘ຈົ່ງນອນລົງເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ຢຽບຢໍ່າເຈົ້າ’.ແລະ ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫລັງຂອງເຈົ້າເປັນດັ່ງພື້ນດິນ,ເໝືອນດັ່ງພື້ນຖະໜົນໃຫ້ຢຽບຢໍ່າ”.Biblica, Inc.