ເອຊາຢາ33
ຄວາມທຸກ ແລະ ການຊ່ວຍເຫລືອ
1ວິບັດແກ່ເຈົ້າ, ຜູ້ທຳລາຍ,ເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເຄີຍຖືກທຳລາຍມາກ່ອນ!ວິບັດແກ່ເຈົ້າ, ຄົນທໍລະຍົດ,ເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເຄີຍຖືກທໍລະຍົດມາກ່ອນ!ເມື່ອເຈົ້າຢຸດທຳລາຍ,ເຈົ້າຈະຖືກທຳລາຍ;ເມື່ອເຈົ້າຢຸດທໍລະຍົດ,ເຈົ້າຈະຖືກທໍລະຍົດ.2ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ໂຜດເມດຕາພວກຂ້ານ້ອຍດ້ວຍ.ພວກຂ້ານ້ອຍສະແຫວງຫາພຣະອົງ.ຂໍເປັນກຳລັງຂອງພວກຂ້ານ້ອຍທຸກເຊົ້າ,ເປັນຄວາມພົ້ນຂອງພວກຂ້ານ້ອຍໃນຍາມທຸກລຳບາກ.3ເມື່ອກອງທັບຂອງພຣະອົງໂຫ່ຮ້ອງ, ປະຊາຊົນກໍປົບໜີໄປ;ເມື່ອພຣະອົງລຸກຂຶ້ນ, ຊົນຊາດຕ່າງໆກໍກະຈັດກະຈາຍໄປ.4ປະຊາຊາດທັງຫລາຍ, ເຄື່ອງທີ່ພວກເຈົ້າປຸ້ນມາ ຈະຖືກເກັບກ່ຽວໂດຍຝູງຕັກແຕນໜຸ່ມ;ດັ່ງຝູງຕັກແຕນທີ່ປະຊາຊົນຄຸບເອົາ.5ພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນທີ່ຍົກຍ້ອງ, ເພາະພຣະອົງຢູ່ໃນບ່ອນສູງສົ່ງ;ພຣະອົງຈະເຮັດໃຫ້ຊີໂອນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍຸຕິທຳ ແລະ ຄວາມຊອບທຳ.6ພຣະອົງຈະເປັນຄວາມໝັ້ນຄົງສຳລັບວັນເວລາຂອງພວກເຈົ້າ,ເປັນຄັງອັນຮັ່ງມີແຫ່ງຄວາມພົ້ນ ສະຕິປັນຍາ ແລະ ຄວາມຮູ້;ການຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນກຸນແຈໄຂຄັງນີ້.7ເບິ່ງແມ, ບັນດາຜູ້ກ້າຫານຂອງພວກເຂົາຮ້ອງໄຫ້ສຽງດັ່ງກາງຖະໜົນ;ຄະນະທູດແຫ່ງສັນຕິຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ.8ທາງຫລວງກໍຮົກຮ້າງ,ຕາມຖະໜົນຫົນທາງບໍ່ມີຜູ້ສັນຈອນ.ຄໍາໝັ້ນສັນຍາຖືກລະເມີດ,ບັນດາພະຍານຖືກດູໜິ່ນ,ບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຮັບຄວາມເຄົາລົບ.9ດິນແດນຫ່ຽວແຫ້ງ ແລະ ຊຸດໂຊມ,ເລບານອນອັບອາຍ ແລະ ຫ່ຽວແຫ້ງໄປ;ທົ່ງຊາໂຣນເປັນດັ່ງອາຣາບາ,ບາຊານ ແລະ ກາເມນໃບໄມ້ກໍຫລົ່ນລົງ.10ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, “ບັດນີ້ເຮົາຈະລຸກຂຶ້ນ.ບັດນີ້ເຮົາຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງ.ບັດນີ້ເຮົາຈະໄດ້ຮັບການຍົກຂຶ້ນ,11ເຈົ້າຕັ້ງທ້ອງແກບ,ເຈົ້າໃຫ້ກຳເນີດເຟືອງ;ລົມຫາຍໃຈຂອງເຈົ້າເປັນໄຟເຜົາຜານເຈົ້າ.12ປະຊາຊົນທັງຫລາຍຈະຖືກເຜົາໄໝ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າ;ຄືຟຸ່ມໜາມທີ່ຖືກຕັດ ພວກເຂົາຈະຖືກເຜົາ”.13ເຈົ້າຜູ້ຢູ່ໄກ, ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດ;ເຈົ້າຜູ້ຢູ່ໃກ້ ຈົ່ງຮັບຮູ້ອຳນາດຂອງເຮົາ!14ພວກຄົນບາບໃນຊີໂອນຢ້ານກົວຈົນຕົວສັ່ນ;ຄົນທີ່ບໍ່ນັບຖືພຣະເຈົ້າໂຕສັ່ນເຊັນ:“ມີຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາຢູ່ກັບໄຟທີ່ເຜົາຜານນີ້ໄດ້?ມີຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາຢູ່ກັບການເຜົາໄໝ້ຊົ່ວນິລັນດອນໄດ້?”15ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຢ່າງຊອບທຳແລະ ກ່າວສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ,ຜູ້ປະຕິເສດປະໂຫຍດຈາກການບີບບັງຄັບຜູ້ຮັກສາມືຂອງພວກເຂົາບໍ່ຮັບສິນບົນ,ຜູ້ອັດຫູບໍ່ຍອມຟັງແຜນການຂ້າຄົນແລະ ປິດຕາບໍ່ເຫັນດີກັບການວາງແຜນຊົ່ວ16ພວກເຂົາຄືຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຈະອາໄສຢູ່ເທິງທີ່ສູງ,ປ້ອມປ້ອງກັນເທິງພູເຂົາຈະເປັນບ່ອນລີ້ໄພຂອງພວກເຂົາ.ອາຫານຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຈັດຕຽມໄວ້,ແລະ ນໍ້າຈະມີບໍ່ຂາດ.17ຕາຂອງພວກເຈົ້າຈະເຫັນກະສັດຜູ້ງົດງາມແລະ ເຫັນດິນແດນທີ່ຢຽດອອກໄປ.18ໃນຄວາມຄິດຂອງພວກເຈົ້າ ພວກເຈົ້າຈະລະນຶກເຖິງຄວາມຢ້ານແຕ່ກ່ອນວ່າ:“ເຈົ້ານາຍຄົນນັ້ນຢູ່ໃສ?ຜູ້ເກັບຊ່ວຍສາອາກອນນັ້ນຢູ່ທີ່ໃດ?ເຈົ້າໜ້າທີ່ຜູ້ເບິ່ງແຍງປ້ອມຍາມຕ່າງໆໄປໃສແລ້ວ?”19ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ເຫັນຄົນຈອງຫອງເຫລົ່ານີ້ອີກ,ຜູ້ທີ່ເວົ້າຈາຄຸມເຄືອ,ຜູ້ທີ່ມີສຳນຽງພາສາແປກໆ ແລະ ເຂົ້າໃຈຍາກ.20ຈົ່ງເບິ່ງຊີໂອນ, ນະຄອນແຫ່ງເທດສະການຕ່າງໆຂອງພວກເຮົາ;ຕາຂອງພວກເຈົ້າຈະເຫັນເຢຣູຊາເລັມ,ບ່ອນພັກອັນສະຫງົບສຸກ, ເຕັນ ທີ່ບໍ່ຕ້ອງເຄື່ອນຍ້າຍຫລັກສຽບ;ເສົາຈະບໍ່ຖືກຖອນຈັກເທື່ອ,ແລະ ເຊືອກກໍບໍ່ຖືກຕັດຂາດ.21ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະເປັນອົງຜູ້ມີລິດອໍານາດຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພວກເຮົາ.ມັນຈະເປັນດິນແດນແຫ່ງບັນດາແມ່ນ້ຳ ແລະ ຫ້ວຍ.ບໍ່ມີເຮືອຫາງເສືອໃຫຍ່ແລ່ນ,ບໍ່ມີເຮືອໃຫຍ່ໂອລານຜ່ານ.22ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນຜູ້ຕັດສິນຂອງພວກເຮົາ,ພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນຜູ້ໃຫ້ກົດໝາຍແກ່ພວກເຮົາ;ພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນກະສັດຂອງພວກເຮົາ;ແມ່ນພຣະອົງເອງທີ່ຈະຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ລອດພົ້ນ.23ເຊືອກຜ້າໃບໃນເຮືອຂອງເຈົ້າກໍຍານ:ເສົາເຮືອກໍສັ່ນຄອນ,ໃບເຮືອກໍບໍ່ກາງອອກ.ແລ້ວເຄື່ອງທີ່ປຸ້ນມາໄດ້ຫລວງຫລາຍນັ້ນກໍຈະຖືກແບ່ງປັນແລະ ແມ່ນແຕ່ຄົນເປັ້ຍກໍຈະລັກເອົາໄປ.24ບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ອາໄສໃນຊີໂອນຈະເວົ້າວ່າ, “ຂ້ອຍປ່ວຍ”;ແລະ ບາບທັງຫລາຍຂອງຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການອະໄພ.Biblica, Inc.